شبکه‌های ماهواره‌ای ویرانگر فرهنگ و خانواده

گروه اول، شبکه‌های بازرگانی: این شبکه‌ها با حمایت شرکت‌ها و تولیدکنندگان اقلام بنجل و داروهای خارج از استاندارد مشغول پخش برنامه هستند و تبلیغات بازرگانی، اساس کار و درآمد آنها را تشکیل می‌دهد. داروهای تبلیغی در این رسانه‌ها نیز خارج از استاندارد هستند و حتی محل ساخت و توزیع‌شان نیز مشخص نیست. اغلب داروهای ضد‌چاقی و لاغرکننده یا اقلام ترک اعتیاد تبلیغی در این رسانه‌ها دارای مواد مخدر جای می‌گیرند و عوارضی مانند سرطان و بیماری‌های زبانی و جسمی را به دنبال دارند.

گروه دوم، شبکه‌های سیاسی: این شبکه‌ها با حمایت بودجه‌های سیاسی ضد انقلاب بویژه موساد و سیا، اداره می‌شوند و با هدف تخریب ارکان سیاسی کشور، شایعه پراکنی شبیه‌سازی و جعل اخبار به فعالیت مشغول هستند و لابه‌لای اخبار سراسر دروغ خود در پاره‌ای از اوقات برخی وقایع درست و حقیقی را نیز بیان می‌کنند تا با شیوه راست و دروغ که یکی از ابزار رسانه‌های نفاق است، به هدف‌های خود برسند. بودجه اصلی تبلیغات ضد دینی این شبکه‌ها توسط مراکز بهائیت تامین می‌شود و تبلیغات عرفان‌های کاذب و باورهای دروغین با حمایت همین مراکز صورت می‌گیرد.

گروه سوم، شبکه‌های ویرانگر خانواده و تخریب‌کننده ارزش‌های فرهنگی: این رسانه‌ها با بهره‌گیری از فیلم‌ها و سریال‌های دوبله شده یا با زیرنویس از کشورهای آمریکای لاتین و آسیای جنوب شرقی که دارای برخی نقاط مشترک با فرهنگ ما هستند، به حیات خود ادامه می‌دهند و اساس نمایش این فیلم‌ها و سریال‌هایشان، تضعیف باورهای دینی ارزش‌های اخلاقی و ایجاد تزلزل در احترام به والدین و باورمندی به پاکدامنی و صداقت در زندگی زناشویی است.

ترویج عشق‌های مثلثی و قبح‌زدایی از روابط نامشروع بدون ارتباط قانونی و منطقی، زیر بنای اساسی انتخاب اقلام نمایشی در این شبکه‌هاست. شبکه فارسی وان، پرچم‌دار و پیشگام در میان این نوع رسانه‌هاست که با حمایت مالی فردی صهیونیزم به نام مرداک با پرده دری و گستاخی به کار خود مشغول است. با توجه به این که برخی از افراد در رابطه با گسترش این شبکه‌ها اعتقاد دارند که صدا و سیما باید به مقابله با آنها برود، باید عرض کنم این گونه افراد از خطوط قرمز و باورهای رسانه ملی ما بی‌خبرند چرا که رسانه ملی ایران به‌عنوان یک دانشگاه رسالتی اخلاقی در هدایت جامعه به‌عهده دارد و اصولا رقابت با این شبکه‌ها را در حد و اندازه خود نمی‌بیند، بنابراین گونه توقعات از صدا و سیما بی‌جاست و با حمایت‌های فکری و فرهنگی از این رسانه باید به کمک آن بشتابیم.