ظرایفی از زندگی شهید آیت الله مدرس (ره) سفارش استخدام

روزی طلبه ای نزد مدرس آمد. او در نامه ای نوشته بود: اجازه بفرمایید در وزارت معارف به عنوان معلم استخدام شوم.

کد خبر: ۱۵۴۴۲۰

مدرس روی یک قطعه کاغذ نوشت: آقای وزیر معارف، حامل نامه یکی از دزدان است و قصد همکاری با شما را دارد. گردنه ای به وی واگذار کنید. طلبه نامه را گرفت و رفت. پس از چند لحظه خجالت زده بازگشت و از مدرس پرسید چرا در نامه او را دزد خوانده است ؛ مدرس گفت : اگر بگویم که تو شخص فاضل و متدینی هستی، تو را راه نمی دهد. برو نامه را ببر. او نامه را برد و فردای آن روز خدمت مدرس رسید و گفت: آقا استخدام شدم و مدیریت یک مدرسه را هم به من دادند.

اول شما را می گیرند

زمانی که نصرت الدوله وزیر دارایی بود، لایحه ای تقدیم مجلس کرد که به موجب آن دولت ایران یکصد سگ از انگلستان خریداری کند. او ضمن توضیح درباره خصوصیت سگ ها گفت : این سگ ها شناسنامه دارند، پدر و مادرشان معلوم است ، نژادشان مشخص است و از جمله خصوصیات آنها این است که به محض دیدن دزد او را می گیرند. مدرس طبق معمول ، دست روی میز زد و گفت : مخالفم. وزیر دارایی گفت: آقا ! ما هر چه لایحه می آوریم شما مخالفید. دلایل مخالفت شما چیست ؛ مدرس پاسخ داد: مخالفت من به نفع شماست. مگر نگفتید که این سگ ها به محض دیدن دزد، او را می گیرند؛ خب آقای وزیر! به محض ورودشان اول شما ر ا می گیرند. پس مخالفت من به نفع شماست. نمایندگان مجلس با صدای بلند خندیدند و لایحه مسکوت ماند.

جیب بی ته

یک روز در مجلس شورا، رضاخان با شوخی و مزاح دست روی جیب مرحوم مدرس گذاشت و گفت : آقا؛ عجب جیب بزرگی دارید. مدرس در حالی که متبسم بود گفت : درست است که جیب من بزرگ است ، ولی ته دارد. این جیب شماست که ته ندارد.

صفای باطن

مدرس به دلیل وارستگی و پرهیزگاری و شایستگی در رفتار و اعمال و نیز عبادت و ارتباط با خداوند از قدرت روحی و معنوی برخوردار بود و به خاطر این کمالات روحانی ، صفای باطن داشت. یک روز پیش از شهادتش به پاسبانش می گوید: تو را از اینجا عوض می کنند. پاسبان می گوید: مگر از من خلافی دیده اید یا از رفتارم ناراضی هستند؛ مدرس با حالتی عاطفی پاسخ می دهد: خدا نکند، این طور نیست. تو ماموری و به تو دستور می دهند. ولی وقتی مجدد به اینجا مراجعت می کنی ، دیگر مرا زنده نخواهی یافت. این پیش بینی مدرس که از کمال معنوی وی نشات می گرفت ، درست از آب درآمد و صبح آن روزی که بنا بود مدرس را به شهادت برسانند آن پاسبان را عوض می کنند. به طوری که در پرونده این فاجعه منعکس است ، پاسی از شب گذشته همان روز، پاسبان مزبور را بر سر جنازه مدرس می آورند.

آیا می دانید؛

مدرس مرد قانعی بود و زندگی بسیار ساده ای داشت . جامه اش در سرمای زمستان و گرمای تابستان ، از پارچه کرباس خشن بود. خانه اش محقر و خالی و خوراکش اندک و یکنواخت بود. بی اعتنایی به لذت های دنیا و مال و ثروت ، در سراسر عمر با او بود.
هنگامی که مدرس نماینده مجلس بود، بسیار پیش می آمد که شخصیت های مهم مملکتی و ثروتمندان شهر به خانه اش بروند. مدرس همه آنها را روی گلیمی که تنها زیراندازش بود، می نشاند و روی منقل سفالی اش برای آنها چای دم می کرد. هر کس دارای هر مقامی که بود، وقتی به دیدار مدرس می آمد، باید روی همان گلیم می نشست.
مدرس اگر می خواست می توانست قصرهای باشکوه و مال و ثروت فراوانی داشته باشد. با این حال هنگام شهادت تنها 24 تومان پول نقد از او باقی مانده بود.

دیدگاه حضرت آیت الله خامنه ای نسبت به شهید والامقام آیت الله مدرس (ره)

«شناخت رضاخان و پیش بینی عاقبت شومی که سلطه و سلطنت او می توانست به بار آورد، در آغاز برای همگان آسان نبود. کمتر کسی می توانست از برای آن همه تظاهر و ادعا که همچون نقابی صورت کریه رضاخان را پوشانده بود، چهره او را تشخیص دهد. در میان آن گروه معدودی که صاحب چنین تشخیص بودند کمتر کسی این شهامت را داشت که آنچه را دانسته برملا کند و از همان ابتدای امر قدعلم کرده ، با او به مخالفت برخیزد.
در چنین حالی مدرس کسی بود که با فراست خویش هم ماهیت ضداسلامی و ضدمردمی رضاخان را تشخیص داد و هم با شجاعت کم نظیری با او به مبارزه پرداخت.»
مدرس به عنوان یک روحانی که از چشمه فیاض دین رهایی بخش و انسان ساز سیراب بود، در انجام تکلیف الهی و شرعی خویش که مبارزه با ظلم و فساد و اختناق را سرلوحه احکام خویش دارد تنها بودن را بهانه سکوت قرار نداد و چه بسا در بسیاری از جریانات سیاسی کشور تنها یک فریاد بود که پرده خفقان حاکمه را می درید و آن فریاد خروش دشمن شکن مدرس بود. مدرس به حق افتخار جامعه روحانیت بخصوص در قرن حاضر و نمونه ای از مقاومت جامعه روحانیت در همه زمان هاست . پرچم مبارزه ای که شهید مدرس برافراشت ، هیچ گاه برزمین نیفتاد. مبارزه بی امان مدرس علیه هر آنچه غیرخدایی است ، هنوز در جامعه ما ادامه دارد.