تا کی می‌خواهیم دانش‌آموزان را به توفیق اجباری مفتخر کنیم؟!

به گزارش ایسنا ، علیرضا علی احمدی صبح امروز در همایش معاونان پرورشی سراسر کشور که در اردوگاه باهنر برگزار شد، با اذعان به این که جایگاه او، جایگاه یک تئوری پرداز و یک نظریه ساز نیست و اگر به دلیل احساس خلاء نظریاتی ارائه می‌شود، تنها دلیل آن برخوردن به غیرت نظریه پردازان برای اقدام در جهت گرفتن دست آموزش و پرورش است، تاکید کرد: آموزش و پرورش ما نیاز به مبانی مسلم و نظریات بومی و اقتضایی دارد.

او بر لزوم در نظر گرفتن تغییرات متربیان قبل و بعد از بلوغ در کتب و برنامه‌ریزی‌های درسی برای چندمین بار تاکید کرد و گفت: نوع نگاه مسوولان آموزش و پرورش باید در این زمینه به طور جدی تغییر کند، چرا که تعلیم و تربیت، دیکته کردن اوامر و منفعل نگه داشتن متربی نیست.

وی با اشاره به این که مسوولیت نظام تعلیم و تربیت در قبال دانش‌آموزان قبل و بعد از بلوغ تفاوت پیدا می‌کند، تصریح کرد: توجه به مساله بلوغ دانش‌آموزان تا حدی اهمیت دارد که می‌توان گفت، تئوری‌های انگیزش، وظیفه حکومت در قبال جامعه و حتی دنبال نان و مسکن در مقابل دین و آزادی بودن همه از تئوری بلوغ نشات می‌گیرد.

علی احمدی با بیان این که دوره‌های تحصیلی متناسب با تئوری بلوغ می‌تواند برای دختر و پسر به گونه‌ای متفاوت طراحی شود، تصریح کرد: نظام تعلیم و تربیت باید با در نظرگرفتن ویژگی‌های متربی و آینده آن، محتوای آموزش و برنامه‌ درسی را تدوین کند.

او به ارزش‌های متمایز طبقات مختلف در کشور اعم از شهری و عشایری و لزوم توجه به تفاوت این ارزش‌ها در برنامه‌های درسی نیز تاکید و عنوان کرد: اگر به این عرایض توجه شود، می‌توان دید که در آن‌ها یک دنیا کار خوابیده و تحولی بنیادین می‌تواند، بر این عرایض مترتب باشد.

وزیر آموزش و پرورش همچنین توضیح داد: توجه به تئوری بلوغ، تعدیل غرایض و شکوفایی استعدادهای دانش‌آموزان در نظام، تعلیم و تربیت را در پی دارد.

وی همچنین با طرح این بحث که چرا در نظام تعلیم و تربیت به نماز، صداقت و قانون پذیری که لازمه مدنیت است، به طور ویژه اهتمام ورزیده نمی‌شود، اذعان کرد: ما تا چه هنگام می‌خواهیم، دانش‌آموزان را به توفیق اجباری مفتخر کنیم؟!

علی احمدی با تاکید بر این که همه این ارزش‌ها را خود دانش‌آموزان باید با انگیزه و علاقه در خود نهادینه کنند، به ضعف موجود در ارزشیابی دانش‌آموزان نیز اشاره و بیان کرد: نمره انضباط کنونی یعنی جمودی و خفقان، کشتن استعدادها و در مجموع گرفتن نتیجه عکس از آنچه می‌خواهیم! در حالی که باید با رویکرد تلفیقی کمی و کیفی و توجه به ارزش‌های انسانی به دانش‌آموزان نمره انضباط داده شود.

علی احمدی بر لزوم توجه به تئوری شبکه سازی و انجام ماموریت بزرگ تعلیم و تربیت با همکاری همه نهادهای مرتبط تاکید کرد و با اشاره به تئوری رقابت و عدالت در آموزش و پرورش نیز، افزود: توسعه رقابت در آموزش و پرورش یعنی رقابت بر سر کسب ارزش‌ها، ارتقای بهره‌وری مدارس، رهاسازی آموزش و پرورش از انفعال و اثربخشی منابع. لذا رقابتی که برخی عنوان می‌کنند که با محوریت ایجاد تبعیض و اختلاف طبقاتی مدنظر ماست، صحت ندارد.

وزیر آموزش و پرورش با بیان این که تحول در آموزش و پرورش، مستلزم تغییر اساسی چارچوب فکری نسبت به این نهاد است، به ضعف‌های موجود در بخش پرورشی نیز اشاره و خطاب به معاون پرورشی آموزش و پرورش، گفت: آقای پیشنمازی! هر جا می‌روم به من می‌گویند که در معاونت پرورشی خبری نیست، چرا غافلید؟! و این در حالیست که جامعه از شما تحرک می‌خواهد و اگر تلاش نکنید قطعا فرصت‌ها را از خواهند گرفت.

وی بر رویکرد جدیدی که برای نوروز امسال و تعطیلات دانش‌آموزان تبیین شده نیز اشاره و اظهار کرد: به معاونت‌های مربوطه اعلام کردم که امسال به جای مشق اجباری شب عید، تعطیلات دانش‌آموزان را با رویکرد جدیدی رقم بزنند و برای مثال نظم و انضباط و مسوولیت‌پذیری آن‌ها در دوران تعطیلات را ارزیابی کنند.

پیدا کنید پرتقال فروش را!

