از فلوت‌زنی تا کشف قمرهای اورانوس

ویلیام در نخستین گام در علم اخترشناسی شروع به ساخت تلسکوپ‌های مختلف کرد. در سال‌های 1774 و 1775 در طراحی و ساخت آینه‌هایی موسوم به اسپکیولا که در ساخت تلسکوپ‌ها کاربرد دارند، مهارت و شهرت خاصی پیدا کرده بود. او با استفاده از دست‌ساخته‌های خود شروع به رصد اجرام فضایی و سحابی‌ها کرد. هرشل در سال 1781 جرمی فضایی را کشف کرد که در ابتدا تصور می‌نمود یک دنباله‌دار باشد، اما بعدها معلوم شد این جرم فضایی اورانوس بوده است. به پاس این کشف تاریخی ویلیام به عنوان عضو جامعه سلطنتی انگلیس پذیرفته شد و از سوی پادشاه جورج سوم جایزه نقدی قابل توجهی دریافت کرد.

یکی از مهم‌ترین کشفیات ویلیام در سال 1787 روی داد. وی در آن سال دو قمر اورانوس یعنی Titania و Oberon را کشف کرد تا بیش از پیش در علم اخترشناسی زبانزد جهانیان شود. او در سال 1788 یعنی در 50 سالگی با ماری پیت ازدواج کرد و 4 سال بعد نیز نخستین فرزندشان یعنی جان هرشل دیده به جهان گشود. ویلیام در سال 1789 کار ساخت بزرگ‌ترین تلسکوپش را به پایان رساند. قطر دهانه این تلسکوپ 2/1 متر بود که در آن موقع یکی از بزرگ‌ترین تلسکوپ‌های جهان به شمار می‌آمد. او در ادامه کشفیاتش ششمین قمر اورانوس موسوم به Enceladus و کمی بعد هفتمین یعنی Mimas را نیز کشف کرد. تلسکوپی که ویلیام هرشل ساخته بود برای 50 سال بزرگ‌ترین تلسکوپ جهان بوده است. او در سال 1801 راهی پاریس شد و در آنجا با ناپلئون بناپارت دیدار کرد.این دانشمند شهیر در 25 آگوست سال 1822 در اسلوگ انگلیس درگذشت. به پاس خدمات ارزنده این دانشمند در سال 1935 نام وی روی یکی از حفره‌های بزرگ ماه به قطر دهانه 40 کیلومتر گذاشته شد.