خاطرهای از بازدید سرزده آقای شهید ایران از رادیو/ تجدیدعهد با یک مکتب و افق تاریخی
قائممقام پیشین معاون صدای رسانه ملی با اشاره به برگزاری آیین تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب و خانواده شهید ایشان گفت: اینگونه بدرقههای میلیونی پیش از آنکه یک مراسم معمول باشد، یک رفراندوم و همهپرسی عاطفی و اعتقادی است، در چنین صحنههایی مردم فقط برای ادای احترام ظاهری حضور پیدا نمیکنند، بلکه با تمام وجود، پیوند قلبی و تاریخی خود را با آن شخصیت و آرمانهای او نشان میدهند.
به گزارش جامجمآنلاین، حمیدرضا خزائی در گفتوگو با خبرنگار ادارهکل روابط عمومی رسانه ملی، افزود: تفاوت اصلی این مراسم با بسیاری از نمونههای مشابه در دنیا، در همین عصر، ایمان، محبت و هویت جمعی است. در بسیاری از کشورها، مراسم وداع با رهبران سیاسی عمدتاً جنبه رسمی، حکومتی و پروتکلی دارد، اما در ایران، مردم به صحنه میآیند، عنصر عشق، باور دینی، احساس دینداری و وفاداری تاریخی نیز به آن افزوده میشود. لذا این حضور صرفاً حضور شهروندان در برابر یک مقام سیاسی نیست، بلکه حضور مردمی است که یک رابطه عاطفی، معنوی و هویتی با چهرههای انقلاب دارند. در چنین مراسمی ما شاهد وحدت ملی، همبستگی اجتماعی و تجدید بیعت عمومیبا ارزشهای انقلاب هستیم.
خزایی افزود: این نقطه تمایز بسیار مهمی است. درواقع در جمهوری اسلامی، بدرقه یک چهره انقلابی بزرگ، تنها وداع با یک فرد نیست، بلکه تجدیدعهد با یک راه، یک مکتب و یک افق تاریخی است.مدیر اسبق رسانه ملی با اشاره دیدگاه رهبر شهید انقلاب در مورد فرهنگ، ادبیات و شعر و رسانه گفت: به نظرم یکی از وجوه بسیار ممتاز حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای فهم عمیق و اصیل ایشان از مقوله فرهنگ و هنر بود، خیلیها از فرهنگ سخن میگویند، اما نگاه ایشان به فرهنگ ریشهای، تمدنی و هویتی بود، ایشان فرهنگ را زیربنای حیات یک ملت میدانستند و بارها هم تأکید کردند که اگر فرهنگ یک جامعه اصلاح و تقویت شود بسیاری از مسائل دیگر نیز در مسیر درست قرار میگیرد. در حوزه ادبیات و شعر حقیقتاً باید گفت که ایشان از معدود رهبران سیاسی در جهان معاصرند که با شعر و ادبیات نهفقط آشنایی، بلکه مأنوس بودند.
این فعال رسانهای گفت: در حوزه رسانه نیز نگاه رهبر شهید انقلاب، نگاهی مسئولانه و راهبردی بود و رسانه ازنظر ایشان صرفاً ابزار اطلاعرسانی نبود، بلکه میدان شکلدهی به افکار عمومی، امید اجتماعی، هویت ملی و حتی قدرت ملی بود، ایشان همواره رسانه را به صداقت، عمق، امیدآفرینی، تبیین درست و پرهیز از سطحینگری دعوت کردند.
قائممقام اسبق معاون صدای رسانه ملی در بخش دیگری از این مصاحبه با اشاره به وظایف صداوسیما در آینده برای تبیین ابعاد گوناگون شخصیت رهبر شهید انقلاب گفت: صداوسیما در این زمینه یک مسئولیت بسیار سنگین، تاریخی و تمدنی بر عهده دارد، امروز دیگر صرف پخش چند مستند کلیشهای با چند برنامه مناسبتی تکراری کافی نیست، نسل جوان بهویژه در فضای رسانهای امروز، نیازمند روایت دقیق، زنده، جذاب، مستند و باورپذیر است. اولین وظیفه رسانه ملی بازخوانی شخصیت رهبر شهید در ابعاد مختلف است، نهفقط در جایگاه سیاسی، بلکه در جایگاه فکری، فرهنگی، علمی، ادبی، تربیتی، رسانهای و انسانی. جوان امروز بایستی بداند که با شخصیتی روبهروست که فقط یک رهبر سیاسی نبود، بلکه صاحب اندیشه، اهل کتاب، اهل شعر، آشنا با هنر، دغدغهمند نسبت به جوانان و دارای نگاهی تمدنی به آینده ایران و جهان اسلام بود.
