انتظارات مردم از وزرای آموزش و پرورش ، بهداشت و رفاه

موضوع تعلیم و تربیت و اهمیت وزارت آموزش و پرورش برای آنها که دیدگاهی آینده نگر دارند و به برنامه های بلند می اندیشند ، پوشیده نیست . شاید به بیانی بتوان گفت سند چشم انداز 20 ساله کشور به نوعی با دستان کوچک دانش آموزان جامعه رقم می خورد اما در شرایط کنونی ، وضعیت به گونه ای فراهم شده که این وزارتخانه حساس با چالشهای فراوانی مواجه است . آموزش و پرورش طی دهه گذشته همواره با آزمون و خطای طرحها و برنامه هایی مواجه بوده است که خسارت آن را کسی جز نسل آینده کشور نمی پردازد. بی انگیزگی دانش آموزان ، افت تحصیلی ، حاکمیت پول در مدارس ، بی توجهی به مناطق محروم ، رواج پدیده های آسیب شناختی در مدارس ، توجه به آموزش صرف تئوریک و به فراموشی سپردن «پرورش» به همراه مشکلات اقتصادی مردم و بویژه معلمان و تبعیض و شکاف طبقاتی میان مردم برای کسب علم و دهها مشکل ریز و درشت دیگر ، از جمله چالشهایی است که پیش روی وزیر آینده آموزش و پرورش است . قطعا حل این مشکلات و پر کردن کمبودها و خلاها از عهده کسی برخواهد آمد که افزون بر دردآشنایی و سابقه اجرایی در این حوزه ، نگاه آینده نگر به این عرصه مهم داشته باشد. آنچه طی چندین سال اخیر بر مشکلات آموزش و پرورش کشورمان دامن زده ، حاکمیت نگاه ابزاری به مقوله آموزش در مدیران رده بالای وزارتخانه بوده است . بر همین اساس کارشناسان تعلیم و تربیت معتقدند هدایت سکان کشتی وزارتخانه مهم آموزش و پرورش از عهده کسی برخواهد آمد که با این حوزه بیگانه نباشد. سابقه تدریس و مسوولیت های اجرایی در آموزش و پرورش از جمله ویژگی های مثبت وزیر پیشنهادی دولت آینده است که دلسوزان نسل آینده را امیدوار می کند حداقل در بحث کیفیت آموزش و حاکم شدن معنویت در مدارس شاهد تحول اساسی باشیم.

وزارت بهداشت اولویت اساسی

«بخش درمان کشور بیمار است» این جمله ای است که طی سالهای گذشته بارها آن را از مسوولان شنیده ایم. در حال حاضر چنانچه فردی از اقشار متوسط جامعه به بیماری حادی مبتلا شود باید زندگی خود را بفروشد تا بتواند ادامه حیات دهد. هرج ومرج و بی سر و سامانی در بحث تعرفه های پزشکی ، مشکل بیمارستان های دولتی و رعایت نکردن حداقل استانداردهای لازم در زمینه درمان بیماران ، نبود تعرفه ای مشخص در بخش دولتی و خصوصی ، مشکل تهیه دارو و قاچاق آن و... از جمله دردهای مبتلابه بخش سلامت جامعه است که درمان آن جز با وزیری متخصص که با گماردن مدیرانی دردآشنا بتواند طرحها و برنامه های وزارتخانه را به پیش ببرد ، میسر نخواهد شد. قطعا وزیر پیشنهادی احمدی نژاد برای تصدی وزارت بهداشت که فوق تخصص بیماری های گوارشی و کبد است و سالها در بیمارستان های شیراز کار کرده ، می داند بیماران برای انجام عمل پیوند کبد مجبورند داروندار خود را بفروشند و با هزینه 50 میلیون تومانی شاید سلامت خود را به کف آورند و تا آخر عمر نتوانند از عهده بازپرداخت این هزینه سنگین کمر راست کنند. این فقط مشتی از خروارها مشکل مردم در بخش درمان است که وزیر بهداشت باید برای حل آن چاره اندیشی کند.

مردم و وعده تامین رفاه

اینک شکاف عمیق طبقاتی میان مردم و بهره مندی فقط 20 درصد جامعه از مواهب و امکانات جامعه در همه عرصه ها خودنمایی می کند. 50 درصد جامعه از سطح زندگی متوسط برخوردارند و بخش زیادی از جامعه زیر خط فقر قرار دارند. امروز مردم تشنه عدالت اجتماعی و رفع تبعیض هستند تا به نوعی آرامش خاطر و زندگی بدون دغدغه برسند. طرحها و موضوعات زیادی در دولت راکد مانده که باید اجرایی شوند. توجه به اقشار کم درآمد و حقوق بگیر جامعه ، هدفمند کردن یارانه ها ، پر کردن شکاف طبقاتی و مهمتر از همه توجه به جوانانی که برای مشکلات بی شمار خود دل به دولت آینده سپرده اند ، باید مورد توجه وزیر رفاه قرار گیرد و نمایندگان مجلس در انتخاب وزیری قدرتمند و با برنامه ، نهایت دقت را به کار بندند.