سخنرانی کوفی عنان، در اجلاس عالی سران جهان درباره جامعه اطلاعاتی

ما در گذر از یک تحول تاریخی هستیم؛ تحولی در شیوه زندگی، یادگیری، کار، ارتباطات، و فعالیت اقتصادی. پس نه منفعلانه بلکه به عنوان سازندگان

کد خبر: ۳۳۷۱۶

سرنوشت خود باید عمل کنیم.
این اجلاس بیهمتاست. زیرا در اکثر اجلاسهای جهانی موضوع اصلی تهدیدهای جهانی است، اما در این اجلاس موضوع این است که چگونه از یک دارایی جدید جهانی بهترین بهره بگیرم.
همه ما با توان فوقالعاده فنآوریهای اطلاعاتی و ارتباطی آشناییم.
از تجارت گرفته تا درمان از راه دو، از آموزش و پرورش گرفته تا حفظ محیط زیست، ما چه در پشت میز کار خود و چه در آسمان و بالای ابرها، در دست خود این توان را داریم که سطح زندگی میلیونها انسان را بهبود بخشیم.
ما ابزارهایی داریم که میتواند ما را به سوی «اهداف توسعه هزاره» به پیش براند؛ ابزارهایی که با آن میتوان آزادی و دموکراسی را پیشرفت داد؛ وسایلی که با آن میتوان دانش و تفاهم متقابل را منتشر کرد.
ما تمامی این توان را در اختیار داریم. چالش پیشروی این اجلاس این است که با این توان چه کنیم.
«شکاف دیجیتالی» عملا9 خود دهها شکاف است.
یک شکاف، شکاف فنی است؛ شکافهای بزرگ در زیرساختارها. یک شکاف، شکاف محتوا است. بسیاری از اطلاعات مندرج در وب، هیچ ربطی به نیازهای واقعی مردم ندارد. و تقریبا9 70 درصد وبسایتهای دنیا به زبان انگلیسی هستند؛ که گاه صداها و نظرات بومی در ازدحام آنها گم میشود.
یک شکاف، شکاف جنسی است. زنان و دختران کمتر از مردان و پسران به فنآوری اطلاعاتی دسترسی دارند. این شکاف هم در کشورهای ثروتمند وجود دارد و هم در کشورهای تنگدست. در میان کشورهای در حال توسعه، برخی کشورها هستند که فرصتهای دیجیتالی بسیاری برای زنان فراهم میآورند و در میان کشورهای توسعهیافته، در برخی کشورها فرصتهای بسیار اندکی برای زنان وجود دارد.
یک شکاف، شکاف تجاری است. تجارت الکترونی برخی کشورها و شرکتها را بهطور تنگاتنگ به هم پیوند داده است. اما دیگران در خطر بیشتر به حاشیهرانده شدن قرار دارند. به عقیده برخی کارشناسان، شکاف دیجیتالی یکی از بزرگترین موانع غیرتعرفهای بر سر راه تجارت جهانی است.
و آشکارتر از همه، نابرابرهای و موانع اجتماعی و اقتصادی و... است که به توانایی یک کشور برای بهرهبرداری از فرصتهای دیجیتالی لطمه میزند.
نباید پنداشت که با فوران فنآوری که ثمرات خود را طبیعتا9 به همه جا میگستراند، این شکافها خودبهخود و به مرور ایام ناپدید خواهد شد.
یک جامعه اطلاعاتی باز و دربرگیرنده همه، که به نفع همه مردم باشد، بدون تعهد و سرمایهگذاری پایدار پدید نخواهد آمد. ما به شما رهبران گرد آمده در این اجلاس چشم دوختهایم تا اراده سیاسی برای این اقدامات را فراهم آورید.
ما همچنین به جامعه تجاری، که خوشحالم بگویم بسیار پرشمار در اینجا حاضر شدهاند، چشم دوختهایم. آینده صنعت فنآوری اطلاعات خیلی در دست جهان توسعه یافته، که بازارهای آن اشباع شده، نیست بلکه آینده آن در رسیدن به میلیونها کسانی است که در جهان در حال توسعهاند و هنوز دست انقلاب اطلاعاتی به آنها نرسیده است. بهداشت الکترونیکی، تحصیل الکترونیکی، و دیگر کاربردهای فنآوری اطلاعاتی و ارتباطی میتواند پویایی تازهای برای رشد باشد؛ همان پویایی که صنایع به دنبال آن هستند.
ما به گروههای جامعه مدنی چشم دوختهایم؛ بخصوص به دانستههای غنی آنها از امیدها و نگرانیها در سطح جوامع بومی. جوامعی که مشتاق پیوستن به تبادل جهانی اندیشهها و اطلاعات هستند اما شاید احساس میکنند که فرهنگ ازپیشبستهبندی شده جهانی، هویتهای آنان را به مخاطره میاندازد.
و به رسانههای جمعی چشمدوختهایم که هم خالقان محتوا و هم ناظرانمراقب هستند. دیروز در همایش رسانههای الکترونیکی، رهبران شبکههای خبری که از همه مناطق جهان گرد آمده بودند بیانیهای تصویب کردند که در آن متعهد شدند نقش خود را در توسعه و همبستگی اجتماعی ایفا کنند. این بسیار حیاتی است که آنها آزادی خود را برای انجام چنین کاری، همانطور که در ماده 19 بیانیه جهانی حقوق بشر آمده، از دست ندهند. در واقع، حق آزادی عقیده و بیان، ضرورتی بنیادین برای توسعه، دموکراسی، و صلح است و این حق باید ملاک ما در کارهای پیش رو باقی بماند.
فنآوریهای اطلاعاتی و ارتباطی اکسیر یا فرمولی جادویی نیست. اما میتواند زندگی همه را بر روی این کره خاکی بهبود بخشد.
اما حال که از توان فنآوری سخن گفتیم، بگذارید یادآور شوم که چه کسی مسئول آن است. درست است که فنآوری شکلدهند آینده است، اما این مردم هستند که فنآوری را شکل میدهند و تصمیم میگیرند که برای چه چیزی میتواند و باید مورد استفاده قرار گیرد.
پس بیایید به روی این فنآوریهای جدید آغوش بگشاییم. اما در عین حال بدانیم کاری را شروع کردهایم که از فنآوری فراتر میرود. ساختن یک جامعه اطلاعاتی باز و قدرتبخش، یک چالش اجتماعی، اقتصادی و نهایتا9 سیاسی است.
فنآوریهای عصر اتم با فنآوریهای عصر اطلاعات قابل مقایسه نیست. با این حال، کلماتی که «جی. رابرت اوپنهایمر»، دانشمند آمریکایی علوم هستهای، حدود نیمقرن پیش نوشته، به طرز عجیبی پیشگویانه مینماید و امروز هم مصداق دارد.
«جامعه باز، دسترسی نامحدود به دانش، گرد هم آمدن غیردستوری و بیمانع آدمها برای بهبود جامعه اینهاست آن چیزهایی که شاید باعث شود جهانی که روزبهروز وسیعتر و پیچیدهتر میشود، مدام در حال رشد و تغییر است و هر روز بیشتر تخصصیتر و فنیتر میشود، در عین حال، جهان جامعه انسانی هم باشد.»