مهره‌ای سرنوشت‌ساز به نام پیرلو

پیرلو از سال 2001 با ترک اینتر عضو آث. میلان شده و به جمع نه‌چندان پرشماری پیوسته بود که برای هر دو «بزرگ» شهر میلان توپ زده‌اند و در ثبت فتوحات پرشمار قرمز و سیاه‌های میلان از آن تاریخ تا تابستان 2011، سهمی بسزا داشت و پیش از آن با آنان در سال‌های 2003 و 2007 به عنوان قهرمانی اروپا هم رسید و یک نایب‌قهرمانی قاره هم سال 2005 نصیب آنان شد و عنوان قهرمانی باشگاه‌های جهان هم سال 2007 با مشارکت عالی پیرلو به میلانی‌ها رسید. با این حال میلان اوایل تابستانی که سپری شد، رضایت داد وی به یووه برود و شاید تصور و استدلالش این بود که پیرلو بعد از 10 سال بازی در میلان فاقد توان و نشاطی است که ادامه حفظ او را برای میلان الزامی سازد، حال آن که وقایع فصل جاری و صعود یووه به صدر جدول کالچو چیزی خلاف این را گفته و این پیرلو بوده که به بازی گورخرهای تورین، رنگ و حال و هوای یک قهرمان را بخشیده و سامان و نظم خط میانی آنان، کار او بوده است.

به دیگر سخن میلانی‌ها با یک بی‌تدبیری بزرگ، یکی از فکورترین و کارسازترین مهره‌های خود را دودستی به حریف بزرگ‌شان داده‌اند تا وی اسباب قهرمانی احتمالی یوونتوس شود و افسوسی ماندگار را بر دلشان بگذارد. رد کردن این ایده از آن رو سخت است که یوونتوس درست بعد از آمدن پیرلو برای اولین‌بار از سال‌های 2005 و 2006 در قواره‌های قهرمانی کالچو نشان داده است.

همین فصل پیش، تیم تورینی در محاسبات پایانی فصل 24 امتیاز از میلان کمتر اندوخت و همان‌طور که قبلا آمد هفتم شد، اما به لطف حضور وی امسال همواره حریفی همسطح برای میلان در راه قهرمانی به حساب آمده ‌است.

با این همه الگری، مربی‌ای که در انتهای بهار 2010 از تیم کالیاری به سن‌سیرو آمد و در همان فصل نخست کارش در آنجا میلان را به فتح اسکودتو نایل ساخت، هنوز هم فروش پیرلو به یووه را غلط نمی‌انگارد و شاید هم سیاست و حفظ صورت ظاهر ایجاب می‌کند که اینچنین بگوید.

Channel4 / مترجم: وصال روحانی