کوفی عنان و اصلاحات اساسی در ساختار سازمان ملل متحد

جام جم آنلاین : کوفی عنان معتقد است تا زمانی که سران جهان در نیویورک در ماه سپتامبر گرد هم آیند بر سر طرح او در زمینه اصلاحات اساسی در ساختار سازمان ملل متحد، وفاق ایجاد خواهد شد.

کد خبر: ۶۳۶۹۰

به گزارش رویترز او این نظر را در دومین روز اجلاس اندونزی بر زبان آورده است.
اما از دیگرسو ، واحد مرکزی خبر هم در این باره گزارشی دارد: انتشار گزارش 63 صفحهای کوفی عنان درباره ضرورت اصلاحات اساسی در ساختار سازمان ملل متحد ، بحث قدیمی و دیرینه اصلاح ساختار مهمترین نهاد بینالمللی را تجدید کرده است محورهای عمده گزارش عنان شامل ایجاد شورای حقوق بشر با هدف ارتقای نهاد مسئول در سازمان ملل متحد از سطح کمیسیون حقوق بشر به نهادی هم شان شورای امنیت ، قاعدهمند کردن بحث مشروعیت استفاده از زور در منازعات بینالمللی ، سخت گیری و نظارت بیشتر بر نحوه اجرای قراردادهای بینالمللی و نحوه اجرای تحریمها ، مجازاتها و قراردادهای بینالمللی ، ایجاد ساختاری برای دفاع از جامعه مدنی در کشورهای بحران زده ، انعقاد پیمان جهانی ضدتروریسم برپایه اصول پنج گانهای که عنان در کنفرانس مبارزه با تروریسم در مادرید مطرح کرد و دستیابی به سازوکارهای کارا و موثر درخصوص مهار کردن و کنترل تکثیر مواد هستهای به ویژه اورانیوم بسیار غنی شده و پلوتونیوم است.
نگاهی به محورهای یادشده بیانگر تجمیع دغدغهها و نگرانیهای بسیاری از ملل و دولتهای جهان حول دو موضوع است:
1. ضرورت اصلاحات در سازمانی که 60 سال قبل و براساس شرایط ان زمان ایجاد شده است و با نظام نوین بینالمللی همخوانی چندانی ندارد.
2. متمرکز کردن سازمان ملل متحد بر چالشها، تهدیدات و اسیب پذیری های جدید.
ایده اصلاح سازمان ملل متحد بهویژه شورای امنیت، سالیان متمادی است.
که مطرح است دولتهایی مانند المان، ژاپن، هند و برزیل و گروههایی از کشورها نظیر اتحادیه افریقا و سازمان کنفرانس اسلامی و جامعه عرب معتقدند که ساختار شورای امنیت و برخورداری برخی اعضا از حق عضویت دائم و حق وتو ، متناسب با حقوق دیگر ملل نیست و تبعیض امیز است و باید اصلاح شود با وجود این، ساختار منشور ملل متحد به گونهای است که اصلاح این منشور و تغییر اعضای شورای امنیت و روش تصمیم گیری در آن بسیار دشوار است.
اصلاح منشور مستلزم مخالفت نکردن پنج عضو دائم شورا یعنی روسیه ، فرانسه ، چین ، انگلیس و امریکا است ، درحالی که این پنج کشور اصلاح منشور و اضافه شدن اعضای جدید به شورای امنیت و لغو احتمالی حق وتوی خود را نمی پسندند بنابراین اصلاح ساختار شورای امنیت سالیان متمادی است که ممکن نشده است.
از سوی دیگر نظام بینالملل بعد از جنگ جهانی دوم اکنون پس از گذشت 60 سال از پایان جنگ دچار تغییر اساسی شده است و قدرتهای موثر در معادلات بینالمللی محدود به پنج کشور یادشده نیست و کشورهایی مانند ایتالیا ، برزیل ، هند ، المان ، ژاپن و اتحادیههای بزرگ منطقهای نیز خواهان عضویت در شورای امنیت هستند و برخی از انها نیز در سالهای اخیر حضور پررنگی در معادلات بینالمللی داشتهاند و متناسب با این تحرکات ، خواستار دریافت پاداش و عضویت در شورای امنیت هستند.
تشکیل شورای حقوق بشر می تواند به معنای مداخله بیشتر سازمان ملل متحد در دفاع از حقوق بشر درون کشورها و فراتر از حاکمیت سرزمینی انها باشد با وجود این ، عنان با پیشنهاد تشکیل شورای حقوق بشر و اصلاح ساختار شورای امنیت به نگرانی کشورهای درحال توسعه نیز در این امور توجه کرده است زیرا کشورهای درحال توسعه نگرانند که دفاع از حقوق بشر بهانهای برای مداخله نامشروع قدرتهای بزرگ در امور داخلی انها باشد ، به عبارت دیگر کشورهای درحال توسعه با تشکیل شورای حقوق بشر و ساختار متکثر این شورا با تهدید و فرصت توامان روبهرو خواهند بود.