سیروس مقدم: سریال مدینه اجتماعی و خانواده‌محور است

مقدم درباره تفاوت‌های سریال مناسبتی «مدینه» با‌سریال پایتخت به ایسنا گفت: سریال مدینه هیچ ربطی به پایتخت ندارد؛ فقط یک نقطه مشترک دارد و این‌که مدینه مانند پایتخت بشدت خانواده محور و اجتماعی است.

وی خاطرنشان کرد: تفاوت ساخت سریال برای ماه رمضان و نوروز نسبت به ایام دیگر این است که در عید، مردم یک سال طولانی را سپری کرده‌اند، و در ایام نوروز دو هفته تعطیلات عمومی دارند و حق طبیعی‌شان است که در این دو هفته ایام خوشی داشته باشند و لبخند روی لبانشان باشد.

این کارگردان سریال‌های تلویزیونی ادامه داد: طبیعتا سریال‌های نوروز باید مفرح و شادی بخش باشد. اما در ماه رمضان باید ابعاد معنوی سریال‌ها را پررنگ‌تر کنیم. زیرا ماه رمضان ویژگی‌های منحصربه‌فرد دارد که همیشه آدم احساس می‌کند به خدا نزدیک‌تر است. حتی خداوند فرموده که در این ماه حواسم به بندگانم بیشتر است. به همین دلیل ماه‌رمضان ماهی است که قصه‌هایمان هم می‌تواند اجتماعی‌تر و خانوادگی‌تر باشد؛ ضمن این‌که این اجازه را داریم که نقادانه‌تر به اطرافمان نگاه کنیم.

وی در پاسخ به این پرسش که آیا دستش در ساخت سریال‌های ماه رمضان بازتر است‌؟ گفت: من همیشه دستم باز است و تاکنون کسی دست مرا نبسته ‌است! به همین دلیل است که به نظر می‌رسد سریال‌هایی که می‌سازم، هر بار فرم و حرف تازه‌تری دارد، ولی این دست بازی به این معنی نیست که حد و مرزها را نشناسم، بلکه به این معناست که می‌توان به‌خطوط قرمز با ظرافت نزدیک شد.

مقدم درباره ساخت سریال‌های مناسبتی در دقیقه 90 و میزان آسیب آنها در چنین شرایط، توضیح داد: همیشه این اتفاق بد نیست، بلکه فوایدی هم دارد؛ مثلا در مورد سریال‌های خودم فوایدی که داشته این بوده که همیشه قصه‌هایم به‌روز شده و از یک فیلمنامه از پیش نوشته شده که موضوعش بیات شده، استفاده نکردم.

مقدم گفت: سریال مدینه اصلا کار دقیقه 90 نیست چون از شش ماه پیش تحقیقات آن آغاز شده و آقای نعمت‌الله هم نگارش آن را شروع کرده، بارها جلسه‌ داشتیم حتی سه ـ چهار ماه پیش‌تولیدمان زمان برد، به همین دلیل با این‌که مدت زمان کمی از پخش پایتخت گذشته، توانستیم مدینه را کلید بزنیم.

وی درباره خط قرمزهایی که خود سازندگان در آثارشان اعمال می‌کنند، عنوان کرد: تا به حال حتی یک‌بار از جایی به من دیکته نشده است که مثلا فلان مساله را مطرح کن یا مطرح نکن. ما به‌عنوان کسی که در این مملکت زندگی می‌کنیم، می‌دانیم که سه مورد را باید در آثارمان در نظر بگیریم: آنچه قانون اساسی به ما می‌گوید، آنچه در شرع و دین آمده و آنچه در عرف مرسوم است.

کارگردان پایتخت افزود: اگر به این سه مورد توجه کنیم، خط قرمز معنایی ندارد؛ مثلا در تلویزیون این اصل مطرح است که رابطه یک زن و شوهر برای نمایش دادن احساسشان نسبت به هم حد و مرزی دارد ولی در پایتخت با یک استکان و نعلبکی در شب آخر کشتی نقی، لحظات خیلی احساسی و عاطفی را بین این زن و شوهر نشان دادیم بدون این‌که دچار ممیزی شود.

وی ادامه داد: ما باید بگردیم شکل‌های نمایشی زیبایی پیدا کنیم که بتوانیم همه موارد را نشان دهیم بدون این‌که پایمان را روی قانون، شرع یا عرف بگذاریم.

این کارگردان درباره‌ انتخاب بازیگر در آثار خود گفت: فیلمنامه خودش می‌گوید که نقش‌ها را چه کسی بازی کند و از قبل هیچ دستورالعملی وجود ندارد که اگر مثلا من پشت سر هم دو کار با امیر جعفری و پوریا پورسرخ که عاشق نوع بازی‌ا‌شان هستم کار کردم، در کار سوم حتما نباید از آنها استفاده کنم.

وی اظهار کرد: ما براساس نیاز فیلمنامه، بازیگران را انتخاب می‌کنیم و دوستی‌ها و وفاداری‌هایمان همه سرجای خودش باقی است اما در انتخاب بازیگر، فیلمنامه حرف اول را می‌زند در فیلمنامه مدینه نیز پریوش نظریه برای نقش مدینه مناسب بود. بازیگرانی مثل آتیلا پسیانی نیز در این سریال حضور دارد که چندمین‌بار است با او کار می‌کنم اما اگر نقشی که در این سریال دارد، برای او مناسب نبود با‌ این‌که بازیگر خوبی است ولی طبعا بازیگر دیگری را انتخاب می‌کردم.