آفت اجرا، از این شاخه به آن شاخه پریدن است

چگونه وارد عرصه اجرا شدید؟

سال 67 صدا و سیما فراخوان استخدام داد و چون خواهرم استرس داشت من هم با او در آزمون شرکت کردم و پس از 2 مرحله پذیرفته شدم و سال 68 در رادیو مرکز یاسوج کار خود را شروع کردم. تا این‌که سال 73 به تهران آمدم.

در آن زمان 2 شبکه رادیویی بود. من کارم را با رادیو 2 شروع کردم، سپس به رادیو پیام و سراسری رفتم.

برنامه‌های متعددی داشتم. سال 75 در رادیو هفته‌ای 28 ساعت برنامه زنده داشتم.

برنامه خانه و خانواده، راه شب و...

سال 74 برای برنامه تصویر زندگی شبکه 2 تست دادم و از آن زمان تا مهر 79 آنجا بودم؛ البته همزمان در رادیو نیز فعالیت می‌کردم.

در آن زمان برنامه تصویر زندگی تولیدی بود. پس از مدتی پخش آن زنده شد.

از آبان 79 تا امروز یکی از مجریان برنامه سیمای خانواده هستم.

از سال 82 تاکنون در شبکه جهانی جام‌جم برنامه‌ای اجتماعی ـ خانوادگی به صورت زنده دارم به نام خانه مهر.

یک‌سری از ویژگی‌ها و مهارت‌های کار اجرا عمومی است مانند فن بیان، نداشتن لهجه، اطلاعات عمومی خوب، چهره قابل قبول(منظورم زیبایی نیست). اما در مورد اجرای برنامه‌های خانوادگی برقراری ارتباط صمیمی و نزدیک با مخاطب برنامه و هم احساس بودن با او بسیار اهمیت دارد.

من خودم باید با مسائل جامعه از جمله تحصیل فرزندان، اوقات فراغت، حس مادرانه و زندگی زناشویی مواجه باشم تا بتوانم با مخاطب برنامه که خانواده‌ها و بیشتر خانم‌ها هستند، ارتباط خوبی برقرار کنم.

بله، اجرای مسابقه‌ها، برنامه‌های جنگ و... ولی نپذیرفتم.

چون آفت اجرا از این شاخه به آن شاخه پریدن است. دوست ندارم به بهانه هر اجرایی جلوی دوربین بروم. برای مخاطب تلویزیون، حرمت و ارزش قائل هستم. مطالعه و همت خود را به اجرای برنامه‌های خانوادگی کرده‌ام.

به برنامه‌های گروه دانش علاقه دارم. وقتی در رادیو بودم، چند برنامه در این زمینه اجرا کردم.

به نظر من، بعد از فراگیری الفبای کار اجرا، لازم است مجری یک رشته تخصصی را انتخاب کند زیرا هر چه دانش فرد در یک زمینه بیشتر شود، در کارش حرفه‌ای‌تر عمل می‌کند و بیشتر با مسائل و جزئیات حیطه‌کاری مورد نظر آشنا می‌شود. مثل رشته پزشکی که بعد از اشراف در مرحله عمومی، گروهی تخصص و فوق تخصص می‌گیرند.

بله، استاد ارجمند میرفخرایی الگوی من هستند و یکی از افتخاراتم این است که سال‌ها پیش در رادیو چند برنامه علمی با ایشان اجرا کردم که از ثانیه به ثانیه آن برنامه‌ها نکته‌ها آموختم. خود را مدیون ایشان می‌دانم.

مجری در همه مراحل اجرا باید خود را کنترل کند. هم در صحبت کردن که مجال دهد کارشناس برنامه نیز صحبت کند و هم این‌که بتواند عواطف و احساسات خود را کنترل نماید.

چند سال پیش همزمان هنگام اجرای برنامه سیمای خانواده، پدرم جراحی داشت. از راه بیمارستان به استودیوی پخش آمدم و در فواصل برنامه با بستگانم تماس می‌گرفتم. یاد گرفتم زندگی شخصی من نباید روی برنامه کاری‌ام تاثیر بگذارد. همان روز در برنامه به‌ظاهر می‌خندیدم ولی در دل اشک می‌ریختم.

این را لازم می‌دانم بگویم که عکس این موضوع نیز در رابطه با کار اجرا وجود دارد. یعنی وقتی اتفاقی ناخوشایند همچون زلزله بم در کشور رخ می‌دهد، مجری باید با مردم همدل و همدرد باشد.

سختی اجرای برنامه زنده در این است که هر چیزی را که بگویی، پخش می‌شود و همه در لحظه اتفاق می‌افتد. پس لازم است در زمان اجرا ششدانگ حواس مجری به برنامه باشد. به دور از دغدغه‌های ذهنی فقط و فقط به صحبت‌های کارشناس برنامه گوش بدهد و کلامی سنجیده بگوید.

برنامه‌های سریالی را دنبال نمی‌کنم، چون به دلیل رسیدگی به کارهای شخصی و خانوادگی نمی‌توانم خود را ملزم کنم در ساعتی خاص طی چند هفته سریالی خاص را ببینم. ولی فیلم سینمایی می‌بینم. البته اگر فوتبال نباشد چون در خانه ما نظرها 3 به یک است. شوهرم و دو پسرم اهل ورزش و فوتبال هستند.

حل جدول. هر شب پیش از خواب جدول حل می‌کنم.

بله، مطالعه باید جزئی از زندگی همه افراد باشد بخصوص برای من که مجری هستم، مطالعه در حیطه مسائل خانوادگی و اجتماعی بسیار لازم و ضروری است.

آشپزی را عاشقانه دوست دارم و به‌ همین خاطر صبح زود از خواب بیدار می‌شوم تا غذا را آماده کنم. قبل از این که مجری برنامه‌ای خانوادگی باشم، لازم است به خانواده خود اهمیت بدهم.