آغاز آبگیری سد سیمره بدون اتمام کاوش‌های باستان‌شناسی

به گزارش مهر، سد و نیروگاه سیمره به عنوان یکی از مهم‌ترین پروژه‌های آبرسانی روی رودخانه سیمره واقع در حدفاصل استان ایلام و لرستان اردیبهشت امسال آبگیری شد. این در حالی است که آبگیری این سد و زیر آب رفتن آثار و محوطه‌های تاریخی فراوان حوضه رودخانه سیمره همواره یکی از اصلی‌ترین نگرانی‌های دوستداران میراث فرهنگی بوده است.

اما در واکنش به این نگرانی‌ها، محمد رهبری، مدیر طرح سد و نیروگاه سیمره گفت: با اتمام مطالعات باستان‌شناسی، مجوز آبگیری مرحله‌ای سد سیمره از سوی سازمان میراث فرهنگی صادر شده است.

وی ساخت سد سیمره و انجام مطالعات باستان‌شناسی در محدوده این سد را در شناسایی و حفظ آثار باستانی این منطقه مهم دانست و گفت: اگر این سد ساخته نمی‌شد شاید تا سال‌ها این محوطه‌های باستانی کاوش نمی‌شدند.

از سوی دیگر محمود میراسکندری، رئیس پژوهشکده باستان‌شناسی سازمان میراث فرهنگی نیز درباره مجوز میراث فرهنگی به شرکت آب و نیرو درباره آبگیری سد سیمره هم گفت: هنوز گروه‌های کاوش در حال انجام کار هستند و قرار شده شرکت آب و نیرو تا تراز 650 را آبگیری کند چون مطالعات بخش‌های بالاتر از آن هنوز ادامه دارد و در آن محل‌ها نیز آثار تاریخی وجود دارد.

به اعتقاد کامیار عبدی باستان‌شناس، سازمان میراث فرهنگی مجوز آبگیری سد را به شرکت آب و نیرو برای آبگیری سد سیمره داده است، اما من به عنوان کسی که مدت‌ها در محوطه‌های تاریخی سیمره کار کرده‌ام می‌گویم که 6 هکتار این محدوده، شهر ساسانی و اسلامی است بنابراین کاوش‌های انجام شده در آن، تنها بخش کوچکی از عملیات کاوش این منطقه بوده است.

فارغ‌التحصیل دکترا از دانشگاه میشیگان افزود: زمانی که کار حفاری این منطقه را انجام می‌دادیم به مسوولان شرکت آب و نیرو و سازمان میراث فرهنگی گفته بودم که کاوش این منطقه زمان زیادی می‌برد، اما آنها فقط می‌خواستند زودتر کار تمام شود تا آبگیری سد را آغاز کنند.

عبدی گفت: در این محدوده چند محوطه ساسانی و نوسنگی وجود دارد که احتمالا می‌تواند کمک کند که بتوانیم ارتباط دوران نوسنگی خوزستان را با لرستان تشخیص دهیم.

وی با بیان این که تنها چند محوطه تاریخی مجاور سد سیمره در استان ایلام کاوش شده است، ادامه داد: نمونه‌ای از این محوطه‌ها حداقل 6 فصل کار لازم داشت، اما ما چون تحت فشار بودیم نتوانستیم کار را تمام کنیم.

وی با اشاره به این که مسوولان وزارت نیرو ساخت سد را برای آبیاری زمین‌های کشاورزی استان و آبادانی روستاهای آن بسیار موثر می‌دانند گفت: در مدتی که روی محوطه‌های تاریخی آن محدوده کار می‌کردم اهالی منطقه از آبگیری سد رضایت نداشتند و می‌گفتند که این سد اگر چه باعث می‌شود آب به برخی از مناطق برسد، اما بسیاری از زمین‌های کشاورزی را نیز خراب می‌کند.

این باستان‌شناس اظهار کرد: محوطه‌های تاریخی این محدوده که با آبگیری سد مدفون می‌شوند خانه‌های خشتی دهاتی نبوده بلکه این منطقه شکارگاه سلطنتی بوده که بناهای یادمانی زیادی را در خود جای داده است. حتی برخی از بناهایی که در این مناطق کشف شده‌اند نشان می‌داده که هنوز تزئینات ساختمانی آنها سالم مانده است.