دروازه‌بان مورد نظر منچستر به بایرن رفت

البته لمن از نظر اخلاقی سابقه خوبی ندارد و بارها با دلایل عجیبی با افراد در داخل وخارج از زمین درگیر شده است، با این همه نویر علاقه خاصی به این بازیکن دارد و می‌گوید: «من همیشه به او و بازی‌هایش علاقه داشتم. او بازیکنی بود که شهرتش را در شالکه کسب کرد و من همیشه بازی‌های او را دنبال می‌کردم. او دروازه‌بانی تهاجمی است، وقتی کوچک بودم برای تماشای نحوه گرم‌کردن او به ورزشگاه می‌رفتم. او تمریناتی انجام می‌داد که من تابحال از شخص دیگری ندیده‌ام. نمایش نویر در بازی مقابل یونایتد در مرحله رفت یادآور فرم خوب پیتر اشمایکل در بهترین روزهایش بود. نویر اعلام کرد پس از نزدیک به 10 سال حضور در شالکه قصد دارد این باشگاه را ترک کند، ولی به نظر می‌رسد قصد دارد در آلمان باقی بماند و زمانی که هفته‌نامه کیکر از او سوال کرد تابستان به کدام باشگاه خواهد رفت و خارج از آلمان را به عنوان مقصد انتخاب کرده یا خیر؟‌ گفت: «من 2 بار در سال به خارج از آلمان می‌روم، یکی در تعطیلات سال نو و دیگری در تابستان و فکر نمی‌کنم از آن دسته بازیکنانی باشم که بتوانم در خارج از آلمان موفقیتی کسب کنم.»

بایرن مونیخ خواهان این دروازه‌بان است و معمولا زمانی که این تیم روی بازیکنی در آلمان دست می‌گذارد بعید است که به توافق نهایی با باشگاه مبدا نرسد و طی سال‌های اخیر بارها این موضوع اثبات شده است(بایرن جمعه گذشته رسما نویر را جذب کرد). البته هواداران شالکه که دل خوشی از بایرن ندارند و دو بار در دهه اخیر، قهرمانی را در هفته آخر از چنگ‌شان درآورده، با در دست داشتن بنرهایی در ورزشگاه نسبت به این انتقال احتمالی اعتراض کرده‌اند. نویر از دوران نوجوانی در باشگاه شالکه بازی می‌کرد و زمانی که تنها 11 سال داشت در ورزشگاه شاهد بود که چطور لمن پنالتی ایوان زامورانو را در فینال بازی‌های جام یوفا 1997 مهار کرد. او در 13 سالگی به خاطر کوتاه قد بودن از تیم منطقه‌ای خط خورد ولی لوتار ماتوشاک مربی تیم جوانان شالکه او را مستعد دانست و از او خواست تا به این باشگاه برود. نویر حالا یکی از بهترین دروازه‌بانان جهان و شاید بهترین آنهاست. او از پاهایش بخوبی استفاده می‌کند و در پرتاب‌ها با دست هم عالی است. سال‌ها قبل از این‌که مشهور شود در تمرین تیم جوانان شالکه آنقدر خوب کار کرده بود که برخی از تماشاگران به سراغش آمده و با این‌که تازه وارد بود درخواست امضا از او را داشتند. او در جواب این تماشاگران با تواضع می‌گفت:«من مانوئل نویر هستم دروازه‌بان سوم تیم» اما او شانس بازی پیدا نمی‌کند و بیشتر به عنوان دروازه‌بان روی سکوهای ورزشگاه است تا درون زمین و در مقطعی اولیوررک دروازه‌بان برمن گفته بود او حتی شاید نتواند شانس بازی در دسته سوم آلمان را پیدا کند. نویر در اولین فصل بازی‌اش در مقابل هرتابرلین توپ را بیش از 60 متر پرتاب کرد تا پیترلاوکرانداس گل پیروزی را مقابل هرتابرلین به ثمر برساند. او این مهارت را مدیون ماتوشاک بود که در تمرین تیم جوانان شالکه دروازه‌بان را مجبور می‌کرد توپ را تا میانه میدان به داخل دروازه‌های کوچکی که روی خط چیده شده بود بیندازد. اولین بازی او با تیم بزرگسالان در 20 سالگی سال 2006 بود و جایگزین فرانک روست شد و در عرض 4سال به دروازه‌بان اول آلمان بدل شد هر چند خودکشی رابرت آنکه این شانس را به او داد. نویر بشدت تحت تاثیر مرگ آنکه قرار گرفت و بازی‌های خوبش در آفریقای جنوبی را به یاد او انجام داد. نویر حالا مرد شماره یک آلمان است و به نظر نمی‌رسد در یک دهه آینده از این جایگاه سقوط کند.

گاردین / مترجم: امیررضا نوری‌زاده