شمارش معکوس برای اخراج لمپارد و فردیناند

در نیمه اول مقابل سوئیس بازیکنان قدیمی و باتجربه تیم هیچ‌کاره بودند و ریو فردیناند 32 ساله در خط دفاع نتوانست کارایی داشته باشد و روی ضربه آزاد «ترانکیل بارنتا» عملکرد بدی داشت و جو هارت با حماقتش این اشتباه را تکمیل کرد. روی گل دوم هم «جیمز میلنر» که با 25 سال سن تجربه خوبی دارد در دیوار دفاعی حرکت ناشیانه‌ای داشت تا بارنتا گل دوم را به ثمر برساند. در خط هافبک هم لمپارد نتوانست به وظیفه‌اش عمل کند و ترکیبی که با سیستم 1ـ4ـ1ـ4 کار می‌کرد و قرار بود در زمان حمله به سیستم 2ـ4ـ4 تغییر کند مستلزم حضور لمپارد در پشت مهاجمان بود، اما لمپارد در اجرای این وظیفه در کنار ویلشیر ناتوان بود. «گوکان اینلر» هافبک دونده سوئیس توانسته بود به خوبی لمپارد را مهار و در مرکز زمین تیمش را رهبری کند و تعجبی ندارد که یوونتوس از هم‌اکنون قراردادی را با او امضا کرده است.

تغییر سیستم انگلستان به 2ـ4ـ4 در نیمه دوم، جانی به تیم بخشید و کاپلو با درایت توانست اشلی یانگ را جایگزین لمپارد کند و حضور «دارن بنت» سریع هم خط حمله را موثرتر از قبل کرد. این که چرا اشلی یانگ با وجود نمایش خوبش در بازی رفت با سوئیس در ماه مارس از ابتدا در ترکیب نبود، غیرقابل توجیه است. کاپلو پس از بازی سعی کرد این قضیه را توجیه کند و توضیح داد که این بازیکن بال چپ نیست و در خط میانی کار می‌کند، گرچه در بازی با ولز به عنوان بال چپ بازی کرده بود، اما اگر این طور بود شاید یانگ از ابتدا به عنوان مهاجم کاذب می‌توانست بازی کند و جای خالی وین رونی را پر کند. هر مربی ترجیح می‌دهد با تغییراتی در تیمش از بازیکنان جوان در کنار چهره‌های باتجربه استفاده کند، اما نسل فردیناند و لمپارد در رسیدن به خواسته‌های مربیانشان خوب عمل نکرده و در دو جام جهانی نتوانسته‌اند بازی‌های اصلی‌شان را نمایش دهند.

تمام بازی‌های خوب دوره مربیگری کاپلو زمانی بوده که چهره‌های جوان تیم ازجمله «ولکات» و «رونی» امکان نمایش یافته‌اند که اوج آن در زاگرب بود، اما حالا بازیکنان جوان تنها در صورتی امکان بازی پیدا می‌کنند که مسن‌تر‌ها بازی ضعیفی نشان دهند و بازیکنی چون لیتون بینس در 26 سالگی زمانی وارد بازی شد که اشلی کول 31 ساله لنگ لنگان به بیرون از زمین رفت. اسکات پارکر هم با این که در 30 سالگی کشف شده، اما می‌تواند جایگزین خوبی برای اوون هارگریوز باشد.

انگلستان قبل از این که هر ترکیبی را برای بازی‌های نهایی یورو 2012 انتخاب کند باید این نکته را در نظر بگیرد که بازیکنان جایگزین خوبی برای حضور در ترکیب تیم و به جای ستاره‌های پا به سن گذاشته دارد. در عین‌حال تیم انگلستان هم باید در برابر چند تیم ضعیف بازی‌های دوستانه داشته باشد تا بتواند ترکیب نهایی خط حمله‌اش را بشناسد. کاپلو در حالی تا تابستان بعد روی نیمکت انگلیسی‌ها می‌نشیند که پس از جام جهانی تمایل چندانی برای ماندن نداشت و فدراسیون فوتبال انگلستان هم بدش نمی‌آمد از مربی دیگری استفاده کند، اما در صورت لغو قرار داد، باید تمامی دستمزد او به صورت کامل پرداخت می‌شد و به عبارتی کاپلو از انگلیسی‌ها غرامت می‌گرفت، اما فدراسیون توانایی پرداخت 10 میلیون پوند را به طور یکجا نداشت و کاپلو هم حاضر به تخفیف نبود. حالا هر دو طرف باید همدیگر را تا پایان کار تحمل کنند و نتیجه آن را در بازی‌های یورو 2012 ببینند.

کاپلو پس از بازی‌های جام جهانی خستگی بازیکنانش از لیگ طولانی انگلستان را دلیل اصلی ناکامی تیم دانست، اما پیش از بازی اخیر با سوئیس، در کنفرانس خبری اشاره کرده بود، بازیکنانش با نشاط فراوان و انرژیک تمرینات را پشت‌سر گذاشته‌اند، اما باز هم در زمین نشانی از آن انرژی دیده نشد تا مشخص شود بازیکنان هر زمان که خودشان دوست داشته باشند با انگیزه در زمین ظاهر می‌شوند و بین خواست‌های مربی ایتالیایی و کارایی بازیکنان در زمین اصلا ارتباطی نیست.

گاردین / مترجم: امیررضا نوری‌زاده