به‌دست آوردن اطلاعات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری از طریق خط فرمان

نیازی به گفتن نیست که بدون احتساب دریافت اطلاعات نرم‌افزارها و قطعات جانبی، همین که بخواهید پای هر سیستم بروید، زمان بسیاری تلف خواهد شد. روش دوم استفاده از دستورات لینوکسی است. اطلاعات پایه لینوکس در مکان‌های استاندارد قرار دارد و بقیه اطلاعات همچون نرم‌افزارهای نصب شده با چند دستور خاص به‌دست می‌آید.

نخست بیایید اطلاعات پیکربندی شبکه رایانه را بفهمیم. بعد از ورود به سیستم، نام رایانه به عنوان بخشی از خط فرمان قابل دیدن است. می‌توانید با کمک دستور cat ‌/‌etc‌/‌resolv.conf تنظیمات DNS را ببینید. بعد می‌توانید فهرست دستگاه‌های شبکه و نشانی‌های IP و MAC آنها را با کمک دستور ifconfig –a به‌دست بیاورید.

حال می‌ماند اطلاعات مرتبط با سخت‌افزار. می‌توان اطلاعات زیادی را از سیستم فایل ‌/‌proc به‌دست آورد. مثلا با کمک دستور cat ‌/‌proc‌/‌cpuinfo می‌توان فهمید چه ریزپردازنده‌ای در سیستم مشغول به‌کار است.

می‌توان میزان حافظه سیستم را با کمک دستور ls –lah‌/‌proc‌/‌kcore به‌دست آورد که حجم حافظه را به‌صورت قابل خواندن برای انسان به خروجی می‌دهد. اطلاعات مرتبط با سخت‌افزارهای جانبی نصب شده را می‌توان با کمک دستور lspci کسب کرد.

با کمک دستور fdisk –l ‌/‌dev‌/‌?d نیز می‌توان اطلاعات پیکربندی دیسک سخت را به‌دست آورد. اگر می‌خواهید بدانید که چه نوع دیسک سختی دارید، می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

cat ‌/‌proc‌/‌ide‌/‌had‌/‌model

اگر نرم‌افزارهای مربوط به فشرده‌سازی فرمت gz را نصب‌کرده‌اید، یک فایل بسیار حیاتی در سیستم خود دارید که می‌توانید به کمک آن تنظیمات هسته را ببینید. این فایل در ‌/‌proc‌/‌config.gz قرار دارد و اگر در دایرکتوری اصلی (Root) قرار بگیرد می‌تواند به‌عنوان فایل پیکربندی هسته عمل کند.

می‌توان حتی دستگاه‌هایی را که به‌کمک پورت USB به سیستم متصل شده‌اند شناسایی کرد. این کار را به‌کمک دستور lsusb انجام دهید.

برای دانستن فهرست نرم‌افزارهای نصب شده در سیستم‌های مبتنی بر RPM، از دستور rpm –qa و در سیستم‌های مبتنی بر دبیان، می‌توانید از دستور dpkg –l استفاده کنید.

اگر دنبال اطلاعات بیشتری می‌گردید، قطعا گشت‌وگذار در ‌/‌proc و ‌/‌sys نظرتان را جلب می‌کند.

تمامی این دستورات نیازی به رابط گرافیکی ندارند، از این‌رو می‌توان بسادگی و بدون حضور فیزیکی تمامی این اطلاعات را فقط با داشتن دسترسی به ریشه از راه دور به‌دست آورد و حتی با کمک اسکریپت‌نویسی، تمامی این مراحل را اتوماتیک کرد.