حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
کتایون مصری
وقتی خانوادهها تاوان هزینه مدارس را میدهند
روز اول مهر، همه چیز بوی تازگی میدهد. گویا نوروز دومی از راه رسیده که یادآور کیف و کفش و لباس نوست. اما این روزها نو شدن همه چیز منوط به صرف اسکناسهای درشت است؛ اسکناسهایی که بیرحمانه از کف والدین میرود تا صرف خرید مانتوها و شلوارهای چند سانتی یا کفشهای چند وجبی شود.
شاید به همین دلیل امسال بعضی از مدیران آموزش و پرورش تاکید کردند که خانوادهها را برای خرید لباسهای متحدالشکل مدارس تحت فشار قرار ندهید تا بلکه باری از دوش آنان برداشته باشند.
از رئیس امور زنان وزارت آموزش و پرورش که گوشه چشمی بر مدارس دخترانه انداخته تا مدیران محل حوزه آموزش، خواستار عدم اجبار خانوادهها به خرید مانتو از مکان و با قیمت ویژه شدند، اما گزارشها از برخی مناطق و از بعضی مدارس گواه چیز دیگری است. هرچند مسوولان آموزش و پرورش بر کاهش بار مالی والدین تاکید کردند، اما با سپردن رنگ و شکل یونیفرم دانشآموزان به مدیران مدارس و تاکید بر اراده و تصمیم او منجر به بروز بینظمهایی در این حوزه شدهاند.
امروز که روز اول مهر است، هر مدیر براساس خواست و سلیقه شخصی حکم داده تا لباس دانشآموزان چه شکل و چه رنگی داشته باشد. حتی این سلیقه تا آنجا پیش رفته که در هنرستانی کاردانش در منطقه 8 تهران*، مدیر والدین را واداشته تا با پرداخت هزینههای کلان به خرید کت و شلوار 45 هزار تومانی اقدام کنند. این در حالی است که در کنار این رقم آنان ناچارند 20 هزار تومان بابت روپوش برای کار فنی و 20 هزار تومان بابت دریافت کتابهای درسی بپردازند. جالب این که وقتی خانوادهها، مدیر را آماج انتقادات خود قرار داده و از صرف هزینه 85 هزار تومانی گله کردهاند، او تامین هزینه مدارس را بهانه قرار داده است.
«هیچ میدانید چقدر پول برق آمده؟ چقدر پول آب و گاز آمده؟ چقدر پول تلفن آمده؟ از خرید کاغذ و... خبر دارید؟» این جواب آقای مدیر است که قصد اقناع خانوادههایی را دارد که هزینه مورد نظرش را نمیتوانند پرداخت کنند و بعضی در شهری مثل تهران به خاطر همین هزینه، که عنوان «زور» بر آن نهادهاند، قصد ترک تحصیل دارند!
این در حالی است که از نیمه شهریور امسال مسوولان آموزش و پرورش در ردههای مختلف به پرداخت زودهنگام سرانه دانشآموزی مباهات کرده و از رشد 3/5 برابری آن خبر دادهاند، مسوولان آموزش و پرورش ادعا کردهاند که سرانه مدارس در بسیاری از مناطق تهران و شهرستانها به طور کامل پرداخت شده است. اگر این ادعا درست باشد، چرا برخی مدیران هنوز از تامین نشدن نیازهای اولیه مدارس تحت مدیریت خود سخن میگویند؟ آیا تاکید بر عدم اجبار خانوادهها به خرید مانتوها و شلوارهای متحدالشکل و سپردن زمام این تصمیم به دست مدیران، ناقض یکدیگر نیست؟ از طرفی اگر مسوولان مدعیاند که سرانه دانشآموزی پرداخت شده، چرا باید همچنان شاهد تاوان خانوادهها در اینباره باشیم، گویا بحث کمبود اعتبارات آموزش و پرورش، همان قصه تکراری سالهای قبل قرار است در سال تحصیلی جاری به شکل و شیوه تازهتری رخ بنماید.
* نام این هنرستان نزد روزنامه محفوظ است.
گفت و گو
