شمالی‌ام ولی سفر به جنوب را دوست دارم

این روستای ییلاقی زیبا و خوش آب و هوا «ورسه خوران» نام دارد. چشمه‌ای که در این روستاست منبع آب آشامیدنی و آبیاری زمین‌های کشاورزی است. آب این چشمه هم برای نوشیدن گواراست و هم برای دردهای مختلف، درمان. این روستا مثل بسیاری از روستاهای دیگر کشورمان تغییراتی پیدا کرده است.

چند سالی است که پای گردشگران به این روستا باز شده و از آب و هوای سالم و خوب آن استفاده می‌کنند. بعضی از پایتخت‌‌نشین‌ها هم در سال‌های اخیر برای گذران اوقات فراغت و روزهای تعطیل خود، این روستا را انتخاب کرده‌اند و همین باعث شده تا اندکی ظاهر روستا تغییر کند و از آن حالت قدیمی‌اش خارج شود. با وجود اینها هنوز هم ورسه‌خوران زیبا و جذاب است.

حالا برویم سراغ زادگاه خودم. زادگاه من مازندران، شهر ساحلی بندر گز است که با اتصالش به دریای خزر فرصت مناسبی برای لذت بردن از طبیعت و دریا را فراهم کرده است.

گردشگران زیادی خود را به بندر گز و بندر ترکمن می‌رسانند تا از زیبایی‌های آن استفاده کنند و لباس‌های سنتی اهل سنت را ببینند و به تن کنند.

من به دلیل شغل اصلی‌ام که روزنامه نگاری است بیشتر نقاط ایران را دیده‌ام و از آنها لذت برده‌ام. هر وقت دلتنگ می‌شوم به مشهد می‌روم و به آقا علی بن موسی الرضا سلام وعرض ادب می‌کنم. و هر وقت که فرصت کنم به شیراز می‌روم و از حافظیه و سعدیه دیدن می‌کنم و زمانی را در آنجا سپری می‌کنم. البته نوشیدنی‌های خنک شیراز را هم بسیار دوست دارم.

عرقیجات شیراز بسیار معروف است و البته خوشمزه. فضای شهر و مردم خوش روحیه شیراز دو عاملی است که موجب می‌شود معمولا این شهر را در اولویت انتخاب سفرهایم قرار دهم.

گرچه شمال ایران و دریا و جنگلش را دوست دارم؛ ولی در کل جنوب را از همه جای ایران بیشتر دوست دارم. صفا و گرمی خاصی که بین مردم جنوب وجود دارد و فضاهای بکر و سواحل لذت‌بخش همگی موجب می‌شوند تا جنوب دیدنی بماند.

شاید هم یکی از دلایل علاقه من به جنوب دوران دفاع مقدس است که برای جبهه و جنگ زیاد به این شهر می‌رفتم. خاطره‌های آن دوره هنوز در ذهنم زنده است و هنوز هم با دیدن این مناطق به یاد آن روزها می‌افتم.

مردم ما برای دیدن جنوب ایران به دو دسته تقسیم می‌شوند، یکی گروهی که دوست دارند طبیعت و مردم جنوب را ببینند و مناطق بکرش را کشف کنند و دیگری گروهی که مایلند از مناطق جنگی باز مانده از آن دوران دیدن کنند. برخی مناطق جنگی جنوب به دلیل موقعیت جنگی خاصی که داشته‌اند، قابل ترمیم و بازسازی نبوده است؛ ولی بسیاری از شهرهای آن مثل اهواز و شوش دانیال به روز و مدرن شده‌اند و اتفاقا گردشگران زیادی را هم به خود جلب کرده است.

اگر بخواهم خرمشهر زمان جنگ را با خرمشهر امروزی مقایسه کنم، مسلما در آن دوران در این شهر شور و هیجان زیادی حاکم بود که این روزها به دلیل تغییر زمانه و سپری شدن جنگ دیگر چنین چیزی را نمی‌بینیم و البته باید اشاره کنم که بعضی آثار دیدنی زمان جنگ امروز کمرنگ شده‌ است.

وقتی صحبت از جنوب می‌شود، حتما باید از ماهی‌های خوشمزه آن هم گفت. ماهی‌ها و غذاهای مخصوصی که خودشان عامل جذب عده‌ زیادی گردشگر است. این غذاهای خوشمزه را باید کنار دیدنی‌های منطقه خوزستان و قدم زدن کنار رود کارون در اهواز گذاشت که همگی سفری لذت بخش را برای ما به ارمغان می‌آورد.

یکی از ویژگی‌های جنوب رفتن این است که مناطق زیادی را می‌توان دید مثل آبادان، جایی که بسیاری از مردم خاطره‌های جذابی از آن در ذهن دارند و البته بندرعباس و قشم که تازگی‌ها دیدن این مــــناطق عمومی‌تر شده و افراد بیشتری به این نقاط سفر می‌کنند. ‌