نخستین فصل کاوش در محوطه‌ رسکت پایان یافت

مهدی عابدینی سرپرست هیأت کاوش باستان‌شناسی محوطه‌ «رسکت» در گفتگو با ایسنا بیان کرد: در مرحله‌ نخست کاوش، درباره‌ بناهای دوره قرون میانه کار می‌کردیم و حدس می‌زدیم، به دوره‌ سلجوقی مربوط باشند که ادامه‌ کاوش و پیدا کردن سکه و مواد فرهنگی مشخص کرد، این بنا با آل بویه هم‌دوره بوده است.

مهدی عابدینی با اشاره به این‌که کاوش فصل نخست از پنجم خرداد آغاز و تا پنجم مردادماه ادامه یافت، گفت: محوطه‌ رسکت که ‌40 متر طول و عرض دارد، تقریبا به اواخر قرن چهارم هجری قمری مربوط می‌شود و هسته‌ مرکزی آن، یک بنای ‌14 در ‌14 متر است که با سنگ ساخته شده و احتمالا یک سقف گنبدشکل آجری نیز داشته است. همچنین داخل فضای اصلی، ‌12 ستون مدور سنگی وجود دارند که گچ‌بری‌هایی نیز روی آن‌ها دیده می‌شوند و فاصله‌ی هر کدام از آن‌ها حدود 1.5 متر است.

وی با بیان این‌که گنبد آجری روی بنا تخریب شده و حدود دو متر از ستون‌ها باقی مانده است، اظهار کرد: هر ضلع بنا چهار ستون دارد. کف بنا خشتی است و دیوارها از اندود و گچ‌اند. همچنین داخل فضای اصلی گچ‌بری‌هایی دارد که این گچ‌بری‌ها به اواخر قرن چهارم هجری قمری متعلق‌اند ولی کاملا تأثیر دوران ساسانی در آن دیده می‌شود.

این باستان‌شناس با اشاره به این‌که بنا به خاندان محلی که هم‌دوره با آل زیاد و آل بویه بوده‌اند، متعلق است، درباره‌ سکه‌ کشف ‌شده، توضیح داد: این سکه‌ نقره که در ارجان ضرب شده است، به سال ‌367 هجری قمری مربوط می‌شود.

عابدینی با اشاره به این‌که فصل دوم این کاوش از ‌15 مردادماه آغاز می‌شود، درباره‌ کاربری‌ این بنا، گفت: هنوز کاربری دقیق این بنا مشخص نشده ولی به نظر می‌رسد، کاربرد مذهبی نداشته است. همچنین از آنجا که هیچ وسیله گرمایشی در این محوطه پیدا نشده، احتمالا اینجا یک خانه‌ اربابی یا کاخ تابستانی و ییلاقی بوده است.