ایران اولین کشور دارای نیروگاه اتمی در منطقه و جهان اسلام است

سفیر ایران با اشاره به اعلام رییس جمهوری اسلامی ایران مبنی بر رساندن حجم مبادلات بازرگانی ایران و روسیه به میلیارد دلار طی ده سال گفت: این بدان معنا است که مبادلات تجاری دو کشور باید سالانه به میلیارد دلار برسد و چنین هدفی اگرچه دست یافتنی است ولی زیر ساختها و زیربناهای بسیاری را طلب میکند که در حال حاضر از بسیاری از آنها محروم هستیم.
وی گفت: با وجود این اراده نزد مقامات عالی دو کشور، متاسفانهنوع نگاه به روسیه در بخش از بدنه مدیریتی کشور همچنان متاثر از یک دیدگاه تاریخی و بعضا منفی است که باید آنرا با توجه به شرایط روسیه امروز تغییر داد.
انصاری، روسیه امروز و روسیه چند سال آینده را کاملا متفاوت از روسیه گذشته و شوروی سابق دانست و افزود: وجود کشوری با جایگاه سیاسی و اقتصادی بالا، ظرفیتهای بزرگ علمی، فناوری و صنعتی که کشورهای دیگر و حتی چین، هند، آلمان ، کشورهای آمریکای لاتین، آسیا و آسیای جنوب شرقی و خاورمیانه در صدد توسعه مناسبات با آن هستند، فرصت مناسبی است تا ایران بتواند در بخشهای مختلف با آن همکاری داشته و علاوه بر استفاده از بازار مناسب آن، از روابط اقتصادی دو جانبه، سرمایهگذاری و انتقال فناوریها و علوم آن نیز سود ببرد.
انصاری مهمترین زیرساخت برای همکاریهای سیاسی، اقتصادی و تجاری ایران و روسیه را نیاز به آموزش نیروی انسانی و تحصیل دانشجویان ایرانی در رشتههای مختلف علمی و دانشگاهی روسیه دانست.
وی گفت: رسیدن به حجم مبادلات تجاری میلیارد دلاری در سال نیازمند تربیت و در اختیار داشتن خیل نیروی انسانی متخصص در زبان، علوم انسانی، حقوق و رشتههای انرژی، صنعت و اقتصاد و امور اداری و مدیریتی در روسیه است ، در غیر اینصورت نمیتوان چنین ارادهای برای توسعه روابط دو کشور را محقق کرد.
سفیر ایران، نیروی انسانی تحصیلکرده، متخصص و محقق در مورد روسیه را مهمترین نیاز و سازوکار ابتدایی برای رسیدن به اهداف کشور از گسترش روابط با روسیه دانست.
وی با اشاره به اینکه پیش از راهاندازی کارخانه ذوب آهن اصفهان توسط شوروی ، حدود ایرانی برای فراگرفتن زبان روسی و تخصصهای مربوطه به این کشور اعزام شدند، گفت: با این وجود برای رسیدن به روابط میلیارد دلاری در سال با روسیه، میبایست صدها برابر آن تعداد، دانشجو بصورت بورسیه و یا آزاد به روسیه اعزام کرد تا زمینه این همکاریها را فراهم سازند.
انصاری با انتقاد از روند سیاست کاهش تعداد دانشجویان بورسیه ایرانی در روسیه در سالهای اخیر که امسال به تعداد انگشتان دست رسیده است، گفت: امروز در مسکو دهها هزار دانشجوی چینی، کرهای، ترکیه، کشورهای اروپایی و عربی در رشتههای مختلف علوم تجربی و انسانی بصورت بورس و آزاد تحصیل می کنند و این نشاندهنده اهمیت سطح علمی و فناوریهای روسیه برای آنها و نیز تربیت نیروی متخصص در امور روسیه برای اهداف بلند مدت آنها است.
وی با اشاره به سخنان یک مقام وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در مورد سیاست کاهش تعداد دانشجویان ایرانی درخارج کشور و روسیه گفت: حضور پر تعداد دانشجویان از کشورهای مختلف در روسیه بدان معنا نیست که آنها در کشورهای خود دانشگاه نداشته و یا بینیاز از کسب علوم در خارج مرزها هستند بلکه آنها برای آشنایی و انتقال اطلاعات و علوم و کسب راههای حقوقی و اداری برای سود بردن از روابط با روسیه، چنین سرمایهگذاری مفیدی را انجام میدهند.

روابط فرهنگی لازمه توسعه همکارهای اقتصادی

سفیر ایران در روسیه همچنین با اشاره به نگرش مردم ایران و روسیه به یکدیگر براساس برخی برداشتهای تاریخی گفت: باید هم ایران و هم روسیه نگاه جدیدی نسبت به یکدیگر یافته و هردو با ظرفیتهای موجود و یا بالقوه همدیگر آشنا شده و به نحو مطلوب از آن استفاده کنند.
وی با تاکید بر زمینههای فراوان و اشتراکات بزرگ دو کشورهمسایه ایران و روسیه و وجود ظرفیت همکاری گسترده اجتماعی و فراهنگی آنها گفت: تعداد مسلمانان در روسیه به تنهایی برابر با تعداد همه مسلمانان اروپا است و هیچیک از شهرهای جهان بجز شهرهای دو کشور ایران و عراق، به اندازه مسکو جمعیت شیعه درخود جای نداده است.
انصاری گسترش همکاریهای فرهنگی از جمله حضور گروههای موسیقی وهنرمندان ایرانی و روس در کشورهای یکدیگر با توجه به شناخت مطلوب روسها از شعر و ادب ایران و بلعکس، گسترش رفت و آمدهای توریستی بین ایران و روسیه، همکاریهای خبری و رادیو تلویزیونی برای معرفی امروزین دو کشور به مردم یکدیگر و دوری از کلیشههای موجود در برخی قضاوتهای تاریخی از یکدیگر را عوامل لازم برای بهبود روابط ایران و روسیه بعنوان دو کشور مهم منطقه خواند.
سفیر ایران در روسیه افزود: البته روسیه نیز باید با توجه به جایگاه جدید ایران و موقعیت ممتاز منطقهای این کشور، از روابط با ایران بعنوان کشوری با نفوذ و قدرتمند از نظر سیاسی و اقتصادی و نیز راهبردی استقبال کرده و هر دو کشور بدین ترتیب ضامن ثبات و پیشرفت منطقه و ملتهای یکدیگر باشند.