زیارت؛ روستای مخروبه یا شهر توسعه نیافته

اینکه کمی از دنیای خیال فاصله گرفته و زیارت را شهری فاقد امکانات شهری چون خیابان‌کشی مناسب و یا سیستم فاضلاب بدانیم بهتر از آن است که نام روستا‏، آنهم از نوع نمونه و هدف گردشگری‌اش را بر منطقه‌ای نهیم؛ که امروز زیارت هر چه هست‏، روستا نیست.

کد خبر: ۳۰۳۷۲۹

روستای زیارت در نزدیکی شهر گرگان که از جنوب با جنگل انبوه مجن و ابر شاهرود و از شمال به پارک جنگلی ناهارخوران مجاور است، تا اوایل دهه 80 یکی از روستاهای زیبا و بکر کشور به شمار می رفت و نقطه‌ای هدف برای گردشگران داخلی و خارجی بود. اما در سالهای اخیر به دلیل ساخت و سازهای غیرمجاز در آستانه نابودی کامل قرار دارد.

در اینکه شمار زیادی از روستاهای گردشگری و منابع طبیعی این سرزمین به لطف وجود علاقمندان حضور ناهمگون در طبیعت از بین رفته‏، بین زیارت و دیگر نقاط فرقی نیست؛ اما درد زیارت تنها احداث ویلاهای مدرن نیست چراکه آپارتمان و در مواقعی برج‌ها در میانه‌های روستا سر به فلک کشیده و هر واحد آن به طور مجزا به تهرانی و ترک و کرد و لر و اصفهانی فروخته شده است. روندی که تا چند سال آینده از بافت بومی و سنتی زیارت هیج باقی نخواهد گذاشت.

در زیارت ویلاسازی نمی کنند که حداقل در هر ویلایی، حیاط و باغچه و درختی است. در زیارت آپارتمان سازی می کنند و عملی را مرتکب می شوند که به هیچ روی نمی‌توان به سادگی از کنار آن گذشت. زیارت به تیغ لودرها سپرده شده و بومیان ناآگاه به خیال خوش تصاعد قیمت زمین، باغات و مراتع سبز را به بساز و بفروش‌ها تقدیم می‌کنند. این در حالی است که زیارت می توانست با توجه به جاذبه های فراوان گردشگری سرمایه زندگی چندین نسل باشد و هیچ سرمایه ای بهتر از داشتن سبزینگی و جاودانگی نیست. اما افسوس که عدم برنامه ریزی صحیح مسئولان و طمع سوداگران دست به دست هم داد تا زیباروی گرگان را به چنین شرایط ناپسندی دچار کند. در حال حاضر مردم زیارت خود نمی دانند که املاک پدریشان روستاست یا شهر.

با ساخت جاده آسفالته ای که به بهانه سرویس دهی به روستاییان از ناهارخوران به زیارت احداث شد، راه اتومبیل‌های شیک و مدل بالا به روستا باز شد و اندک مردمی که هنوز مشغول زندگی سنتی خود هستند و طبق عادت با طنین صدای خروس روستا در دل کوه برمی خیزند، با نگاه های متعجب و متأثر به غریبه ها می نگرند و گذر حیوانات بارکش خود را از کنار بنز و بی‌ام‌و با حیرت و تأسف نظاره می کنند و با ابهام به آینده تاریک زیارت می اندیشند، زیارتی که زیبا بود، بهشتی پنهان بود و جایگاه گردشگرانی که برای لذت بردن از طبیعت ناب به آنجا می رفتند.
امروزه زمین های زیارت با سرعت در حال تفکیک و فروش است، درختان فرو می افتند و به جای آنها سیمان و آهن می روید. به جای چمن های سبز و معطر، آسفالت داغ بر زمین می‌ریزند و صدای اتومبیل ها و کامیون های حامل مصالح ساختمانی، جایگزین قهقهه کودکان و پرندگان می شود.

سردر مغازه های روستا که حالا تعدادشان چندین برابر شده، به جای گیوه و گلیم، پارچه هایی با عنوان مشاور املاک آویخته اند. چراکه در حال حاضر بیشترین تعداد مغازه های فعال در زیارت را مشاورین املاک به خود اختصاص داده اند و بیشترین شغل ایجاد شده، در زمینه ساخت و سازهای ساختمانی است.

گفتنی است تقویت جاذبه های توریستی، به ویژه گردشگری طبیعت، مستلزم مدیریت کارآمد و دوراندیشی است و زیارت روستایی بود که با سرمایه گذاری اندک می توانست همچنان سبز و شاداب، چون نگینی درخشان بر فراز گرگان جلوه گری کند اما متأسفانه مسئولان گرگان نه تنها به تقویت جاذبه های گردشگری زیارت اهتمام نورزیدند، بلکه با سهل انگاری اجازه دادند، این گنجینه از بین برود، در حالی که می شد با کمی درایت و دوراندیشی، از این تخریب بی جهت جلوگیری کرد.

هم‌اکنون هم با روندی که در زیارت شاهدیم ، ظاهراًباید با زیارت خداحافظی کرد و فقط به خاطراتش دل خوش بود.