پشت پای فدراسیون فوتبال به نظرات کارشناسی

واقعیت این است که فدراسیون فوتبال با مدیریت علی کفاشیان به همان میزان که در مقابل سازمان تربیت بدنی چه در زمان محمد علی‌آبادی و چه در زمان علی سعیدلو نقش منفعلانه‌ای داشته و در مقابل هیچ اهمیتی به دیدگاه و نظرات کارشناسان و بزرگان این رشته نداده است، طبیعتا با چنین رویکردی نباید توقع شق‌القمر از این فدراسیون داشت.

با این حال فدراسیون فوتبال این روزها به خود می‌بالد که کارلوس کرش، سرمربی نامدار پرتغالی را در راس تیم ملی قرار داده و بحق می‌توان این مهم را نقطه عطف کارنامه فدراسیون فوتبال دانست، اما همین نقطه درخشان را هم فدراسیون از برکت دخالت‌های سازمان تربیت بدنی دارد که بنا به دلایلی با اعلام حمایت مالی بیشتر و با هر قیمت ممکن، برای دومین بار کارلوس کرش را به تهران کشاند و در نهایت در دفتر علی سعیدلو در خیابان سئول، قرارداد این مربی را به امضا رساند. تا اینجای داستان، هیچ ایرادی ندارد و در آخر فدراسیونی که از ابتدای سر کار آمدنش با مشکلات مالی دست به گریبان بوده ناگزیر است چنین فرمانبر مدیران مافوق خود باشد.

اما با وجود همه استقبالی که تمامی کارشناسان و بزرگان فوتبال ایران از این انتخاب فدراسیون کردند، اما مسوولان آن همچون انتخاب علی دایی، محمد مایلی‌کهن و افشین قطبی باز هم بی‌اعتنا به دیدگاه کارشناسانه و دلسوزانه به اصل خویش بازگشتند، اصلی که پایه آن بر محور دهن‌کجی به اهل فن می‌چرخد چرا که کفاشیان و همکارانش آنقدر مشاوره‌های غلط به سرمربی تازه وارد تیم ملی دادند که در نهایت کرش پرتغالی انتخاب‌های بحث برانگیزی در انتخاب سرمربی تیم امید و دستیار ایرانی خود انجام داد.

بی‌جهت نیست که اکثریت قریب‌به‌اتفاق کارشناسان، این اقدام فدراسیون را به باد انتقاد می‌گیرند، چون برخلاف همه تصمیمات استراتژیک فدراسیون، علی کفاشیان تا اینجا عایدی جز شکست برای فوتبال ملی در بر نداشته و بعد از ناکامی تیم‌های نوجوانان، جوانان و بزرگسالان، پنداری حالا نوبت به تیم امید رسیده که در گرداب تصمیمات خودمحورانه این فدراسیون به باد فنا برود. گرچه تصمیم‌گیرنده نهایی برای فوتبال ایران، فدراسیون است و باید استقلال آن را محترم شمرد، اما مقابله به مثل با دیدگاه‌های منطقی و اصولی اهل فن، اسمش استقلال نیست. فدراسیونی که حتی اعضای کمیته فنی را به سخره گرفته و بدون نظرخواهی از آنها به مربیان بی‌کارنامه میدان می‌دهد تا شاید تیم ملی میدان کسب تجربه‌ای برای آنها باشد و بلکه فردا روزی یک تیم باشگاهی آنها را استخدام کند!

امید توفیقی ‌/ ‌گروه ورزش