علاج ساختمان های ناامن بازسازی نیست
وجود تعداد زیادی ساختمان ناایمن در شهرها و روستاها، تهدیدی جدی برای کشور به شمار می رود که وقوع هر زلزله ای، تلخی آن را یادآور می شود.
دانش فنی موجود در زمینه طراحی ساختمان ها برای کاربرد عملی به صورت دستورالعمل و آیین نامه در اختیار جامعه مهندسی قرار می گیرد. منشا دانش فنی در قلمرو مهندسی زلزله عموما از 3 سرچشمه:
1- تجربیات حاصل از عملکرد ساختمان ها در زلزله های گذشته
2- علوم مرتبط با این زمینه مثل علم دینامیک سازه ها
3- تحقیقات علمی است.
برای داشتن عملکرد مناسب لرزه ای ساختمان ها به 3 نوع دستورالعمل و آیین نامه نیاز است؛
نوع اول در مورد بناهایی است که قرار است ساخته شوند. نوع دوم درباره ساختمان های موجود و نوع سوم برای ساختمان هایی است که در زلزله صدمه دیده اند.
در نوع اول ، طراح قادر است مشخصات مصالح ، هندسه ساختمان و جزییات اعضا را به گونه ای تعیین کند که با آخرین یافته های علمی و تجربی مطابقت داشته باشد و با نظارت و اجرای مناسب می توان امید داشت که ضوابط طراحی عینیت یابند؛ در حالی که درباره بهبود بخشیدن به رفتار لرزه ای یک ساختمان موجود محدودیت های زیادی موجود است، لذا دستورالعمل ها و آیین نامه های بهبود لرزه ای رفتار ساختمان های موجود مفصل تر و پیچیده تر از دستورالعمل ها و آیین نامه های طراحی لرزه ای ساختمان های جدید هستند.
درباره بررسی ساختمان هایی که در زلزله، احیانا صدمه دیده اند، نحوه ارزیابی و تشخیص وضعیت آن با ساختمان های جدید یا موجود متفاوت است و دستورالعمل ها و آیین نامه های خاص خود را می طلبد.
با توجه به حیطه و قلمرو متفاوت 3 نوع دستورالعمل و آیین نامه، اصطلاحات موردنظر در هر کدام از آن موارد نیز متفاوت است؛ 2 اصطلاح «طراحی مقاوم لرزه ای» و «ارزیابی آسیب پذیری و بهسازی یا مقاوم سازی لرزه ای» به ترتیب برای به کارگیری ضوابط لازم در طرح و اجرای ساختمان «جدید» و بررسی وضعیت و تقویت لرزه ای ساختمان «موجود» به کار گرفته می شود.
عبدالرضا سروقد مقدم
رئیس پژوهشکده سازه پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله
رئیس پژوهشکده سازه پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
