هفت‌شنبه دختران و پسران ایرانی در رادیو

راستش قصه از آنجا شروع شد که سازندگان این برنامه تصمیم گرفتند در سپهر رسانه‌ای جایی برای خودشان داشته باشند و سری در میان سرها دربیاورند، به همین دلیل دورهم‌نشینی ساده هفت‌تایی‌ها را شکل دادند. کافی بود شنوندگان روزهای جمعه از ساعت 9 تا 11 صبح موج رادیو جوان را بگیرند تا شاهد سر و صدای هفت جوان باشند. هفت‌شنبه‌‌ای‌ها یا به قول خودشان هفتایی‌ها، هفت جوان سر زنده و با نشاط بودند. فرزاد حسنی در کنار نقش‌آفرینی، کارگردانی برنامه را هم به عهده داشت. او دونه درشت و هشنگ هفت‌شنبه بود. افشین حسین‌خانی راوی یا همان افسونگر و شبنم مقدمی خاله اقدس ماجرا بود. امید زنده‌دلان (بچه زنده)، الهام زرتاختی (واویلا)، مریم جولینی (گلابتون) و محمودرضا قدیریان (آلن) این ماجرا بودند. در اتاق فرمان این برنامه هم فریبرز گلبن تهیه‌کننده، همیشه شادترین سی‌دی‌های موسیقی را آماده می‌کرد و در فواصل این برنامه به سردبیری ابوالقاسم صادقی ترانه‌های جذاب را پخش می‌کرد. یکی از دلایل موفقیت این برنامه بهره بردن شیوه خاصی از شوخ طبعی بود که هفتایی‌ها سعی داشتند تلخی‌ها، ناکامی‌ها و مرارت‌های افراد جامعه را روزهای جمعه از بین ببرند. به همین دلیل با نگاه انتقادی و به قصد اصلاح با زبان شوخی مسائل را بیان می‌کردند. می‌توان گفت هفت‌شنبه یک طنز هدف‌دار اجتماعی بود. این برنامه با مرور طنزآمیز روزهای هفته آغاز می‌شد. زمانی که راوی به روز چهارشنبه می‌رسید، یکی از بازیگران خبری را می‌خواند. دانشمندان ایرانی موفق شده‌اند چند رادیوداروی جدید تولید کنند و بعد هم دیالوگ طنز نمایشی. مادر آلن: پسرم تو که توی همه رادیوها برنامه داری چرا نرفتی تو رادیودارو هم برنامه بگیری؟ آلن: الان خبرش را شنیدم، مادر فردا می‌روم و بعد هفته‌ای‌‌ها همگی نوایی را می‌خوانند. وقتی هفتایی‌ها به جمعه که می‌رسیدند همه با هم اعلام می‌کردند: «و حالا هفت‌شنبه برنامه‌ای مخصوص دخترها و پسرهای ایرانی سلام، سلام، سلام.»

هفت‌شنبه یک برنامه گروهی موفق رادیویی بود که عوامل آن تلاش می‌کردند با گفتار طنزآمیزشان سیر ماجرا را در ذهن شنونده حفظ کنند. گرچه این برنامه مجری نداشت، اما کار گروهی موفق هفت‌تایی‌ها شنونده را دچار سردرگمی نمی‌کرد. اوج کار هفتایی‌ها در آخرین بخش برنامه بود که دسته گل نام داشت. در این قسمت نامه‌ شنونده‌ها که با استفاده از تیپ‌های گوناگون هفتایی‌ها در قالب دیالوگ‌های طنز نوشته شده بود، خوانده می‌شد. با تمام شدن دسته گل هفتایی‌ها، هفت‌شنبه به آخرین دقایق خود می‌رسید و هفت بازیگر به صورت جمعی خداحافظی می‌کردند.