پرونده هسته ای در آخرین ایستگاه مذاکرات در تهران باشد

وضعیت پرونده هسته ای ایران کاملا روشن است. طرف اروپایی می داند که آنچه ایران خواستار آن است ، استفاده از حقی است که در نظام بین المللی برای هر کشوری محفوظ دانسته شده است . رسیدن به این حق اکنون به یک خواسته ملی تبدیل شده است . مصوبه روز یکشنبه نمایندگان مجلس شورای اسلامی درخصوص الزام دولت بر دستیابی به فناوری صلح آمیز هسته ای نیز تاکید و تصریح خواسته ملت به دولت بود. طرف اروپایی حداقل به گواه دوربین های آژانس بین المللی انرژی اتمی که دقیقه به دقیقه از زوایای مختلف فعالیت های هسته ای ایران تصویربرداری می کنند به این یقین رسیده است که ایران قصد دستیابی به سلاح هسته ای را ندارد. با این حال طولانی شدن این مذاکرات و اتلاف وقت که اکنون آشکارا انجام می شود به چه معناست ؛ یکی از این دلایل به اجماع نرسیدن کشورهای اروپایی با امریکا، درخصوص اعمال موضع واحد در برابر ایران است . در زوایای پنهان این مذاکرات رقابت و تلاش اروپا و امریکا برای به دست گرفتن ابتکار عمل در شیوه برخورد با ایران وجود دارد. اروپا در این مذاکرات همزمان گوشه چشمی به سبد امتیازات امریکا دارد و هم در تلاش برای امتیاز گرفتن از امریکاست . فرایند امتیازگیری اروپا زمانی سودمند است که این مذاکرات طولانی تر و طولانی تر شود، در این وضعیت ، هم فرصت از ایران گرفته می شود و هم اروپا سبد امتیازات خود را پر کرده است . بدیهی است که دولتمردان ایرانی نباید خود را اسیر این نوع بازی ها کنند ، چرا که در صورت ورود به این بازی ، بازنده از هم اکنون مشخص است. راه برای دولت ایران مشخص و هموار است . ملت پشتیبان دولت برای رسیدن به فناوری صلح آمیز هسته ای است. رای محکم مجلس در روز یکشنبه حامل این پیام بود. قدم گذاشتن ایران در این راه روشن آسان است. دوم خرداد باید آخرین فرصت باشد.