نزول ‌14 پله‌ای ایران و رسیدن به رتبه ‌67 جهان

 به گزارش ایسنا، بر اساس گزارش شاخص عملکردی محیط زیست (2008 Environmental Performance Index) ایران از میان 149 کشور جهان با نمره 9/76 در مقام 67 جهان قرار گرفته است.

EPI بر دو هدف اصلی حفاظت از محیط زیست از جمله کاهش فشارهای زیست‌محیطی بر سلامت انسان‌ها و ارتقای وضعیت زیست‌بوم‌ها و مدیریت صحیح منابع طبیعی تاکید دارد که این دو مؤلفه توسط 25 شاخص در 6 زمینه «سلامت محیط زیست»، «آلودگی هوا»، «کیفیت منابع آب»، «تنوع زیستی و زیستگاه»، «کیفیت منابع طبیعی مولد» و «تغییرات جوی» اندازه‌گیری می‌شود.

شاخص عملکرد زیست محیطی اهداف گسترده قابل دسترسی برای عملکرد محیط زیستی را نشان می‌دهد و ارزیابی می‌کند که هر یک از کشورهای جهان تا چه میزان به این اهداف نزدیک شده‌اند.

این شاخص به عنوان یک عامل کمی در کنترل آلودگی ها و پیامدهای مدیریت منابع طبیعی، ابزار قدرتمندی را برای بهبود مدیرت سیاستگذاری و انتقال تصمیم‌گیری‌های محیط زیستی به موسسات تحلیلی‌تر فراهم می‌کند.

ایران در EPI 2008 از میان 149 کشور جهان با نمره 9/76 در رده 67 قرار گرفته است که در این تقسیم‌بندی سوئیس با امتیاز 5/95 و پس از آن نیز به ترتیب سوئد و نروژ با 1/93 در مقامهای اول تا سوم قرار دارند.

کمترین امتیاز در این شاخص به ترتیب متعلق به نیجریه با 1/39، آنگولا با 5/39 و سیرآلئون با 40 بوده است. همچنین در این شاخص کشورهای ترکیه با 72، چین 105 و هند 120 وضعیت چندان مطلوبی ندارد.

براساس این شاخص رتبه ایران در میان کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا پس از قبرس، ارمنستان و تونس در مقام ششم است و پس از ایران نیز کشورهای اردن، مصر و ترکیه قرار دارند.

بر اساس این گزارش ایران در بخش بهداشت محیط زیست نمره 9/88، احیای اکوسیستم 8/64، بار بیماری‌های محیط زیستی 8/92، آب برای انسا‌ن‌ها 85، آلودگی هوا برای انسان‌ها 2/85 ، آلودگی هوا برای اکوسیستم 8/98، آب برای اکوسیستم 7/61، تنوع زیستی و زیستگاه 3/44، منابع طبیعی مولد 6/81 و تغییرا جوی 4/63 کسب کرده است.

در این شاخص ارتباط بین درآمد ناخالص ملی و شاخص EPI در زمینه‌هایی مانند آلودگی هوای داخل منازل، بهداشت عمومی، آب سالم، مرگ و میر کودکان، آلاینده‌های هوای شهر و میزان برداشت چوب معنی‌دار و مثبت است.

گفتنی است این گزارش توسط مرکز قانون و خط مشی دانشگاه ییل، شبکه اطلاع رسانی علوم زمین بین‌المللی دانشگاه کلمبیا و با همکاری مجمع جهانی اقتصاد و مرکز تحقیقات مشترک اتحادیه اروپا در ایتالیا تدوین شده است.