سعیدلو نباید از تجارب خفته در ورزش غافل شود

این موضع احتیاطی نیز بر این مبناست که آنان علی سعیدلو را علی‌رغم سابقه چند ماهه در مدیریت باشگاه پرسپولیس مدیری غیر ورزشی می‌دانند و برای همین نیز نمی‌توانند از کنار این سوال به سادگی عبور کنند که اگر محمد علی‌آبادی موفق بوده است، چرا باید عوض شود و ورزش همچون روال مرسوم قبلی، فرد جدیدی را در راس خود ببیند؟

البته مسائلی که از سوی کارشناسان و دست اندرکاران ورزش مطرح می‌شود همه ناظر به این نکته است که علی سعیدلو همه چیز را از صفر شروع نکند و بتواند از بدنه کارشناسی ورزش به بهترین شکل در جهت پیشبرد امور ورزش استفاده کند.

محمود خسروی وفا، رئیس فدراسیون جانبازان و معلولان که بواسطه حضور در شورای شهر دوره قبلی، تجربه کار با علی سعیدلو را دارد راجع به انتخاب سعیدلو به‌عنوان رئیس جدید سازمان ورزش می‌گوید: معتقدم مبنای اظهار نظر را در شرایط حاضر نباید منفی گذاشت. به هر حال من با هر دوی روسای قبلی و فعلی سازمان در شورای شهر کار کرده‌ام و هر دو را نیز افراد توانمندی می‌دانم. برای همین معتقدم اگر تغییر مدیریت‌ها از نظر برنامه‌ای در راستای برنامه‌های مدیر قبلی باشد، این تغییرات نباید جای کوچکترین نگرانی داشته باشد و به نوعی نیز موثر خواهد بود.

وی در عین حال با اشاره به تجارب کسب شده در ورزش از سوی محمد علی‌آبادی می‌افزاید: بی‌شک وقتی مدیری به دنبال 4 سال، کار تجارب ارزشمندی بدست می‌آورد و از نظر من نیز نمره قبولی می‌گیرد، تغییرش بطور طبیعی می‌تواند برای ورزش کشور ایجاد چالش کند، اما وقتی از سوی رئیس‌جمهور شخصی چون علی سعیدلو با سابقه 4 سال اشرافیت کار اجرایی بر مسند ورزش می‌نشیند، بطور طبیعی وی با مسائل و مشکلات نظام اجرایی آشناست و نباید همه چیز را از صفر آغاز کند. تاکیدم این است که وی باید از تجارب علی‌آبادی که با سیاست آزمایش و خطا به جایگاه فعلی رسیده است استفاده کند و دیگر آن راهها را نرود. بی‌شک سعیدلو اگر چنین کند و از کنار فرصت‌ها با سادگی عبور نکند، می‌تواند حضوری پر ثمر در مدیریت ورزش کشور داشته باشد.

خسروی وفا همچنین حضور علی‌آبادی در راس کمیته ملی المپیک را امتیازی برای سعیدلو می‌داند و می‌گوید: مدیریت موازی و هم پوشاننده در سازمان و کمیته المپیک می‌تواند نتایج خوبی برای ورزش ایران به همراه داشته باشد و بطور طبیعی اگر این همکاری و همفکری در نظام ورزش ما شکل بگیرد باید نتایج مثبتش را ظرف یک سال آینده و در بازیهای آسیایی گوانگجو چین ببینیم.

نکته بعدی که خسروی وفا روی آن دست می‌گذارد استفاده از تجارب متخصصان و بدنه کارشناسی ورزش است. نکته‌ای که دیگر اهالی ورزش نیز توجه بدان را برای علی سعیدلو حایز اهمیت می‌دانند. خسروی وفا در این زمینه تصریح دارد ؛ علی‌آبادی زمان زیادی را طی کرد تا با متخصصان ورزش آشنا شده و ظرفیت‌هایشان را مورد شناسایی قرار دهد. الان زمان سعی و خطا نیست و سعیدلو باید از این تجارب استفاده لازم را داشته باشد و بخش اعظمی از کار ورزش را بر دوش متخصصان ورزش و اهل فن قرار دهد.

رسم نامیمون

غلامحسین شعبانی، مدیر مسوول مجله دنیای ورزش در بیان نقطه نظراتش در رابطه با حضور علی سعیدلو در ورزش، نقبی به گذشته زده و با افسوس می‌گوید: طبق رسم دیرینه تا مدیری در ورزش نکات لازم را یاد می‌گیرد، وی را عوض می‌کنند که رسم نامیمونی است و بنده سوالم این است که اگر معتقدند علی‌آبادی موفق بوده، پس چرا عوض‌اش می‌کنند ؟ براستی این چه تفکری در ورزش ماست که نفر یاد گرفته در ورزش را باید پس بزنیم و فرد دیگری را جایگزین کنیم، چرا تاکنون کسی نیامده به این چراها در ورزش پاسخ دهد !