 در ادامه این مراسم برخی معاونان پرورشی سازمان‌های آموزش و پرورش کشور پرسش‌های خود را مطرح کردند.
علی احمدی در پاسخ به این که چه اقدامات عملی در راستای تبیین نقش تقدمی تربیت بر تعلیم انجام شده است، عنوان کرد: این مساله به طور جامع در برنامه‌های وزارتی من شرح داده شده، البته پیدا کنید پرتقال فروش را!

وی در پاسخ به این که برای تغییر ساختار آموزش و پرورش چه برنامه‌ای دارید؟ گفت: ساختار کنونی آموزش و پرورش ساختاری است با چندین وزیر و یک معاون مظلوم، بدین مفهوم که هر یک از سازمان‌های آموزش و پرورش برای خود یک وزارتخانه‌اند و رییس آن یک وزیر و تنها زمانی که به مشکل برمی‌خورند، از معاون یا به اصطلاح وزیر اصلی می‌خواهند که به دادشان برسد.

وزیر آموزش و پرورش با تاکید بر این که هیچ یک از وزرای حاکم بر سازمان‌های آموزش و پرورش با یکدیگر تعامل لازم را ندارند، تصریح کرد: ما در قبال مجلس وزیر را مسوول می دانیم، اما اختیارات این وزیر مانند عزل و نصب و تقسیم منابع را پخش کرده‌ایم و برای مثال برای تغییر رییس یک سازمان آموزش و پرورش از استاندار تا نماینده مجلس شورای اسلامی باید نظر خود را اعلام کنند.

وی با اشاره به این که بودجه‌های استانی اعم از جاری و عمرانی نیز به طور مستقل در اختیار سازمان‌های آموزش و پرورش قرار می‌گیرند، خاطر نشان کرد: به محض این که فلان مدرسه ساخته نمی‌شود، وزیر باید پاسخگو باشد، اما این چه وزارتی است که هیچ اختیاری ندارد و هر کس برای خود سازی می‌زند.

علی احمدی با اشاره به این که ساختار کنونی آموزش و پرورش از هم گسیخته است، افزود: اگر اختیارات در دست وزیر آموزش و پرورش متمرکز بود، به جای نمی‌رسیدیم که برای دریافت اعتبار نوسازی مدارس 10 بار نامه‌نگاری کنیم و یا هم اکنون از خود بپرسیم که سازمان‌های مختلف فرهنگی مرتبط با آموزش و پرورش اعم از کانون‌های پرورش فکری کودکان و نوجوانان دقیقا چه کاری انجام داده‌اند.

وی با اعتقاد به این که مدیریت مجمع الجزایر مستقل آموزش و پرورش با پاسخگویی متمرکز جور در نمی‌آید، اعلام کرد: رییس جمهور به دنبال متمرکز کردن بودجه‌ها در اختیار وزیر آموزش و پرورش بود، اما متاسفانه این موضوع در مجلس شورای اسلامی با اعتقاد به این که هر سازمان باید ردیف جداگانه بودجه‌ای داشته باشد در مجلس تصویب نشد و حال تنها راه باقی می‌ماند که چگونه می‌شود، سازمان‌ها را با هم همگرا کرد.

وزیر آموزش و پرورش گفت: ناهمگرایی در بخش‌های مختلف آموزش و پرورش تا حدی است که ما حتی برای در نظر گرفتن یک اعتبار برای رفع خسارات ناشی از برف مدارس مصیبت‌ها کشیدیم؛ چرا که گفتن اعتبار دست سازمان نوسازی است و به پروژه‌های دیگر تعلق گرفته است!

وی با بیان این که هم اکنون بسیاری از وظایف در سازمان‌های آموزش و پرورش تکرار می‌شود و ساختار تقسیم وظیفه که سال‌هاست در کشور اجرا می‌شود، غلط است، تاکید کرد: ما به جای این که 716 منطقه آموزش و پرورش داشته باشیم، باید ساختار منطقه‌بندی را به ساختار تقسیمات کشوری یعنی کمتر از 350 شهرستان تبدیل کنیم.

توپ خود را به زمین دیگران شوت نکنید

علی احمدی همچنین در پاسخ به این که چرا برای معاونت پرورشی اعتبار کم در نظر می‌گیرید و با این وجود کار می‌خواهید ، بیان کرد: توپ خود را به زمین دیگران شوت نکنید، ابتدا باید نوع نگاه به پرورش در نظام تعلیم و تربیت عوض شود و در کنار آن بیش از پیش به مسوولیت‌های خود توجه کنیم.

وی با تاکید بر این که در حوزه پرورشی دانش‌آموزان نیازمند اراده هستند، نه اجبار، تاکید کرد: اگر شما مسوولیت‌های خود را به طور جامع در نظر بگیرید، سایر مشکلات برطرف خواهد شد.

وزیر آموزش و پرورش در ادامه در پاسخ به سوال یکی از روحانیون حاضر در مجلس که چرا روحانیون در امور آموزش و پرورش دخالت ندارند ، اذعان کرد: برای ایجاد تحول در آموزش و پرورش باید همه همکاری کنند، چرا که با یک گل بهار نمی‌شود.

وی در پایان خاطر نشان کرد: برای تغییر وضع موجود آموزش و پرورش باید یک برنامه دو ساله تا پایان برنامه چهارم توسعه ، یک برنامه هفت ساله تا پایان برنامه پنجم توسعه و یک برنامه 17 ساله تا پایان برنامه هفتم توسعه تدوین شود.