شوراها و انتخابات آینده دکتر حمیدرضا بهادران

هفته گذشته شورای عالی استانها در مراسمی با حضور رئیس جمهوری در وزارت کشور کار خود را آغاز کرد. برگزاری اولین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا در حدود 4سال پیش نیز به منظور انتخاب 201هزار نفر در 45هزار شورای شهری و روستایی و با هدف دخالت مستقیم مردم

کد خبر: ۱۵۷۲۵

در اداره امور منطقه ای خود، سبب شد میلیون ها نفر از هموطنانمان به پای صندوق های رای بروند و افرادی را انتخاب کنند که بهترین برنامه ها را برای پیشرفت و تسهیل زندگی در شهر و روستا ارائه می کردند؛ انتخاباتی که با توجه به تاکید قانون اساسی در زمینه توسعه شوراها و مشارکت مردم در امور جامعه اهمیت زیادی داشت و بنابراین با استقبال خوبی از سوی عموم نیز مواجه شد. اما هنوز مدتی از آغاز به کار شوراها، به ویژه در شهرهای بزرگ نگذشته بود که ضعفها و ناهماهنگی ها آشکار شد و اختلافات بزرگی پدید آمد که در موارد بسیاری به استعفای شهردار و یا تنی چند از اعضای شورای شهر انجامید. و صد البته این مورد، جدا از استعفاهای متعددی بود که چند ماه پس از آغاز به کار شوراها، به سبب شرکت در انتخابات مجلس ششم اتفاق افتاد و اعضای بسیاری به امید راهیابی به مجلس ، به رائی مردم و مسوولیت مهمی که به عهده شان گذاشته شده بود، پشت کردند و اعضای باقیمانده نیز در شهری مثل تهران ، از بخش عمده ای از وظایف و مسوولیت های خویش روی برتافتند و جلسات شورای شهر را به صحنه مبارزات سیاسی و جناحی تبدیل کردند و با ایجاد هیاهو و فضاهای پرتشنج ، رسیدگی به مشکلات اساسی شهر را از یاد بردند؛ تا جایی که امروز بسیاری از مردم وظیفه و نقش این شوراها در سازماندهی و برنامه ریزی شهر خود نمی دانند و از جلسات شورای شهرها، تنها مشاجرات و مباحثاتی را به یاد می آورند که عملا نفعی برای آنها نداشته است . شاید بروز چنین شرایطی دو دلیل عمده داشته باشد: اول جامع و مانع نبودن قوانین شوراها. این دوره بخوبی نشان داد کار کارشناسی دقیق و شایسته ای روی قانون شوراها نشده است و شوراها عملا در زمینه های اجرایی ، تصمیم گیری و تعامل با شهردار دچار ابهام هستند و از سوی دیگر معلوم شد پیش از تشکیل این شوراها باید فرهنگ شورایی ، نقدپذیری ، آشنایی با روشهای نقد کردن ، تحمل ، سازگاری ، توافق همکاری و توجه به منافع عمومی به دست اندرکاران و برگزیدگان شوراها آموخته می شد تا آنها با منطق صحیح تر به نظرات یکدیگر گوش فرا دهند و در قالب مسوولیت ها و وظایفی که به ایشان واگذار شده است ، به منافع مردم بیندیشند؛ واقعیتی که گویی در بسیاری از این شوراها به فراموشی سپرده شده و جدال های سهمگینی میان اعضای شورا با یکدیگر و با شهردار را به وجود آورده است ؛ تا جایی که برخی از شهرها در این مدت حضور بیش از 4شهردار را تجربه کرده اند. به هر روی به نهم اسفند، روز برگزاری دومین انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا نزدیک می شویم و امیدواریم وزارت کشور، مجلس و دیگر موسسات اجرایی و علمی کشور در مدت زمان باقیمانده ، وضعیت و کارکرد شوراها را ارزیابی کنند و با اصلاح قوانین و تعیین و تبیین بیشتر حیطه ها و کارکردها، زمینه را برای خدمت و تاثیر هر چه بیشتر آنها به وجود آورند.