400 هزار تومان شهرستان‌ها، 780 هزار تومان تهران‌

او گفت که از نظر قانونی نیازی به اعلام خط فقر برای مردم نیست و ما آن را به مسوولان مربوط اعلام می‌کنیم.
او پیش از آن نیز بارها اعلام کرده بود که اعلام خط فقر ضرورتی برای مردم ندارد.

با این حال، خبرگزاری ایسنا دیروز از قول حسین راغفر، تدوینگر نقشه جغرافیایی فقر کشور اعلام کرد: خط فقر مطلق یا شدید در سال 86 برحسب توزیع درآمد و مصرف خانوارها در کشور 400 هزار تومان و در استان تهران برای یک خانوار 5 نفره 650 هزار تومان بوده است که این رقم در شهر تهران 770 تا 780 هزار تومان است.

به عقیده وی، حداقل 35 درصد جمعیت کشور زیر خط فقر شدید هستند و سالانه 18 درصد به میزان خط فقر در کشور اضافه می‌شود.

دکتر حسین راغفر، همچنین خط فقر مطلق (شدید) کشوری در سال 83 را 238 هزار تومان؛ 84، 276 هزار تومان؛ 85، 325 هزار تومان و در سال 86 نیز 400 هزار تومان برشمرد و با اعلام این که خط فقر مطلق شهر تهران هم، در سال 86، حداقل 770 تا 780 هزار تومان بوده است، گفت: خط فقر مطلق استان تهران نیز در سال 83، 400 هزار تومان؛ 84، 480 هزار تومان؛ 85، 560 هزار تومان و سال 86، 650 هزار تومان و این ارقام بیانگر رشد سالانه 18 درصدی خط فقر در کشور است.

رقم واقعی تورم به مراتب بیشتر از رقم رسمی است‌

متخصص حوزه رفاه اجتماعی، در عین حال رقم واقعی تورم را بمراتب بیشتر از رقم اعلام شده رسمی دانست و گفت: بانک مرکزی نرخ تورم سال 86 را حدود 20 درصد اعلام کرده بود.

وی بر پایه بررسی‌‌های مستند خود، در حالی افزایش شدید قیمت زمین و مسکن را از مهمترین دلایل رشد فقر در جامعه برشمرد که زمین و مسکن از سوی بانک مرکزی در کالای سبد مصرفی خانوار‌های ایرانی در نرخ تورم محاسبه نمی‌شود.

راغفر در ادامه با اشاره به میزان افزایش درصد جمعیت زیر خط فقر مطلق در سال‌های گذشته خاطرنشان کرد: در سال 83، 4/29 درصد؛ سال 84، 9/31 درصد؛ سال 85،6/33 درصد و سال 86، حداقل 35 درصد جمعیت کشور در زیر خط فقر مطلق به سر می‌بردند.

وی در توضیح محاسبه خط فقر مطلق (شدید) گفت: در اندازه‌گیری خط فقر مطلق سال 83 کشور، حداقل کالری مورد نیاز یک فرد بزرگسال 2400 کیلوکالری محاسبه شد، اما به دلیل آن که این میانگین در سطح دنیا 2000 کیلوکالری است، رقم محاسبه شده کشوری نیز تقلیل یافت و بدین ترتیب جمعیت کمتری در زیر خط فقر قرار گرفتند.

وی با بیان این که در محاسبه خط فقر مطلق، تنها کالری مورد نیاز فرد از طریق غذا لحاظ می‌شود و سایر اقلام کالایی برحسب هزینه‌های غذایی تخمین زده می‌شود و به این دلیل، سهم مسکن در این هزینه‌ها بسیار کمرنگ می‌شود، بیان کرد: این در حالی است که بر حسب آمارهای مرکز آمار ایران حدود 30 درصد سبد مصرفی خانوارها را مسکن تشکیل می‌دهد. البته رقم واقعی این کالا در سبد مصرفی خانوار بمراتب بیشتر از 30 درصد است؛ چرا که مرکز آمار این درصد را صرفا بر حسب اجاره‌بها محاسبه و سایر هزینه‌های مسکن و استهلاک خانه را در نظر نگرفته است.

بنابر اظهارات این پژوهشگر حوزه رفاه و تامین اجتماعی، فقر و نابرابری، دو مقوله جدا از هم هستند و نگرانی سیاستگذاران باید از تلفیق فقر و نابرابری‌ها باشد؛ چرا که تلفیق فقر و نابرابری باعث تشدید شکاف طبقاتی و بروز ناامنی روانی و تشدید احساس تبعیض در میان طبقات محروم می‌شود.

صحبت از فقر یک و دو دلاری بی‌پایه است‌

به گفته وی، صحبت از خط فقر یک و دو دلاری در کشور، مبنا و پایه‌ای ندارد؛ چرا که تعیین نرخ P.P.P (برابری قدرت خرید) برحسب دلار پایه 1990 امریکا محاسبه و در حال حاضر حدود 350 تومان در نظر گرفته می‌شود؛ در حالی که این 350 تومان به هیچ وجه برابر یک دلار امریکا نیست و استفاده از چنین تعابیری فقط توجیه است و موجب گمراهی می‌شود.

این استادیار دانشگاه در بیان علت مبنا نبودن خط فقر یک و دو دلاری در کشور برای تعیین خط فقر مطلق، درباره سابقه آن در دنیا نیز تصریح کرد: نهادهای غیردولتی در دنیا در ابراز نگرانی نسبت به وجود 4/1 میلیارد نفر فقیر از جمعیت 6 میلیاردی سال‌ 2000 این گونه اعلام کردند که این عده، حتی یک دلار در روز درآمد ندارند و در نتیجه بحث خط فقر جهانی را پیش کشیدند. این در حالی است که امروزه در بسیاری از ایالت‌های هند، خط فقر سه دلاری برای فقر شدید (مطلق) تعریف می‌شود؛ لذا خط فقر یک و دو دلاری در مورد ایران به هیچ وجه صدق نمی‌کند و مبنای علمی ندارد.