کنترل زمین به دست روبات‌ها نخواهد افتاد

تحقیقات زیادی در این بخش در حال انجام است، روبات‌ها از کارگرانی صنعتی در حال تبدیل‌شدن به روبات‌های خدمات‌رسان هستند. قیمت این‌گونه روبات‌ها - که البته در حال حاضر صرفا به عنوان یک نمونه اولیه هستند ـ بسیار گران است ولی کم‌کم و در سال‌های آینده این شرایط تغییر خواهد کرد، دقت عمل روبات‌ها و کاهش خطاهای انسانی، روبات‌ها را تبدیل به کمکی موثر در درمان خواهد کرد. اساسا روبات‌ها قرار نیست جای پزشکان را بگیرند بلکه به عنوان ابزاری هوشمند در اختیار آنها خواهند بود تا فرآیند درمان را دقیق‌تر و سریع‌تر کنند.

علومی مانند مکاترونیک در حال حاضر رشته‌های مختلف مهندسی را در کنار هم آورده‌اند و از این نظر خیلی پیشرفته به نظر می‌رسند، اما در سال‌های آینده ما شاهد آن خواهیم بود که سیستم‌های الکترومکانیکی، مهندسی را در کنار پزشکی قرار خواهند داد و در همین حال برای استفاده روبات‌ها در پزشکی این پزشکان هستند که باید نظر داده و با همکاری آنها و گروه‌های مهندسی روبات‌هایی مناسب برای درمان یا مراقبت از سلامت بیماران، سالمندان یا ناتوانان جسمی تهیه شود، پزشکان هستند که باید سفارش روبات دهند نه این‌که مهندسان روباتی را بسازند و به پزشکان تحویل دهند. پزشکی که می‌خواهد سفارش روبات بدهد باید قدری مهندسی بلد باشد و آن مهندس که قرار است روبات را بسازد باید کمی از پزشکی سر دربیاورد.

من فکر می‌کنم امکانش هست، ولی ما باید دقت داشته باشیم که در کدام شغل روبات‌ها جایگزین شوند و در کدام شغل‌ها از روبات استفاده نکنیم. کلا اگر بخواهم بگویم، از نظر تئوری و توانایی می‌توانیم در آینده این کار را بکنیم اما من مطمئن هستم که بشر اجازه نخواهد داد که دست‌ساخته خودش او را از کار برکنار کند!

از لحاظ تئوری امکان‌پذیر است، ولی فکر نمی‌کنم روبات‌ها هیچ‌وقت اجازه پیدا کنند که به این مرحله از هوشمندی برسند و هدایت همه امور را به دست بگیرند.

مهندسی برق، مکانیک و کامپیوتر در کنار هم، مکاترونیک و روباتیک را می‌سازند و دانشجویان علاقه‌مند باید این مهارت‌ها را در خود تقویت نمایند. از نظر من امروزه مکانیک نقش مهم‌تری در روباتیک دارد ولی شاید در آینده علوم کامپیوتر باز در جایگاه بالاتری قرار گیرد.

من با هوش مصنوعی به این شکل که بسیاری از اساتید علوم کامپیوتر در دنیا بر آن تاکید دارند، مخالفم و برداشت من این است که این مساله بیشتر زاده تخیل و  یک بلندپروازی است که در عمل قابل پیاده‌سازی نیست و در این حد که می‌گویند امکان رشد ندارد. سرمایه‌گذاری روی مکانیک بسیار ارزشمندتر است و جواب بهتری می‌دهد.

این فکر بسیار خوبی است که افراد را از این طریق وارد علم روباتیک کنیم، زیرا هم تفریح است و هم علم و می‌تواند بسیار تاثیرگذار باشد، اما متاسفانه در اکثر مسابقات امروز دنیا همه یک پلتفرم ساده تهیه می‌کنند و شروع می‌کنند به برنامه‌نویسی آن. این روباتیک نیست، این بازهم توجه‌کردن بیش از حد به علوم کامپیوتر است که به آن روباتیک نمی‌گویند و روش اشتباهی است، روبات باید توسط افراد به‌طور کامل ساخته شود. از لحاظ من تمامی پلتفرم‌های آماده آموزش روباتیک، حتی پلتفرم‌های سازندگان معتبر اسباب‌بازی در دنیا اصولی نیست و فقط برنامه‌نویسی را تقویت می‌کند. طی چند سال گذشته در اروپا هم پروژه‌های مختلفی برای آموزش و تحقیق فقط در بخش هوش و برنامه‌نویسی تدوین شد که اکنون سری هفتم این برنامه‌ها در حال اجراست و هیچ نتیجه‌ای هم غیر از صرف هزینه کلان نداشته است. البته تاریخ اجرایی این طرح تا 2 سال دیگر پایان می‌یابد و خیلی‌ها معتقدند باید برای قضاوت تا آن موقع صبر کرد، اما من معتقدم که در انتها باز هم از این طرح نتیجه‌ای نخواهیم گرفت. روبات باید کامل ساخته شده و در شرایط محیطی با ترکیب 3 بخش الکترونیک، مکانیک و کامپیوتر آزمایش و تکمیل شود.