مروری برافتخارآفرینی رزمندگان عملیات والفجر 8

در این میان ، نبرد فاو از ویژگی های افزون تری در ابعاد برنامه ریزی ، ایجاد هماهنگی های لازم در بین یگانهای رزمی عمل کننده ، ظهور انعطاف پذیری در یگانهای مانوری و نیز حماسه آفرینی های فراوان در جهت انجام هر چه بهتر آن برخوردار بوده است.

مهمترین مساله پیش از انجام عملیات «والفجر - 8» انتخاب منطقه فاو برای این نبرد بود بیشتر طراحان و برنامه ریزان جنگ ، منطقه فاو تا راس البیشه را به دلایل شرایط سخت آن برای انجام عملیات نظامی پیشنهاد نمی کردند و بسیاری از فرماندهان باتجربه دوران دفاع مقدس ، پس از قطعی شدن طرح این عملیات ، در پذیرفتن مسوولیت برای انجام آن تمایلی نشان ندادند.

منطقه فاو، مثلثی بود که از سه طرف در محاصره دریای خلیج فارس ، رودخانه اروند و خور عبدالله قرار داشت و از یک سو هم به خاک دشمن متصل بود.

حمله به این منطقه باتلاقی مستلزم عبور از رودخانه عریض و پرتلاطم اروند بود که دشمن بر ساحل آن انواع استحکامات و موانع غیرقابل نفوذ از جمله میلگردهای خورشیدی را برپا کرده بود طوری که حتی تک نفرات غواص هم نتوانند به آن نزدیک شوند.

از طرفی هجوم هزاران رزمنده به این منطقه باتلاقی - با فرض عبور موفق از اروندرود - نیاز به تدارکات و پشتیبانی های بعدی داشت که می بایست از طریق راه متصل به خشکی انجام می شد.

از سوی دیگر، عقبه نیروهای عمل کننده نیز از وضعیت مناسبی برخوردار نبود؛ زیرا آنها نیز از یک طرف در محاصره رودخانه های اروند، بهمن شیر و کارون بودند و از سوی دیگر وجود زمین باتلاقی جزیره آبادان نیز فقط عبور از طریق جاده ها و سیل بندها را برای آنان امکانپذیر می کرد.

از جهتی تصرف منطقه فاو ارزش نظامی ، سیاسی و نیز روانی بالایی داشت و حضور رزمندگان اسلام در آن می توانست فشار عظیمی را بر دشمن بعثی وارد آورد و راهی به سوی پایان جنگ تحمیلی برای مسوولان کشور بگشاید. این منطقه تنها راه ارتباطی عراق با دریای آزاد است و دو بندر مهم عراق «بصره و ام القصر» در انتهای این ناحیه قرار دارند.

در آن زمان ارتش دشمن با حضور در منطقه فاو توانسته بود بر دامنه ناامنی های خود در خلیج فارس به صورتی فزاینده بیفزاید و از کارایی بزرگترین بندر وارداتی ایران در آن هنگام بکاهد بنابراین ، ابتکار مهم تصمیم گیری نظامی ، تعیین مثلث فاو به عنوان منطقه عملیاتی جدید ایران بود.

ابتکار بعدی تعیین شیوه های جدید برای انجام این عملیات به وسیله یگانهایی بود که تاکنون در چنین منطقه ای و حتی شبیه به آن نجنگیده بودند.

«چگونگی شکستن خط اول دشمن و پاکسازی آن »، «چگونگی جنگ در نخلستان های پوشیده از درخت خرما و نیزارها و نهرهای منشعب از اروند» که زمین را باتلاقی و تردد در آن را سخت می کرد، «چگونگی جنگیدن در شهر فاو»، «چگونگی تعیین خط نهایی پیشروی» ، «چگونگی ایجاد خطوط پدافندی بعد از تصرف منطقه دشمن» ، «چگونگی مقاومت در برابر پاتک های دشمن بعد از تثبیت منطقه عملیاتی» ، «چگونگی پشتیبانی و کمک رسانی به ده ها هزار رزمنده در حال نبرد» و نیز تخلیه مجروحان احتمالی از منطقه محاصره شده از سمت دریا و از سوی دشمن ، همگی از مسائلی بودند که بایستی در طراحی عملیات مورد توجه جدی قرار می گرفت .

برای عبور از اروندرود مقرر شد همه یگانها غواص هایی را آموزش دهند تا بتوانند در «سکوت کامل» و «با سرعت عمل لازم» ، از رودخانه خروشان و در تاریکی شب عبور کنند و بدون شلیک گلوله خط اول دشمن را شکسته و آن را تصرف و پاکسازی کنند.

برای هجوم اصلی و انتقال عمده قوا نیز همه یگانهای مانوری سپاه موظف شدند خود را به یگان دریایی مجهز کنند و آموزش های شنا، قایقرانی ، اسکله سازی و ساحل شناسی را فرا گیرند لذا برای تدارک نیروها قرار شد که مهندسان جهاد و سپاه کار طراحی پلهای لوله ای و شناور را به عهده گیرند

طراحی و احداث پلهای بعثت و فجر حاصل این تلاش گسترده و فوق العاده بود. برای مقاومت در برابر پاتکهای دشمن نیز علاوه بر توسل به عنایات خداوند بزرگ از حضور انسان های شجاع و شهادت طلب بسیجی برای مایوس کردن دشمن بهره گیری شد، تا این که به همراه فرماندهان شجاع و حماسه آفرین خود توانستند دشمن را از بازپس گیری منطقه فاو بازدارند و 75روز جنگ مداوم را در سرزمین دشمن ، پیروزمندانه ادامه دهند.

گرچه در این عملیات از سوی دشمن با سلاح های شیمیایی گسترده ترین تهاجم ها صورت گرفت و بیش از 3هزار بمب و راکت شیمیایی بر سر رزمندگان اسلام فرو ریخت و هزاران نفر از سلحشوران سپاه توحید را با این سلاح ها مصدوم کرد.

لیکن تدابیر اندیشیده شده از سوی بهداری سپاه موجب شد که عراق نتواند عزم رزمندگان را در مقابله با ارتش متجاوز بعث دچار تردید و سستی کند.

در مجموع ، نبرد فاو که در 20بهمن سال 1364با اسم رمز مقدس «یا فاطمه الزهرا (س)» آغاز شد حاصل تفکر، اندیشه و ایثار فرماندهان بزرگی است که در مکتب خمینی کبیر پرورش یافته و توانستند به همراه رزمندگانی که عشق و وفاداری به امام امت تنها انگیزه حضور آنان در میادین نبرد بود، بزرگترین حماسه تاریخ ایران را بیافرینند. سالگرد این روز به یاد ماندنی و یاد شهدای سرافراز و همیشه جاوید آن و امام شهیدان را گرامی می داریم.