وی در همین رابطه همچنین گفت: از طرفی هم شخصیت حضرت آیتاللهالعظمی سیدعلی خامنهای برای بخش مهمی از مردم منطقه و حتی بسیاری از آزادگان جهان شخصیتی شناخته شده و اثرگذار است، بنابراین رسانه ملی باید تولیدات چندزبانه، مستندهای بینالمللی، روایتهای کوتاه و مؤثر برای فضای مجازی و آثار هنری قابلعرضه در سطح جهان طراحی کند، همچنین استفاده از آرشیوهای دیده نشده و ویژه. قائممقام اسبق صدای رسانه ملی همچنین به نقش حاکمیت و جمهوری اسلامی ایران در بازتاب جهانی ابعاد گوناگون شخصیت رهبر شهید انقلاب اسلامی و اندیشه ایشان اشاره کرد و گفت: به نظرم نظام جمهوری اسلامی ایران بایستی چند مسیر را با دقت، حکمت و استمرار دنبال کند. آنچه برای ملتها و آزادگان جهان الهامبخش است، مجموعهای از مفاهیم اساسی است؛ مانند استقلال، عزت، مقاومت، عدالتخواهی، دفاع از مظلوم، نفی سلطهپذیری و امید به آینده، این مفاهیم باید به زبانهای مختلف و با ادبیات قابلفهم برای ملتها تبیین شود.
خزایی افزود: ما باید از ظرفیت نخبگان، متخصصان، دانشگاهیان، مستندسازان، مترجمان، فعلان فرهنگی و رسانهای و نیز رسانههای فرامرزی برای معرفی این اندیشه استفاده کنیم. هرچقدر این معرفی علمیتر، عمیقتر و هنرمندانهتر باشد، ماندگارتر خواهد بود.
وی ادامه داد: جهان امروز، جهان روایتهاست؛ اگر ما روایت دقیق، مستند و اثرگذار تولید نکنیم، دیگران روایتهای تحریف شده خود را عرضه خواهند کرد. جمهوری اسلامی ایران بایستی نشان دهد که این اندیشه فقط در سطح کلام نیست، بلکه در میدان عمل نیز متجلی است، یعنی حمایت از مظلوم، ایستادگی در برابر زورگویی، تکیهبر مردم، پیشرفت علمی، حفظ استقلال و تقویت هویت ملی و دینی. وقتی یک ملت در عمل عزت و پیشرفت را تجربه کند، اندیشه رهبران آن ملت نیز برای دیگران الهامبخشتر میشود.
قائممقام اسبق صدای جمهوری اسلامی ایران درخصوص خاطره از رهبر شهید انقلاب گفت: در طول دوران خدمتم در سازمان صداوسیما توفیق داشتم در مقاطع مختلفی از محضر رهبر شهید بهرهمند شوم، این دیدارها تنها محدود به جلسات رسمی نبود، بلکه شامل خاطراتی از دوران مسئولیت ایشان در مقام ریاست جمهوری ایشان نیز میشد. یکی از خاطرات بهیادماندنی برای من مربوط به حدود دو تا سه سال پیش از سال ۱۳۷۰ است، زمانی که هنوز ایشان رئیسجمهور بودند. یک روز صبح حوالی ساعت ۸، آیتاللهالعظمی امام خامنهای بهصورت هماهنگ نشده و سرزده به ساختمان تولید رادیو در میدان ۱۵ خرداد (ارگ سابق) تشریف آوردند، آن زمان محمدعلی ایزدی مدیر رادیو و بنده هم مدیر تولید بودم، ما درحالیکه انتظار چنین دیداری را نداشتیم، ایشان از ساختمان و استودیوهای تولید بازدید کردند و با صمیمیت با کارمندان به گفتوگو پرداختند، بعدها در سال ۱۳۷۰ و در دیدارهای عمومی و خصوصی دیگری که به همراه مدیران و برنامهسازان صداوسیما داشتیم این توفیق دیدار با ایشان تکرار شد.
وی ادامه داد: نکته شگفتانگیز برای ما این بود که ایشان برخلاف تصور، برنامههای رادیو را بهدقت دنبال میکردند و کاملاً با فعالیت برنامهسازان و متصدیان سازمان آشنا بودند. این شناخت به حدی بود که بارها فعالیتهای خلاقانه همکاران را موردتقدیر قرار میدادند. برای مثال ایشان در مورد مرحوم منوچهر نوذری در جلسهای فرمودند که آقای نوذری یکی از هنرمندان مبتکر، خلاق و واقعی است و وجودشان را از نعمتهای خدا بر خودمان میدانم.
خزایی خاطرنشان کرد: یکی از نکاتی که در دیدار با حضرت آقا برای من بسیار برجسته بود دقت و توجه ایشان به سخن مخاطب بود، انسان وقتی در محضر ایشان قرار میگرفت احساس میکرد که با وجود همه مسئولیتهای بزرگ و مشغلههای فراوان با تمرکز کامل به حرف طرف مقابل گوش میدهند. این ویژگی بسیار مهم و کمنظیر است. خاطرم هست در یکی از دیدارها آنچه بیش از هر چیز در ذهن من ماند، آرامش، طمأنینه و درعینحال اشراف ایشان به مسائل بود، وقتی سخن میگفتند معلوم بود که موضوع را از زوایای مختلف دیدهاند؛ هم جنبه انسانی آن را میدانند، هم بعد فرهنگی آن را، هم آثار اجتماعی و تاریخیاش را، برای من آن دیدارها بیش از آنکه یک دیدار رسمیباشد، یک درس بزرگ در باب مدیریت بود.
گفت و گو
