نقش منفی بازی‌های ویدئویی در استدلال اخلاقی کودکان

او یک گروه از دانش‌آموزان کلاس هشتم که سیزده تا چهارده ساله بودند را مورد آزمایش قرار داد و از آنها در مورد بازی‌های مورد علاقه و الگوها‌یشان سوال کرد. همچنین با استفاده از یک مقیاس رسمی میزان استدلال اخلاقی شرکت‌کنندگان را بین یک تا 4 سطح بندی کرد. نتایج این آزمایش که در مجله رسانه بین‌المللی آموزشی به چاپ رسیده، نشان می‌دهد تفاوت معنی‌داری در سطح بلوغ اجتماعی بین نوجوانان و جوانانی که یک‌ساعت در روز بازی‌های خشن می‌کنند و آنهایی که سه ساعت یا بیشتر از این نوع بازی‌ها انجام می‌دهند، وجود دارد.

به نقل از sciencedaily نتایج این آزمایش حاکی از آن است که هم محتوا و هم مدت زمانی که صرف چنین بازی‌های ویدئویی می‌شود مبین این واقعیت است که بسیاری از علاقه‌مندان به بازی‌های خشن تنها به مرحله دوم بلوغ اخلاقی اجتماعی رسیده‌اند.پژوهش‌های قبلی نشان می‌داد جوانان و نوجوانانی که از این نقطه و سطح بلوغ فراتر نرفته‌اند معمولا فرصت کافی برای ایفای نقش‌های مختلف در زندگی نداشته یا در زندگی واقعی زیاد به دیدگاه دیگران توجه نداشته‌اند. این نتایج نشان می‌دهد برخی نوجوانانی که در بین گروه علاقه‌مند به بازی‌های خشن قرار داشتند و بین سه ساعت یا بیشتر در روز به انجام بازی‌های خشونت‌آمیز مشغول بودند، متوقع و پرمدعا از جهان خارج جدا شده و از فرصت‌های همسالان خود محروم شده‌اند.

صرف بیش از حد وقت در دنیای مجازی بازی‌های خشونت‌بار ممکن است نوجوانان را از تجارب مثبت اجتماعی در زندگی واقعی محروم کرده و از بروز احساس مثبت این که چه چیزی درست است یا غلط، جلوگیری کند.جالب اینجاست در این تحقیق هیچ ارتباطی میان مقدار زمان انجام بازی‌های ویدئویی غیرخشونت‌آمیز و سطح استدلال اخلاقی ـ اجتماعی وجود نداشت.

باجوویچ البته تصدیق می‌کند منع کردن نوجوانان از انجام بازی‌های ویدئویی خشن واقع‌بینانه نیست. در عوض پدر و مادر باید از نوع بازی‌های فرزندانشان آگاه بوده و همچنین مدت زمان بازی و همچنین اثراتی که ممکن است این بازی‌های ویدئویی بر گرایش، رفتار و رشد اخلاقی و نگرش فرزندشان دارد، آگاه باشند. باجوویچ همچنین توصیه می‌کند معلمان و والدین باید برای ایجاد نقش‌های مختلف اجتماعی که کمتر در زندگی واقعی بروز کرده و نوجوان فرصت تجربه آنها را دارد تلاش و همکاری کنند. امور خیریه، مشارکت‌های اجتماعی و فعالیت‌های فوق‌برنامه دانش‌آموزی دیدگاه‌های مختلف و فرصت در اختیار داشتن نقش‌های مثبت را برای نوجوان افزایش می‌دهد.در نهایت نیاز است هم معلمان و هم والدین، هر دو محتوا و داستان بازی را درک کنند و درمورد داستان به تصویر کشیده شده در بازی و آنچه حق و باطل عنوان شده در بازی‌هاست به بحث با فرزندشان در خانه و کلاس درس بپردازند. از آنجا که ممکن است این بحث‌ها سخت باشد احتمالا بیشتر نوجوانان ترجیح می‌دهند بسرعت والدینشان این بحث‌ها را خاتمه دهند.