معرفی برترین‌های موسیقی مقاومت و گلایه هنرمندان

در بخش موسیقی محلی - مقامی، گروه سنتی «کتل» به سرپرستی غلامرضا میرزازاده از آذربایجان شرقی عنوان گروه برتر را دریافت کرد و محمد زنگ‌شاهی از خاش به عنوان بهترین تنظیم‌کننده، محمد گلدی‌نژاد از گنبدکاووس به عنوان خواننده برتر و منصور طبری از همین شهرستان به عنوان شاعر برگزیده معرفی شدند.

همچنین عارف طهماسب و غلام رسول فرهادی‌نیا به ترتیب از شهرستان‌های سنندج و تربت جام جوایز بهترین نوازندگی و انتخاب درست نغمه‌های بومی را دریافت کردند. در بخش موسیقی ایرانی - سنتی نیز گروه موسیقی امید نو عنوان برتر را از آن خود کرد و جوایز برترین‌های آهنگسازی، خوانندگی، شاعری و نوازندگی به ترتیب به فرشاد رستمی از کرمانشاه، عبدالرسول کارگشا از تهران، عبدالرضا رضایی‌نیا از رشت و سعید فهیمی از تهران تعلق گرفت.

مفهوم موسیقی مقاومت

در حاشیه مراسم اختتامیه جشنواره موسیقی مقاومت، فرصتی دست داد تا با مجید انتظامی که آثار ارکسترال متعددی در این حوزه آفریده است، گفتگو کنیم. او که تنها حدود 10 ساعت فرصت حضور در این جشنواره را پیدا کرده بود، درباره آثار اجراشده در روز آخر جشنواره گفت: من متاسفانه در این اجراها چندان حسی از مقاومت ندیدم و بیشتر کلام همراه آنها دارای مضامین ملی و میهنی بود و موسیقی چندان رنگ و بویی از حماسه و مقاومت نداشت.

این آهنگساز و رهبر ارکستر ادامه داد: مشکل اساسی که در این عرصه وجود دارد، مشخص نشدن مفهوم موسیقی مقاومت است. چرا که بیشتر ما شاهد کارهایی سنتی و محلی هستیم که تنها شعر آنها عوض شده و در موسیقی دچار تحول نشده‌اند.

انتظامی برای توضیح بیشتر به 2 آهنگساز و نوازنده اشاره کرد و افزود: شوستا کوویچ از آهنگسازانی است که آثار بسیاری را در حوزه موسیقی مقاومت و مبارزه برای ارکسترهای بزرگ نوشته که می‌توانند با هر مخاطبی در هر جای دنیا رابطه برقرار کند. در موسیقی روان‌تر و سبک‌تر هم می‌توان از ویکتور خارا نام برد که اگرچه از شعر همراه با موسیقی‌اش چیزی نمی‌فهمیم، اما در حس مبارزه‌جویانه اثرش سهیم می‌شویم.

گلایه‌های شرکت‌کننده‌ها

با این که جشنواره 3 روزه موسیقی ملی مقاومت در کرمانشاه به پایان رسید، گله و شکایت‌های هنرمندان شرکت‌کننده در آن به پایان نرسیده است. امید داورزنی، سرپرست گروه امید نو از تهران در همین رابطه می‌گوید: ای کاش فرصت بیشتری برای برگزاری این جشنواره اختصاص داده می‌شد، چرا که 2 روز اجرا، زمان کوتاهی برای هنرنمایی گروه‌های شرکت‌کننده و تعامل و تبادل نظرات اعضای آنها بود. او ادامه داد: اعضای گروه ما شنبه وارد کرمانشاه شدند و صبح یکشنبه مجبور به ترک آن شدند و برای همین نتوانستند از برنامه دیگر گروه‌ها در روز دوم جشنواره استفاده کنند و در مراسم اختتامیه حاضر شوند.

غلامرضا میرزازاده، سرپرست گروه کتل از تبریز نیز گفت: از آنجا که ما از راه زمینی به کرمانشاه رسیدیم و ساعت‌ها در اتوبوس بودیم، خستگی راه بر اجرای گروه ما تاثیر منفی گذاشت که دیگر گروه‌ها هم چنین وضعیتی داشتند. دین‌محمد زنگشاهی، سرپرست گروه شهباز قلندر از شهر خاش هم با اشاره به زمان کم حضور گروه‌ها در کرمانشاه تاکید کرد: در این مدت کوتاه نتوانستیم با پیشکسوت‌های حاضر در جشنواره ارتباط موثری داشته باشیم و متاسفانه آنان هم که روز آخر وارد کرمانشاه شدند، نتوانستند شاهد اجراهای ما باشند.

این آهنگساز و نوازنده در پایان گفت: باید دوره‌های آینده جشنواره به گونه‌ای برگزار شوند که معنای واقعی جشنواره و همایش هنرمندان فعال در حوزه موسیقی مقاومت را بدهد و گروه‌ها بتوانند تجربیات خود را با یکدیگر تبادل کنند.