مصاحبه ای با پدر اترنت ، پروتکل پایه شبکه های محلی

30سال پیش اینترنت با مفهوم فعلی وجود خارجی نداشت و تنها شبکه آرپانت برای اتصال چند دانشگاه و مراکز نظامی امریکا به کار گرفته می شد

کد خبر: ۲۴۶۶۶

، و لذا تبادل اطلاعات به این اندازه نبود که نیازی به شاهراه اطلاعاتی احساس شود. پیغامهای الکترونیکی در حال تبادل روی مسیرهای ارتباطی با هم تصادم می کردند و از میان می رفتند. حل این مشکل و ارائه راه حل مناسبی برای اتصال رایانه ها به یکدیگر و امکان تبادل پیغام روی شبکه های شلوغ و پرترافیک ، به شرکت زیراکس و یکی از محققان آن یعنی باب متکالف سپرده شد. نتیجه این تحقیقات پروتکل اترنت بود. اترنت یک استاندارد ارتباطی شبکه است که با استفاده از کابل کواکسیال یا یک زوج سیم ارتباط برقرار می کند. اترنت که در حال حاضر بیشتر برای شبکه های داخلی مورد استفاده قرار می گیرد، نرخ تبادل داده ای معادل 10مگابیت در ثانیه دارد که در سیستم های جدید به 100Mbps و حتی سرعت گیگابیتی ارتقا پیدا کرده است . شما هم اگر در دانشگاه ، کافی نت ، کتابخانه و... به اینترنت متصل می شوید و از سرعت آن لذت می برید و آن را قابل مقایسه با سرعت مودم خود نمی دانید، این امکان را مدیون متکالف هستید. به مناسبت 30ساله شدن اترنت مجلات رایانه ای Computer World , CNET مصاحبه هایی با پدر این پروتکل انجام داده اند که با هم می خوانیم :

