زودباوری مالباختگان، فرصتی برای سارقان

چندی قبل پرونده‌ای در دادسرای هاشمی تهران تشکیل شد که مربوط به کلاهبرداری از خریداران مسکن بود.مردی که خودش را مهندس ساختمان و پیمانکار جا زده بود با تبلیغات فریبنده به جویندگان مسکن وعده داده بود با بهترین شرایط و کمترین قیمت آنها را خانه‌دار می‌کند. او برای رسیدن به هدفش ظاهرسازی را از یاد نبرده بود و بسیار شیک لباس می‌پوشید، دفتر کار مجللی داشت، چرب‌زبانی هم یکی دیگر از ابزار کار این دسته از کلاهبرداران است. آنان چنان محکم حرف می‌زنند که مخاطب به خوداجازه نمی‌دهد درباره صحت ادعاهایشان تردید کند. این متهم وقتی مشتریانش را با ترفندهای خاص خود قانع و متقاعد می‌کرد، از آنان مبالغی را به عنوان پیش‌پرداخت دریافت می‌کرد.

مدتی بعد از این ماجرا در حالی که مرد شیاد پول کلانی به دست آورده بود، فراری شد. به این ترتیب شاکیان یکی بعد از دیگری به دادسرا رفتند و به طرح شکایت پرداختند و پس از آن تحقیقات ویژه‌ای برای بازداشت متهم آغاز شد.

کارآگاهان با جمع‌آوری اطلاعات مالباختگان، سرنخ‌هایی از متهم فراری به دست آوردند و توانستند سرانجام او را به دام بیندازند. متهم در آغاز بازجویی‌ها سعی کرد خودش را بی‌خبر از همه چیز نشان دهد و بگوید هیچ جرمی انجام نداده است، ولی وقتی با شاکیان مواجه شد لب به اعتراف گشود و گفت نه‌تنها هیچ دستی در ساخت و ساز مسکن ندارد بلکه مهندس هم نیست.نکته عجیب در این پرونده غفلت و بی‌احتیاطی مالباختگان هنگام عقد قرارداد با متهم بود. هیچ یک از آنان درباره صحت ادعاهای او تحقیق نکرده بودند و هیچ شناختی از مرد شیاد نداشتند. آنها در واقع با چشم و گوشی بسته به مردی غریبه مبالغ میلیونی دادند و با همین اشتباه زمینه کلاهبرداری را فراهم کردند.