حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
علی رئیسی
مصاحبه مطبوعاتی با اعمال شاقه
از قدیم و ندیم گفتهاند، اسباب و اثاثیه منزل به صاحبش میماند. این ضربالمثل، حکایت جلسه مطبوعاتی فدراسیون فوتبال و تیم ملی است؛ یک اتاق با صندلیهای درهم رفته، آدمهایی که مثل انگور یاقوتی در هم فشرده شده بودند و عرق میریختند؛ در حالی که صدا به صدا نمیرسید از سروکول خبرنگارهایی هم که آنجا نشسته بودند دوربینهای عکاسی و تلویزیون بالا میرفت. مسوول روابط عمومی فدراسیون که انگار تازه از راه رسیده و از جایی خبر نداشت، متعجب بود که کلنجار دایی با خبرنگارها چرا باید تا این حد حاد باشد. علی دایی این دفعه برخلاف گذشته خیلی مسلطتر و حرفهایتر به سوالها جواب میداد و یک تنه از پس همه برمیآمد.
او بدرستی گفت: «بالاتر از کفاشیان هم حق ندارد در کار من دخالت کند» و در این مصاحبه مطبوعاتی که انگار فدراسیون و روابط عمومیاش نقشی درآن نداشتند، همه خبرنگاران روی سر دایی ریخته بودند و محدودیتی هم برای هیچکس وجود نداشت؛ یکی 20 تا سوال میکرد و خیلیها هم اصلا سوالی نکردند.
گفتیم که در این مصاحبه مطبوعاتی بی در و پیکر تاسف وقت تلف شده را خوردیم و قبل از اینکه سوالی پیرامون فوتبال داشته باشیم، ذهنمان به این سو رفت که چرا باید با آن همه هزینههای فدراسیون، محیط و فضای مصاحبه سرمربی تیم ملی تا این حد غیراستاندارد، پرتراکم و دور از امکانات باشد.اگر حضار در جای راحتتری مینشستند و استقبال بهتری از آنها صورت میگرفت، قطعا همه تا به این حد عصبی و پرخاشگر نبودند.
گفت و گو
