نظر شهروندان تهرانی درباره مخالفت غرب با دستیابی ایران به فناوری هسته ای
امضای پروتکل الحاقی معاهده NPT به عنوان اقدامی که در یک مقطع زمانی خاص موجب جلوگیری از به بار نشستن تلاشهای تبعیض آمیز آمریکا و متحدانش
شورای داوری آژانس بین المللی انرژی هسته ای به دنبال چند نشست خود در 21 شهریور قطعنامه ای را تصویب کرد که طی آن به ایران 45 روز مهلت داده شد تا به کارشناسان آژانس برای دسترسی به تاسیسات و نمونه برداری از اماکن اختیارات کامل بدهد.
این قطعنامه از سوی کانادا، استرالیا و ژاپن ارائه و از سوی امریکا و انگلیس حمایت و پشتیبانی شده بود.
اختیارات نامحدود برای بازرسی از اماکن ، تاسیسات ایران ، توقف فوری و کامل فعالیت های غنی سازی اورانیوم ، امضای پروتکل الحاقی و تعیین زمان محدود برای حل مسائل ازجمله مهمترین موارد این قطعنامه درباره برنامه های هسته ای ایران بود.
صدور قطعنامه مزبور بازتاب وسیعی در افکار عمومی جهان داشت و با مخالفت های مقامات ایرانی مواجه شد؛ به طوری که صالحی نماینده ایران در آژانس اعلام کرد قطعنامه شورای داوری نقض مقررات بین المللی و مخالف روح قرارداد منع گسترش سلاحهای هسته ای N.P.T است و جمهوری اسلامی ایران با روند تصمیم گیری و مفاد قطعنامه در نشست شورای داوری مخالف است.
به دنبال صدور قطعنامه برای رفع ابهام و شفاف سازی فعالیت های هسته ای ایران ، مذاکرات مقامات ایرانی و آژانس بین المللی انرژی اتمی از شنبه 26 مهرماه به طور رسمی آغاز شد.
حسن روحانی دبیر شورای عالی امنیت ملی در اولین دیدار با البرادعی بااشاره به سیاست جمهوری اسلامی ایران درخصوص تقویت همکاری ها با آژانس گفت: ایران در چارچوب سیاست شفافیت کامل آماده است تمامی ابهام های آژانس در مورد فعالیت های هسته ای جمهوری اسلامی ایران را رفع کند.
در همین ارتباط متعاقب ابراز تمایل وزرای امور خارجه فرانسه ، آلمان و انگلیس برای همکاری با ایران ، خرازی از وزیران این سه کشور به منظور سفر به ایران دعوت کرد. پیرو این دعوت ، روز سه شنبه 29 مهر نشست وزرای خارجه سه کشور پیشرو اروپایی در مجموعه سعدآباد تهران تحقق یافت.
بدین ترتیب پس از ماهها جنجال خبری غرب پیرامون برنامه هسته ای ایران توافق ایران با وزرای خارجه فرانسه ، انگلیس و آلمان سبب شد اولین و مهمترین گام برای خروج از بحران موجود برداشته شود.
تهران پذیرفت به جمع امضاکنندگان پروتکل الحاقی بپیوندد، فعالیت های غنی سازی اورانیوم خود را با قید موقت بودن آن به حال تعلیق درآورد و اسناد مربوط به فعالیت های هسته ای گذشته خود را در اختیار آژانس بین المللی انرژی اتمی قرار دهد.
پس از گذشت چند ماه از مطرح شدن مسائل فناوری هسته ای ایران در محافل خبری و افکار عمومی دنیا، مرکز ملی مطالعات و سنجش افکار عمومی اقدام به نظرسنجی از شهروندان تهرانی در این رابطه کرد.
نظرسنجی حاضر در میان شهروندان تهرانی دارای 16 سال و بیشتر از تاریخ 2/9/82 لغایت 5/9/82 انجام شده است.
در این نظرسنجی 24 درصد از شهروندان تهرانی به میزان زیاد و 44 درصد آنان تا حدی اخبار و مسائل سیاسی و اجتماعی را دنبال می کنند.
همچنین 72 درصد پاسخگویان اظهار داشته اند از خبر دستیابی ایران به فناوری هسته ای مطلعند و مهمترین منبع خبری آنان در این زمینه صدا و سیما بوده است ، به طوری که 59 درصد فقط از طریق صداوسیما و 16 درصد علاوه بر صداوسیما از منابع خبری دیگر همچون مطبوعات ، دوستان و آشنایان و رسانه های خارجی این خبر را دنبال کرده اند، 26 درصد پاسخگویان خبرهای مطبوعاتی را در این خصوص خوانده اند و 6 درصد نیز اخبار رسانه های خارجی را درباره فناوری هسته ای ایران شنیده اند.
همچنین بررسی نظرات پاسخگویان درخصوص اهداف مسوولان کشور از تاسیس نیروگاه اتمی در ایران نشان داد به اعتقاد شهروندان تهرانی ، مهمترین انگیزه فعالیت های هسته ای ایران در وهله اول توسعه اقتصادی کشور و پیشرفت های تکنولوژیکی (77 درصد) و پس از آن استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای (70 درصد)، تثبیت نظام جمهوری اسلامی ایران (70 درصد) و جلوگیری از تجاوز دشمنان خارجی بوده است.
همچنین 92 درصد سوال شوندگان دستیابی به انرژی هسته ای را برای پیشرفت صنعتی کشور ضروری دانسته اند. براساس نتایج حاصل از این نظرسنجی در رابطه با میزان موافقت شهروندان با امضای پروتکل و همسویی آن با منافع ملی کشور 65 درصد پاسخگویان امضای پروتکل را در جهت تامین منافع ملی کشور می دانند و در مقابل 35 درصد معتقدند امضای پروتکل در راستای مصالح ملی کشور نیست.
نکته قابل توجه این که پاسخگویان تحصیلکرده بیشتر از پاسخگویان کم سواد امضای پروتکل الحاقی را در راستای منافع و مصالح ملی می دانند.
در رابطه با علت فشارهای جهانی برای محروم کردن ایران از حق استفاده صلح آمیز از فناوری هسته ای ، درصد قابل توجهی از پاسخگویان معتقدند علت این تحریم هاو فشارها بیشتر برای انحصارطلبی قدرتهای بزرگ و استثمار کشورهای در حال توسعه و کشورهای اسلامی از سوی آنهاست ؛ به طوری که عدم دستیابی به پیشرفت های تکنولوژیکی و عقب ماندن ایران از فناوری روز (29 درصد)، تحت سلطه قراردادن ایران و وابسته ماندن ایران به آنها (4/11 در صد)، انحصارطلبی و زورگویی (6 درصد)، ممانعت از به قدرت رسیدن و پیشرفت کشورهای اسلامی (4 درصد) و عدم پیشرفت کشورهای جهان سوم و قدرتمندشدن آنها در خاورمیانه (1 درصد) به عنوان دلایل فشارهای خارجی مطرح شده است.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
