گلیچ؛ پارچه‌ای که ایرانی‌ها نمی‌شناسند و خارجی‌ها طرفدارش هستند!

به گزارش ایسنا، بافت گلیچ بیشتر در قسمت شمالی استان سمنان رواج دارد و طبق معمول دیگر دست‌بافته‌ها، زنان تولیدکننده‌ اصلی آن هستند. گلیچ از گذشته در این منطقه کاربری زیادی داشته و به‌خاطر جنس پارچه‌ آن که پنبه‌ای و پشمی است، در پوشاک مردانه بیشتر استفاده می‌شده است؛ ‌ولی این دست‌بافته ‌نیز مانند دیگر محصولات صنایع دستی ناشناخته مانده است و خطر منسوخ شدن، آن را تهدید می‌کند.

خاتون شهابی ـ هنرمند گلیچ‌باف ـ در این‌باره گفت: گلیچ یک نوع پارچه‌ سنتی است که از قدیم باقی مانده و از جاجیم ظریف‌تر است، برای همین در پوشاک از آن استفاده می‌شود.

او ادامه داد: به‌جز مردم بومی منطقه، کسی از کاربری و قابلیت‌های گلیچ خبری ندارد و حتا نمی‌دانند خاصیت آن در پوشاک با توجه به الیاف طبیعی که دارد، چیست؛ ولی خارجی‌هایی که از آن استفاده کرده‌اند، حالا مشتری‌های ثابت گلیچ شده‌اند و خوب آن‌ها را می‌خرند.

به گفته‌ شهابی، گلیچ‌بافی برای مدتی در سمنان از بین رفته بود و کمتر کسی در این رشته کار می‌کرد؛ ولی حالا حمایت‌هایی شده است و هنرمندان باز هم آن را تولید می‌کنند.

او که 40 سال از عمر 52 ساله‌اش را گلیچ‌بافی کرده است، مانند دیگر هنرمندان صنایع دستی بیمه نیست و در این‌باره بیان کرد: ‌52 سال دارم و تازه می‌خواهم بیمه شوم. اداره‌ بیمه سه‌میلیون می‌خواهد که بیمه‌ام کند؛ ولی من سرپرست خانوار هستم و این پول را ندارم که بدهم.

این هنرمند درباره‌ حمایت مالی که از گلیچ‌بافی شده است، اظهار کرد: هنرمندان گلیچ‌باف در خانه کار می‌کنند. به‌خاطر این‌که محلی برای تولید داشته باشیم، معاونت صنایع دستی استان سمنان قول داد حدود 900هزار تومان به ما پرداخت کند که تا کنون 100هزار تومان را به‌عنوان بیعانه داده است تا ما این مکان را درست کنیم و باقی‌مانده‌ این پول را هم بدهد.