کفشدوزکهای مهاجم را به دام بیندازیم
محققان و دانشمندانی که در زمینه علوم زیستمحیطی به تحقیق پرداختهاند به این نتیجه رسیدهاند که کفشدوزکهای مهاجم غیربومی علاوه بر اینکه در مقایسه با کفشدوزکهای بومی یک منطقه از جثه بزرگتری برخوردار بوده و تهاجمیتر هستند از مقاومت بیشتری در برابر بیماریهای قارچی و زنبورهای بیعسل پارازیت که از دشمنان طبیعی کفشدوزکها هستند، نیز برخوردار خواهند بود. مقاومت این کفشدوزکها
در برابر پارازیتها سبب افزایش جمعیت آنها شده است و محققان در تلاش هستند بتوانند با مقایسه آنها با دیگر کفشدوزکها بتوانند نقاط ضعف کفشدوزکهای بومی را که مانع از گسترش آنها در سراسر منطقه میشود شناسایی کنند.
معمولا کفشدوزکهای بومی در نتیجه ابتلا به بیماری پس از مدتکوتاهی از پای در خواهند آمد، در حالی که کفشدوزکهای مهاجم در برابر بیماریهای عفونی مقاوم بوده و تنها تعداد تخمهایی که میگذارند به میزان قابل توجهی کاهش خواهد یافت. کفشدوزکهای مهاجم یکی از موفقترین حشرات مهاجم در سراسر دنیا هستند که این موفقیت نتیجه مقاومت این حشره در برابر دشمنان طبیعی مانند بیماریهای قارچی است. پیش از این برای مطالعه تاثیر بیماریها در محیط اطراف، مرگ و میر موجودات زنده مورد بررسی قرار میگرفت، اما نتایج به دست آمده از مطالعات انجام شده توسط محققان روی کفشدوزکهای مهاجم غیربومی حاکی از آن است که علاوه بر این لازم است دیگر نتایج حاصل از ابتلا به بیماری و یا حمله یک آفت طبیعی در روند طبیعی زندگی موجودات زنده را نیز مورد بررسی قرار دهیم تا بتوانیم به نتایج دقیقتری در اینباره دست یابیم. از آنجاییکه کفشدوزکهای بومی در برابر بیماریهای قارچی از حساسیت بسیار زیادی برخوردارند نمیتوان از این روش برای کنترل جمعیت دیگر حشرات مهاجم همنوعشان استفاده کرد و به همین دلیل محققان در تلاش هستند با بدست آوردن اطلاعات درباره ماهیت مواد شیمیایی که کفشدوزکها از آن برای برقراری ارتباط با حشرات همگونه خود استفاده میکنند، بتوانند به روشی موثر برای به دام انداختن کفشدوزکهای مهاجم و کنترل جمعیت آنها در مناطق غیر بومی دست یابند. بسیاری از این حشرات مهاجم از نیروی بسیار زیادی برخوردار بوده و با نیش زدن انسانها و حمله به تاکستانها زندگی انسانها را در معرض آسیبهای جدی قرار میدهند.
ترجمهها: سهیل امیری
منبع: Scienedaily