وی با اشاره به ویژگی‌های فردی و تخصصی رئیس سازمان تربیت بدنی می‌گوید: معتقدم فردی که می‌خواهد در راس ورزش کشور قرار بگیرد باید لزوما یک دوره بازیهای المپیک، جام جهانی و بازیهای آسیایی را دیده باشد تا بر مبنای آن بداند که در دنیای ورزش در کجا قرار داریم و باید به کجا برسیم. بنده شخصا شناختی از آقای سعیدلو ندارم و تنها شناخت جزیی‌ام بر می‌گردد به حضور چند ماهه وی در راس مدیریت باشگاه پرسپولیس و فکر می‌کنم که اگر وی آدم تیزهوشی باشد باید از نیروهای خوب و مجرب ورزش استفاده کند و از تجارب علی‌آبادی نیز خود را بی‌نیاز نبیند. او اگر برای تجربه دیگران در ورزش اهمیت قائل شود می‌تواند زمان لازم برای اشراف بر موضوعات ورزش را برای خود کوتاهتر نماید. چه در غیر این صورت، اگر بخواهد خود تجربه کند، مشکلات زیادی پیش روی ورزش قرار خواهد گرفت.

امیر رضا واعظی آشتیانی، مدیر عامل باشگاه استقلال نیز که به مانند خسروی وفا،شناخت خوبی بواسطه حضور در شورای شهر از علی سعیدلو دارد، وی را مدیری سختکوش و با پشتکار می‌داند که می‌تواند برای ورزش نیز مفید فایده واقع شود. برای همین نیز می‌گوید: سعیدلو در کلیه عرصه‌های مدیریتی تا به امروز موفق بوده و بواسطه روابطش با مجموعه دولت و شخص رئیس‌جمهور می‌تواند اهداف توسعه‌ای ورزش را با شتاب بیشتری پیش برده و به انتظارها پاسخ مثبت دهد. نکته‌ای که در این رابطه حایز اهمیت است، استفاده از تجارب مدیریتی روسای قبلی سازمان تربیت بدنی است که آقای سعیدلو می‌تواند از آنها به بهترین شکل استفاده کند. بهره‌گیری از توان متخصصان ورزش نیز نکته قابل توجه دیگری است که رئیس جدید ورزش نباید از آنها غافل شود.

کار نباید از صفر آغاز شود

دکتر عبدالحمید احمدی، رئیس انجمن ورزشی‌نویسان ایران نیز به مانند غلامحسین شعبانی نمی‌تواند نگرانی خود را از فرصت‌سوزی‌ها در ورزش پنهان دارد و برای همین نیز در ارزیابی‌اش از حضور علی سعیدلو در راس ورزش ایران می‌گوید: این تغییر و تحول را، شروعی دوباره از نو می‌دانم و به این موضوع نیز عادت کرده‌ایم. عادتی که نه رسم این دولت، بلکه طی دو دهه گذشته در ورزش کشور اتفاق افتاده است و تا مدیری آمده است ورزش کشور و سطوح مدیریتی آن را یاد بگیرد جای خود را به فرد جدید با دیدگاه‌ها و سلایق متفاوت داده است. این‌که امروز بخواهیم بگوییم با حضور آقای سعیدلو چه اتفاقی در ورزش کشور خواهد افتاد، به نوعی پیشداوری خواهد بود، اما معتقدم روند تصمیم‌گیری برای ورزش کشور، روند جالب و مناسبی نیست.

وی در توضیح این نظر خود چنین می‌گوید: بی‌شک زمانی می‌توانیم به پیشرفت و ترقی لازم در ورزش کشور دست یافته و اهداف بلندمدت خود را در ورزش محقق کنیم که از کنار تجارب بدست آمده در طول تاریخ ورزش ایران به سادگی عبور نکنیم و از آنها در فرآیند مدیریت‌ها و تصمیم‌گیری‌ها استفاده مطلوب داشته باشیم. این‌که هر از چند گاهی فردی را خارج از محیط ورزش، سکاندار آن نماییم، بدون هیچ تجربه‌ای نمی‌تواند به نفع ورزش ما باشد. بی‌شک باید زمینه‌ای را در ورزش ایجاد کرد که تجارب مدیریتی به هم پیوسته باشد و سود آن به ورزش برسد. این‌که امروز ملاحظه می‌کنیم که فرصت 4 ساله‌ای برای تجربه اندوزی و خدمت در ورزش در اختیار مدیری قرار می‌گیرد و بعد وی را کنار می‌گذاریم تا فردی دیگر سکاندار شود، این مساله چشم‌انداز مثبتی را برای ورزش ایران به تصویر نمی‌کشد.

دکتر احمدی در عین حال تاکید می‌کند که باید نگاه خود را به ورزش تغییر دهیم تا برمبنای آن نگاه، استراتژی انتخاب رئیس ورزش مشخص و روشن باشد.