میرجلالالدین کزازی در سخنانی، مثنوی معنوی مولانا را نخستین آبشخور و بنیادیترین سرچشمهای معرفی کرد که برای آگاهی از باورها و اندیشههای نهان گرایانه ایرانیان باید مورد بررسی قرار داد.
وی افزود: مولانا در مثنوی سخنور نیست بلکه سخن در او میجوشد مثل آب در چشمه سار و ما میدانیم که چشمهسار نمیداند که آب در آن میجوشد.
محمدعلی موحد هم هنگامی که روی صحنه دعوت شد، در جملاتی کوتاه گفت: بسیاری از سر و صداهای موجود در دنیا پیرامون مقام مولانا موجی است که نمیماند و این جریانات در واقع همگی سایهای از مولانا را با خود همراه دارند و نه مایه او را.
او مایه اصلی شعر مولانا را اندیشه دانست و ادامه داد: هر کسی باید در این اندیشه باشد که آن مخاطبی که مولانا او را میخواند خود اوست و این همت را داشته باشد تا آنی باشد که مولانا میجویدش.
مراسم بزرگداشت مولانا حاشیههایی هم داشت از جمله برپایی نمایشگاه نقاشی و اجرای افشین یداللهی با همراهی پیانو سامان احتشامی که غزلی از مولانا را برای حاضران دکلمه کردند ؛ همچنین سهراب پورناظری به نمایندگی از پدرش کیخسرو پورناظری به تک نوازی تنبور پرداخت.
با هوشنگ نصیرزاده، وکیل بیرانوند
با تهیهکننده «سفینه نجات» به مناسبت روز جهانی کودک، از ضرورت سرمایهگذاری پایدار در انیمیشن ایران گفتیم