فقدان تسهیلات برای ساخت خوابگاه‌های دانشجویی

این گروه از دانشجویان بی‌خوابگاه، با مشکلات فراوانی مواجه هستند که گاه برخی از آنان به‌دلیل ناتوانی در پرداخت کرایه‌های سرسام‌آور مسکن در شهرهای بزرگ، عطای تحصیل را به لقایش می‌بخشند.

ترک تحصیل این دانشجویان به دلیل کمبود امکانات خوابگاهی در حالی اتفاق می‌افتد که دولت می‌تواند با قراردادن تسهیلاتی ویژه برای ساخت خوابگاه‌های دانشجویی، بخش خصوصی را برای ساخت این خوابگاه‌ها ترغیب کند؛ زیرا در هر حال باید پذیرفت که فعالیت‌های بخش خصوصی با سود و انتفاع گره خورده است و نباید انتظار داشت که این بخش برای فعالیت‌های نیکوکارانه‌ای همچون ساخت خوابگاه‌های دانشجویی پیشقدم شود، اما اگر دولت بتواند با ارائه مشوق‌های ویژه به بخش خصوصی، این گروه را برای ساخت خوابگاه‌ها تشویق کند، در آن صورت شاید بتوان بخشی از آلام این دانشجویان را مرتفع کرد.

از سوی دیگر در سال تحصیلی جدید، وزارت علوم وعده داده است که حتی به دانشجویان دانشگاه‌های غیردولتی هم وام مسکن پرداخت خواهد کرد، اما بی گمان این وام‌ها نمی‌تواند پاسخگوی حجم مشکلات دانشجویان بی‌سرپناه باشد.

درواقع اگر دولت به همان حجم حمایت از بخش خصوصی مسکن، بخش دولتی مسکن و خدمات عمومی در این حوزه را تقویت می‌کرد، شاید اکنون شاهد این به‌هم ریختگی اوضاع رفاهی دانشجویان شهرستانی نبودیم.

از عدالت به دور است که تسهیلات ساخت مسکن و مجوز تراکم به افرادی داده شود که ده‌ها مسکن خالی دارند، اما همین جنس حمایت‌ها و مجوز‌ها در حوزه‌های اضطراری مثل ساخت خوابگاه‌های دانشجویی فراموش شود.

امین جلالوند ‌/‌ گروه جامعه