وزیر خارجه: سند ژنو، نه پیشنهاد ایران است و نه غرب

محمدجواد ظریف در گفت‌وگو با سایت تابناک گفت: من در نیویورک در آغاز بحث گفتم نه قطعنامه شورای امنیت را به رسمیت می‌شناسیم و نه ارجاع به شورای امنیت را قانونی می‌دانیم، تحریم‌های خارج شورای امنیت را بدون هرگونه مبنا می‌دانیم، ولی نرمشی که ما می‌خواهیم به کار ببریم، این است که درباره اینها سخن نگوییم.

وی افزود: اگر دوباره به امید خدا بیکار شدم، درباره این‌که ‌در این مذاکرات چه گذشت ‌می‌نویسم؛ که از کجا آغاز شد و به کجا رسید.‌ من به شما قول می‌دهم ‌حتما در این راه، ما خیلی بد عمل نکردیم.

وزیر خارجه با دفاع از عملکرد تیم مذاکره‌کننده تصریح کرد: نکته‌ای که باید مورد توجه قرار بگیرد، این است که‌ خیال ما این‌قدر آسوده بود‌ که خود سند را در اختیار مخاطبان گذاشتیم. هیاتی که سند را رسما در اختیار همه جهان قرار داد، ما بودیم. این کار را آمریکایی‌ها یا هیچ هیات دیپلماتیک از اعضای گروه (1+5) انجام نداد.

ظریف افزود: هنگامی که توافق کرده بودیم، متن محرمانه باشد به تعهد خود عمل کردیم. حتی خود بنده تا پای تهدید به استیضاح از طرف مجلس محترم‌‌ پیش رفتم. متن باید در آن زمان محرمانه می‌ماند. ما می‌خواستیم کار به نتیجه برسد، چون بنده دنبال تبلیغات نبودم، ولی پس از این‌که متن توافق شد، سند نهایی منتشر شد و این خلاف اخلاق نبود.

وی اظهار کرد: ما حتی در ترجمه متن سند که در اختیار رسانه‌ها گذاشتیم، جانب احتیاط را به ضرر خودمان گرفتیم، چرا که نمی‌خواستیم این تصور پدید‌ آید که چیزی وارد ‌ترجمه ‌کرده‌ایم که در متن اصلی نیست، این ‌نشان می‌دهد که ما چیزی برای پنهان کردن نداریم.

ظریف گفت: آمریکایی‌ها به دلیل نگرانی‌هایی که از‌ خود آمریکا دارند، به جای این‌که متن را در اختیار عموم بگذارند، متأسفانه برداشت خودشان را در اختیار رسانه‌ها گذاشتند که ما به این کار «مهندسی خبر» یا «چرخش خبر» می‌گوییم.

وی افزود: ‌به گمانم آن متنی را که آمریکایی‌ها ارائه کردند، حتی خود هیأت مذاکره‌کننده آنها در ژنو نیز ندیده بود. این متن را کاخ سفید تهیه کرده و هیچ ارزش و اعتباری ندارد؛ آنچه اعتبار دارد، برنامه اقدام مشترک است.

ظریف گفت: اگر ما نیز بخواهیم یک بیانیه تولید کنیم، می‌توانیم ‌بهتر از اینها ارائه کنیم، ولی ما به این کار اعتقاد نداریم. ما یا نمی‌گوییم ‌چه مذاکراتی کرده‌ایم یا آن‌که اگر بگوییم، درست آن را خواهیم گفت. من به مردم دروغ نخواهم گفت. شاید حرفی را به مصلحت ندانم و نگویم، ولی آنچه‌ می‌گویم، راست و درست آن را خواهم گفت.