منافع ملی در قربانگاه رقابت‌های انتخاباتی

طرف‌های رقیب هریک با ارائه آمارهایی، رقیب خود را به کم‌کاری اقتصادی و آمارسازی متهم کرده و در تلاش هستند تا عملکرد دولت خود را مطلوب و قابل توجه جلوه دهند.  با وجود این، نگاهی گذرا به محتوای اخبار، اظهارات و سخنرانی‌های ایراد شده از سوی 4 نامزد رقیب، بیانگر این واقعیت است که در استفاده از ابزار اقتصاد برای کوبیدن رقیب و تامین منافع سیاسی و انتخاباتی افراط شده است و این افراط می‌رود تا به حیطه منافع اقتصادی ملی وارد شود و آسیب‌های زیادی به وجهه و چهره اقتصادی کشور وارد آورد. برخی از این آسیب‌ها از این قرار است:

1- اعتماد داخلی و بین‌المللی به آمارهای اقتصادی ارائه شده از سوی نهادهای رسمی و قانونی کاهش می‌یابد و این امر به افزایش ریسک اقتصادی و سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی منجر خواهد شد. روشن است اقتصاد ایران برای رسیدن به رشد اقتصادی پیش‌بینی شده در سند چشم‌انداز خود نیاز مبرمی به سرمایه‌گذاری دارد و روشن است تشکیک آماری در وضعیت اقتصادی کشور یکی از عواملی است که سرمایه را چون آهو فراری می‌دهد.

2- بی‌ثباتی اقتصادی در کشور القا می‌شود. وقتی آمارهای یک یا چند دولت که روسایشان امروز رقیب انتخابات ریاست جمهوری هستند، بکرات زیرسوال می‌رود، افکار عمومی نسبت به آینده کسب و کار و فعالیت اقتصادی و همچنین چشم‌انداز ترسیم شده بدبین می‌شوند.

3- نگاه به مسائل اقتصادی بویژه در امور تصمیم‌گیری‌های تخصصی، سیاست‌زده می‌شود. به این ترتیب که هر مدیر اقتصادی پیش از اتخاذ هر تصمیم مهم و کلان درپی اثرات سیاسی آن و رضایت جریانات ذی‌نفع خواهد بود. چنین آفتی هم مدیران اقتصادی را محافظه‌کار کرده و شجاعت و ریسک انجام کارهای بزرگ را از آنان می‌گیرد و هم در شتاب رشد اقتصادی کشور، تاثیر منفی بر جای می‌گذارد.

4- خودباوری، انرژی مثبت و روحیه عمومی برای رسیدن به امید و امکان دستیابی به موفقیت‌های اقتصادی را تضعیف می‌کند. وقتی ناظران خاموش ابراز تردید نامزدها را در بیشتر یا تمام عملکرد اقتصادی دولت‌های انقلاب مشاهده کنند، احتمال دستیابی به موفقیت‌های آینده را نیز کمرنگ می‌دانند و آگاهانه یا ناآگاهانه به حیطه محافظه‌کاری و حاشیه‌نشینی کشیده شده و از دخالت موثر در عرصه اقتصاد بیمناک می‌شوند.

5- اعتماد مردم به مدیران اقتصادی را خدشه‌دار می‌کند و این انگاره شکل می‌گیرد که هر مدیری که در مناصب اقتصادی قرار گرفت و اختیار و اجازه دسترسی به منابع مالی را داشت، لزوما متخلف و خطاکار است و بجز پر کردن جیب خود به چیز دیگری نمی‌اندیشد. جا افتادن چنین تلقی دست‌کم در عرصه اقتصاد سنگ را روی سنگ بند نخواهد کرد و دودش با ضربه‌ خوردن اقتصاد به چشم همه خواهد رفت و ...

اینها نمونه‌هایی کوچک و فشرده از آسیب‌های متعددی است که رفتار متاسفانه تخریبی کاندیداهای این دوره انتخابات ریاست جمهوری احتمالا متوجه اقتصاد ایران خواهد کرد. لذا با احترام به تفکرات و برنامه همه کاندیداها باید به ایشان و... طرفدارانشان مرز باریک‌تر از موی انتقاد و تخریب بویژه در حوزه حساس اقتصاد را یادآور شد و آنان را به رعایت حرمت‌ها و عدم عبور از خطوط قرمز که همان منافع ملی اقتصادی است، دعوت کرد.

اقتصاد، علمی اجتماعی است که رفتار تک‌تک افراد در رقم خوردن وضعیت شاخص‌های آن چون تولید ناخالص داخلی، تورم، سطح عمومی قیمت‌ها، سرمایه‌گذاری، رشد اقتصادی، نقدینگی و غیره و غیره کاملا موثر است. حال اگر تلقی‌ها و انگاره‌های این عوامل تاثیرگذار روانه قربانگاه رقابت‌های انتخاباتی شود، آسیب‌های آن اولا بسیار دیر ترمیم است و ثانیا اثرات منفی آن بسرعت بر شاخص‌های اقتصادی کشور نمایان شده و آن را به چالش خواهد کشید. از این رو، لزوم رفتار خردمندانه در سخنگویی‌های اقتصادی این روزها بشدت احساس می‌شود، اگر گوش شنوایی وجود داشته باشد.

سیدعلی دوستی موسوی