خلا برنامه‌ریزی برای زائران کودک و نوجوان

تجربه به من می‌گوید چند روز دیگر که سفرهای تابستانی رونق بیشتری بگیرد، این صحن‌ها و رواق‌ها مثل همیشه پر از مشتاقانی می‌شود که برای عرض ارادت به امام رضا از راه‌های دور و نزدیک به اینجا پناه می‌آورند.

در این حال، همیشه به این نکته اندیشیده‌ام که بضاعت و برنامه آستان قدس رضوی برای پذیرایی از این انتخاب اوقات فراغتی چیست؟

سوال مهمی که این روزها در مشهد، ذهن مرا به خود مشغول کرده این است که مشهد به عنوان جشنواره اوقات فراغت کشور، بجز مقام زیارتگاهی چه بضاعتی را برای میلیون‌ها مسافر جوان و نوجوان خود فراهم کرده است.

به تابلوی برنامه‌های آستان قدس نگاه می‌کنم. صفحه پررنگ و لعابی است که هر هفته به مناسبتی تغییر شکل می‌دهد؛ اما از تحول محتوایی در آن خبری نیست.

با خود می‌گویم واقعا مسوولان مشهد اعم از آستان قدس، شهرداری و استانداری برای اوقات فراغت جماعتی که حداکثر 2 یا 3 مرتبه برای زیارت در هر روز به حرم می‌روند، چه اندیشیده است.

همین برنامه‌های روزمره؟

به خود امام رضا پناه می‌برم که از قدیم‌تر‌ها، او را عالم آل محمد(ص) خوانده‌اند.

لحظه‌ای چشم‌هایم را بستم و تصور کردم چه خوب بود که برنامه‌های حرم امام رضا برای همه علاقه‌مندان حضرتش، با شخصیت و زندگی و اشتهار امام نزدیک بود.

مثلا در یکی از رواق‌ها می‌دیدیم کسی با وسایل کمک‌آموزشی ایستاده و شیرینی‌های ریاضیات را در قرآن کریم بازگو می‌کند.

یا در صحن دیگری، کسی هیات و ستاره‌شناسی اسلامی درس می‌دهد.

حساب کنید که چقدر شیرین بود اگر در طرف دیگر می‌دیدیم که در جوار امام رضا، یک مکانی برای مشاوره طب اسلامی و کارگاهی برای تدریس طب‌الرضا(ع) تشکیل شده بود.

شاید در یکی از صحن‌های زیر زمین، یک مکان برای بازی کودکان و نوجوانان بود که وقتی در شلوغی اینجا آزرده می‌شوند، دست مهربان حضرت، آنها را شاد می‌کرد.

واقعیت این است که حرم امام رضا الان هم از زیباترین مکان‌های دنیاست؛ ولی چقدر قشنگ‌تر بود که دست‌اندرکاران اینجا را مانند زندگی خود امام رضا متنوع‌تر، همه‌جانبه‌تر و زیباتر می‌کردند.

فکر می‌کنم تجلی شخصیت‌های همه‌جانبه در دیده عموم مردم، نگاهی جامع و همه‌جانبه می‌طلبد؛ نگاهی عمومی‌تر از تشکیل یک کتابخانه تخصصی یا دانشگاهی که قاعدتا مورد استفاده همه مردم نیست.

اطراف حرم، بازار، هتل، سرویس‌های بهداشتی و حتی رستوران‌های خوبی پیش‌بینی شده؛ اما آنچه ما از امام می‌طلبیم، فرهنگ و معنویت است؛ چیزی که هنوز طراحی خوبی برای آن صورت نگرفته است.