ازدواج دانشجویی نباید با ساده انگاری همراه باشد

زندگی زناشویی یک پدیده طبیعی قراردادی است که با دیگر پیمان های اجتماعی مانند بیع ، اجاره و صلح این تفاوت را دارد که آنها همه صرفا یک سلسله قرارداد اجتماعی هستند و طبیعت و غریزه در آنها دخالت ندارد و قانونی هم از نظر طبیعت و غریزه برای آنها وضع نشده است.

کد خبر: ۵۷۴۹۲

برخلاف پیمان طبیعی ازدواج که براساس یک خواهش و میل طبیعی از سوی طرفین و با مکانیسم خاصی باید تنظیم شود ، نفس ازدواج براساس وحدت و پیمان بنا می شود. پایه ازدواج بر محبت و همدلی قرار دارد به همین دلیل ، محکم ترین پایه های جامعه براساس ازدواج استوار است . ازدواج در اسلام یکی از سازوکارهای منطقی ، کاربردی و تعاملی است که برای هدایت صحیح و سالم لذتهای جنسی افراد جامعه سفارش شده است و بدان معنی است که لذایذ جنسی باید به کانون گرم و بانشاط خانواده محدود شود و محیط جامعه برای کار و فعالیت باقی بماند. ازدواج های دانشجویی که در سالهای اخیر به عنوان یک پدیده ظهور کرده ، اگر با دقت ، مطالعه و پژوهش همراه باشد ، به یقین ضامن برکات و نتایج ثمربخش است که نه تنها زوج جوان از آن بهره مند می شوند؛ بلکه خانواده های آنها از این بابت خوشحال و راضی خواهند بود ، اما اگر با این امر مهم با ساده انگاری ، خوش بینی مفرط و ایده آلیستی برخورد شود ، بی چون و چرا دارای پیامدهای ناخوشایندی است که نه تنها اصل هدف و منظور را زیر سوال می برد بلکه موجب پیدایش اختلافات فاحشی در خانواده ها می شود. تبعات و آثار ازدواج دانشجویی از جمله موضوعاتی است که در صورت مطالعه و ارزیابی درست و دقیق می تواند هرگونه سیاستگذاری را در این زمینه اصلاح کرده و با زمینه سازی فرهنگی مناسب آثار و پیامدهای منفی این پدیده نوظهور را به حداقل کاهش دهد. ازدواج دانشجویی باید از یک حالت احساساتی و هوس آلود به کاری عاقلانه ، عاشقانه و حیاتی تبدیل شود و افراد در کنار آموزش مسائل علمی ، مسائل زندگی را بیاموزند ، به گونه ای که هر کس به مسوولیت پذیری کامل برای آغاز یک زندگی مشترک برسد. ارائه راهکارهای غیرعلمی ، عجولانه و غیرکارشناسی برای مقابله با مشکلات ازدواج قطعا این کلاف سردرگم را در هم تنیده تر خواهد کرد. ازدواج دانشجویی می تواند محیط دانشگاه را با شور و نشاط روبه رو سازد. بدیهی است این امر کمک زیادی به سالم سازی محیط دانشگاه خواهد کرد ، به گونه ای که تغییر پارامتر دوست یابی به همسرگزینی ، دانشجویان را به ازدواج دانشجویی ترغیب خواهد کرد. از سوی دیگر ، اگر فرهنگ سازی ازدواج آسان که همراه با حذف تشریفات و تجملات است ، تدریجی و با آموزش های علمی همراه باشد ، بدیهی است حل مشکل ازدواج دانشجویی به صورت مقطعی نبوده و ما با ازدواجی آگاهانه روبه رو خواهیم بود که در بلندمدت هم جواب می دهد و از آشفتگی هایی که در اثر شتاب و ندانم کاری بروز می کند ، صدالبته جلوگیری خواهد کرد.