در ابتدا نظرت را درباره تغییرات انجام گرفته روی اترنت طی 30سال گذشته بگو
این تغییرات شگفت انگیز است . در واقع چیزی که امروز اترنت نامیده می شود، شباهت بسیار کمی به ساختاری که من و دیوید باگز ساختیم ، دارد. سرعت آن افزایش یافته است ، سوئیچ و هاب به این ساختار اضافه شده است و میزان تصادم بسته های اطلاعاتی در آن بسیار کاهش یافته است . درواقع تنها نام اترنت روی آن باقی مانده است و این چیزی است که متعلق به من است.
این نام در آن زمان برای تو چه معنایی داشت؛
درحقیقت شانس من این بود که مساله ای برای حل به من داده شد که پیش از آن به هیچ کس داده نشده بود. چگونه چند رایانه را که هر یک روی یک میز قرار دارند، به هم متصل کنیم؛ من اولین و یا یکی از اولین نفراتی بودم که سعی کردم این مساله را حل کنم . ما در همان زمان اولین پرینترلیزری را در زیراکس می ساختیم . درواقع می خواستیم بدانیم که چگونه رایانه ها را به هم متصل کنیم و آنها را به این پرینتر وصل کنیم و بعد همگی با اینترنت اولیه یعنی آرپانت ارتباط برقرار کنند. اترنت مبتنی بر بسته های اطلاعاتی بود. داده باید به شکل این بسته ها تبادل و تحویل می شد و اترنت باید غیرمتمرکز بود تا چیزی در میان برای قطع شدن و شکستن وجود نداشته باشد و بسط و گسترش اندازه اترنت مشکل ساز نباشد. امروزه بیشتر بسته های اطلاعاتی اینترنت ، یعنی 99/99درصد آنها روی اترنت تبادل می شوند.
اما اینترنت و آرپانت پیش از توصیف اترنت به وسیله تو ارائه شده بودند. در واقع پیاده سازی اترنت چند سال پس از راه اندازی آرپانت صورت گرفت . پس پیش از ابداع اترنت ، پیغامها چگونه روی آرپانت رد و بدل شدند؛
اینترنت پیش از آن هم پروتکل هایی برای ارتباطو تبادل پیام داشت که برای شبکه های بسیار کوچکتر طراحی شده بودند. شبکه هایی که شاید گستره جهانی داشت اما تعداد رایانه های موجود روی این شبکه بسیار کم بود، همچنین این شبکه ها برای اتصال به یکدیگر و کار با شبکه های مشابه طراحی نشده بودند؛ اما با ابداع اترنت و توصیف پروتکل کنترل انتقال / پروتکل اینترنت که در همان سال صورت گرفت ، زمینه برای ایجاد شبکه ای از شبکه ها و اتصال شبکه های داخلی به یکدیگر و ایجاد شبکه های گسترده به وجود آمد.
به نظر تو چه کسانی تاثیر بیشتری در رشد و گسترش اترنت طی 30سال گذشته داشته اند؛
این پرسش سخت است . در 30سال اخیر ، بسیاری از شرکتها در این پروژه سهیم شده اند ؛ سیسکو ، 3com، اینتل ، National Semiconductor ، DEC، HP ، کامپک ، زیراکس و این فهرست ادامه دارد. در واقع نمی توان به این پرسش پاسخ صریحی داد.
آینده اترنت را چگونه می بینی؛
اترنت در حال حاضر هم بیش از آنچه انتظار آنرا داشتم پیشرفت کرده است . ما در ابتدا با سرعت 94/2 مگابیت در ثانیه شروع کردیم و آن را سرعت بسیار بالایی برای تبادل اطلاعات می دانستیم و در حال حاضر روی سرعت 40گیگا بیت در ثانیه کاری می کنند؛ همچنین این پروتکل در ارتباطات بی سیم هم مورد استفاده قرار می گیرد و شبکه داخلی بی سیم هم همین نام را دارد. در آینده اترنت با سرعت 10 ، 40 و 100گیگابیت در ثانیه ، ما را از کانالهای فیبر بی نیاز خواهد کرد و حتی تلفن همراه از شبکه اترنت بی سیم استفاده خواهد کرد. اینها پیش بینی هایی است که ممکن است اتفاق بیفتند.
ما در حال حاضر اترنت 10گیگابیتی داریم ، اما به دلیل قیمت بالای آن به کندی رواج پیدا می کند.
پذیرش اترنت 10مگابیتی هم به دلیل قیمت بالایش کند بود. قیمتها پایین می آیند و کارایی بالا می رود.
فکر می کنی در 10سال آینده ما اترنت 40گیگابیتی را در همه جا خواهیم داشت؛
در حال حاضر ما اترنت با سرعت 10گیگابیتی را داریم و اترنت در بعضی مکانها مورد استفاده قرار می گیرد و این سرعت حدود 3000برابر سرعت اولیه اترنت در 30سال پیش است ، بنابراین اگر محاسبات من درست باشد هر 10سال سرعت اترنت ده برابر می شود . در حال حاضر سرعت 10گیگا بیت است ، پس باید در 10سال آینده ، اترنت ارزان و با آن سرعت را داشته باشیم.
تو واقعا فکر می کنی این اتفاق بیفتد و محدودیت فیزیکی وجود ندارد؛
(با خنده) تنها محدودیت فیزیکی سرعت نور است .
و به عنوان پرسش آخر به ما بگو که چگونه به اترنت رسیدی و چرا این نام را انتخاب کردی؛
هنگامی که تاریخ فیزیک را مطالعه می کنیم ، می بینیم که در قرن 19فیزیکدانان می خواستند به شکلی توضیح دهند که چگونه نور از خورشید به زمین می رسد؛ بنابراین یک نظریه مطرح کردند که رسانه ای وجود دارد که تمام فضای خارج را پر کرده است و امواج الکترومغناطیسی از آن طریق منتشر می شوند. این رسانه را اتر می دانستند. بعدها مایکلسون ، مورلی و انیشتن اثبات کردند که اتر وجود ندارد. در سال 1973 من به کلمه ای نیاز داشتم که مستقل از وسیله ارتباطی و بسته های ارتباطی داخل کابل ، به عنوان رسانه ای برای انتشار امواج الکترومغناطیسی در بسته ها ارتباط به کار رود، پس همان کلمه را بکار گرفتم و Ether Network یا Ether net را برگزیدم .