نه مشروطه، نه استبداد بلکه عدالت اسلامی

دعوا بر سر این بود که حال که قرار است استبداد مطلقه سلطنتی، محدود و مشروط به یکسری قوانین گردد، این قوانین باید همان قوانین شرع باشد که ملت مسلمان ایران از عمق جان بدان‌ها ایمان دارد و نهضت خویش را نیز با تکیه بر آنها و تغذیه از آنها آغاز کرده و پیش برده است.

به تصریح دکتر حمید عنایت شیخ «هرگز درباره مـحـسـنات اساسی محدودیت‌های قانونی در مورد اخـتـیـارات سـلـطـنـت، شـک» نـداشـت و «آن شیخ صریح‌اللهجه کرارا با مخالفان خویش بر سر این موضوع که برای سلطنت ــ که در نتیجه حوادث دنیا از شریعت منحرف شده و به ستم گراییده است ــ تمهید قوانین خاص لازم است، موافقت کرد.»

علی ابوالحسنی(منذر)‌، دیده‌بان بیدار، تهران، موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران، 1385، ص 65