وقتی که اعلامیه‌های ترحیم نیز باارزش و ماندگار شوند

کلکسیونر هشترودی با بیان این‌که چاووش مرگ روزی همه را صدا خواهد کرد، می‌گوید: دیدن اعلامیه‌ها یادآور این نکته است که همه ما روزی با کاروان مرگ همراه خواهیم شد و عکس و نام ما نیز روزی بر روی این اعلامیه‌ها نقش خواهد بست.

قادری در 4 دهه گذشته،‌بیش از 4 هزار اعلامیه جمع‌آوری و آنها را براساس سال و تاریخ و مرگ افراد، فهرست‌بندی کرده است.

او درخصوص برخورد خانواده بویژه همسرش در مورد جمع‌آوری اعلامیه‌ها می‌گوید: من و همسرم 20 سال است ازدواج کرده‌ایم اما صاحب فرزندی نشده‌ایم به همین دلیل اعلامیه‌ها سرگرمی من است و همسرم نیز به این قضیه عادت کرده است.وی در مورد نحوه جمع‌آوری اعلامیه‌های ترحیم می‌گوید: در مراسم ختم و اولین پنجشنبه فوت‌شدگان حضور می‌یابم و پس از اتمام مراسم با اطلاع صاحب عزا، نمونه‌ای از اعلامیه‌ها را از تابلو اعلانات مساجد بر می‌دارم.

ناصر قادری در پاسخ به این سوال که با اعلامیه‌های جمع‌آوری شده چه خواهد کرد اظهار می‌دارد: خیلی دلم می‌خواهد نمایشگاهی از اعلامیه‌های مجالس ترحیم برپا کنم اما نمی‌دانم به من مجوز برپایی چنین نمایشگاه نامتعارفی را خواهند داد یا نه!

قادری درباره سیر کیفی اعلامیه‌ها می‌گوید: اعلامیه‌ها در دوران قدیم به صورت سیاه و سفید بود و بیشتر به دلیل دستنویس بودن، ناخوانا حتی با غلط املایی همراه بود.

قادری از خاطرات خود در جمع‌آوری اعلامیه‌ها می‌گوید که گاهی اتفاق می‌افتد بستگان متوفی پس سال‌ها که از مرگ عزیزانشان می‌گذرد، دلتنگ شده و برای دیدن اعلامیه زمان فوت او به من مراجعه می‌کنند. برخی نیز حتی پس از سال‌ها نسخه‌ای از اعلامیه را کپی می‌کنند.

شاید ناصر قادری یکی از غیرعادی‌ترین مجموعه‌های جهان را گردآوری می‌کند.