واکنش ناخودآگاه نسبت به آنچه ما را می‌ترساند

هوای بیرون تاریک است و شما در خانه تنها هستید. همه جا ساکت و آرام است و تنها صدای بازیگر یا موسیقی فیلمی که از تلویزیون در حال پخش است شنیده می‌شود که ناگهان صدای برهم خوردن در شنیده می‌شود. همزمان سرعت ضربان قلبتان افزایش یافته و به نفس نفس می‌افتید. پس از چند لحظه متوجه می‌شوید که هیچ خطری در کمین شما نبوده و وزش باد سبب به‌هم خوردن در شده است. اگرچه زندگی و حیات شما در معرض هیچ خطری نبوده، اما بدن شما ناخود‌آگاه نسبت به عامل مولد ترس واکنش نشان داده است.

کد خبر: ۲۸۱۵۶۵

در حقیقت ترس یک واکنش زنجیره‌ای در مغز است که بر اثر مواجه شدن با یک عامل محرک مولد ایجاد استرس و فشارهای روحی آغاز شده و با آزاد شدن مواد شیمیایی که منجر به افزایش سرعت ضربان قلب و سرعت تنفس و تحریک ماهیچه‌ها و عضلات بدن و در نتیجه انقباض آنها می‌شود خاتمه پیدا می‌کند.

مغز یکی از اندام‌های پیچیده و متشکل از میلیاردها سلول عصبی است که این سلول‌های عصبی شبکه ارتباطی پیچیده‌ای را به وجود می‌آورند. این شبکه نقطه آغازین هر آن چیزی است که می‌توانیم آن را احساس کنیم یا درباره آن بیندیشیم. اگرچه بسیاری از این ارتباطات شکل گرفته در بین سلول‌های عصبی مغز در شکل‌گیری تصمیمات ارادی و خودآگاه ما نقش دارند، اما برخی از این روابط نیز سبب بروز رفتارها و واکنش‌های غیرارادی و خود به خودی می‌شوند. واکنش در برابر هرگونه عامل محرک ترسناک یک واکنش کاملا خود به خودی است.

از آنجایی که سلول‌های مغز به صورت مداوم در حال انتقال اطلاعات و واکنش نسبت به اطلاعات دریافت شده هستند، بنابراین نواحی متعددی از مغز می‌توانند در ایجاد احساس ترس در فرد تاثیرگذار باشند. نتایج به دست آمده از تحقیقات انجام شده توسط محققان حاکی از آن است که برخی از قسمت‌های مختلف مغز نقش اصلی در ایجاد این فرآیند دارند.

تالاموس یا قشر خاکستری مغزمیانی محل واکنش نسبت به اطلاعات حسی دریافتی از چشم‌ها، گوش‌ها، دهان یا پوست را تعیین می‌کند. این در حالی است که قشر حسی مغز بخشی است که وظیفه تفسیر اطلاعات و داده‌های حسی دریافت شده را برعهده دارد. هیپوکامپ ناحیه‌ای دیگر در مغز است که هنگام مواجه شدن با شرایط ترسناک، خاطرات ارادی را در مغز ثبت و در صورت نیاز بازیابی می‌کند. آمیگدالا یا بادامه مغز هیجانات را رمزگذاری کرده و خطرات احتمالی را براساس آنها شناسایی می‌کند. همچنین این بخش از مغز تجارب ترسناکی که هر فرد در زندگی خود با آنها مواجه شده است را در مغز ثبت و ذخیره می‌کند. هیپوتالاموس بخش دیگری از مغز است که براساس اطلاعات تفسیر شده در بخش‌های دیگر نسبت به بروز یک واکنش مناسب اقدام می‌کند. به طور کلی واکنش نسبت به یک شرایط ترسناک با مواجه شدن به عامل محرک مولد ترس آغاز شده و با واکنش متقابل نسبت به آن پایان می‌یابد.