غول کش شیرازی!

جام جم آنلاین – شگفتی ساز درست و درمان یعنی این، یعنی فجرسپاسی. یعنی تیمی که به معنای واقعی غول کش لیگ شده و دست از سر مدعیان برنمی دارد. اینجاست که باید گفت چه تیمی شده فجرسپاسی و چه غوغایی که نمیکند. 

 

پیش بینی قبل از فصل درباره فجرسپاسی از بیخ و بن و به صورت ۱۰۰ درصد غلط بود. تیمی که در ابتدای فصل بسیاری از کارشناسان و حتی بخشی از هواداران فوتبال آن را جزو گزینه‌های اصلی سقوط می‌دانستند، حالا در هفته بیستم با شکست ۲ بر ۱ تراکتوریکی از اضلاع اصلی قهرمانینشان داد نه‌تنها برای بقا نیامده بلکه برای به‌هم‌زدن معادلات بالای جدول وارد میدان شده است. پیروزی برابر تراکتور برای فجر فقط یک برد معمولی نبود؛ یک بار دیگر نشان داد پیروز قربانی درست مثل اسمش است. فقط می‌برد و قربانی میکند. او یکی از مهم‌ترین مربیان فوتبال ایران در سال‌های آینده خواهد بود و او را احتمالا در تیم‌های بزرگ تری خواهیم دید. 

 

بازگشت فجرسپاسی به لیگ برتر از همان ابتدا با انگیزه‌ای متفاوت همراه بود. برخلاف تصور عمومی که فکر می‌کرد این تیم تازه‌صعودکرده بیشتر به دنبال بقاست پیروز قربانی از همان هفته‌های ابتدایی نشان داد ذهنیتی تهاجمی و جاه‌طلب دارد. او تیمی را روانه مسابقات کرده که به‌خوبی تاکتیک‌پذیر است؛ بازیکنان فجر در زمین می‌دانند چه زمانی عقب بنشینند، چه زمانی پرس کنند و چگونه در لحظه مناسب ضربه نهایی را وارد کنند. این نظم تیمی باعث شده فجر در برابر تیم‌های بزرگ هم بدون ترس بازی کند و حتی بازی را در اختیار بگیرد.

از نظر تاکتیکی فجرسپاسی معمولاً با ساختاری منعطف وارد زمین می‌شود. در فاز دفاعی تیم با آرایش فشرده و خطوط نزدیک به هم تلاش می‌کند فضا را از حریف بگیرد و با پرس منطقه‌ای اجازه شکل‌گیری حملات سریع را ندهد. در مقابل وقتی توپ را به دست می‌آورد با انتقال سریع از دفاع به حمله و استفاده از کناره‌ها سعی می‌کند ضربات ناگهانی وارد کند. استفاده از وینگر‌های سرعتی و مهاجمان دونده بخش مهمی از فلسفه بازی این تیم است. همچنین قربانی به بازیکنانش آزادی محدودی در فاز هجومی داده تا بتوانند خلاقیت فردی را در چارچوب نظم تیمی به نمایش بگذارند.

 

در میان بازیکنان چند چهره کلیدی نقش مهمی در موفقیت‌های فجرسپاسی داشته‌اند. مهدی شریفی یکی از مهره‌های تاثیرگذار خط حمله است؛ بازیکنی که با تجربه بالا و قدرت تمام‌کنندگی، در لحظات حساس برای تیم گل زده و بار‌ها گره بازی‌ها را باز کرده است. شروین بزرگ نیز با دوندگی بالا، فشار دائمی بر مدافعان حریف و حضور موثر در حملات یکی از عناصر مهم سیستم هجومی فجر به شمار می‌رود. در کنار این دو، فرشید اسماعیلی به‌عنوان بازیساز تیم نقشی محوری دارد؛ بازیکنی که با پاس‌های کلیدی، تغییر ریتم بازی و هدایت جریان حمله، مغز متفکر تیم در زمین محسوب می‌شود. هماهنگی این بازیکنان با سایر نفرات باعث شده فجرسپاسی نه‌فقط یک تیم جنگنده، بلکه تیمی با هویت فنی مشخص باشد.

 

نکته جالب درباره فجر این است که روند پیشرفت تیم کاملاً تدریجی و حساب‌شده بوده است. در هفته‌های ابتدایی تیم بیشتر به دنبال شناخت شرایط لیگ و هماهنگ شدن با سطح رقابت‌ها بود. اما هرچه زمان گذشت، اعتمادبه‌نفس بازیکنان افزایش یافت و نتایج مثبت، ذهنیت برنده را در تیم تثبیت کرد. حالا فجرسپاسی نه‌تنها از تیم‌های پایین جدول فاصله گرفته بلکه با قرار گرفتن در رتبه ششم، عملاً در جمع تیم‌های بالانشین جا خوش کرده و فاصله چندانی با رتبه‌های بالاتر ندارد. پیروزی برابر تراکتور نشان داد این تیم توان رقابت با مدعیان را دارد. فجر در آن بازی با برنامه مشخص وارد میدان شد؛ ابتدا با دفاع منظم، جریان حملات حریف را مهار کرد و سپس با ضدحملات سریع و استفاده از فرصت‌ها، نتیجه را به سود خود رقم زد. این نوع بازی نشان می‌دهد تیم قربانی می‌تواند بسته به شرایط مسابقه، سبک بازی‌اش را تغییر دهد؛ ویژگی‌ای که معمولاً در تیم‌های باتجربه‌تر دیده می‌شود.

 

اما پرسش مهم این است که فجرسپاسی تا کجا می‌تواند پیش برود؟ با توجه به روند فعلی رسیدن به جمع پنج تیم بالای جدول کاملاً در دسترس به نظر می‌رسد. فاصله امتیازی کم با رقبا و فرم مناسب تیم، این امید را ایجاد کرده که حتی رتبه چهارم و کسب سهمیه آسیایی نیز دور از دسترس نباشد. البته این هدف نیازمند حفظ ثبات در نتایج، جلوگیری از افت بدنی در هفته‌های پایانی و مدیریت مصدومیت‌هاست. همچنین تجربه کمتر نسبت به تیم‌های بزرگ ممکن است در مقاطع حساس به چالش تبدیل شود، اما اگر پیروز قربانی بتواند همان نظم تاکتیکی و روحیه جنگندگی را حفظ کند فجر شانس واقعی برای خلق یک شگفتی بزرگ دارد.

در مجموع فجرسپاسی این فصل داستانی متفاوت از یک تیم تازه‌صعودکرده نوشته است؛ تیمی که با ترکیب جوانی، تجربه و هدایت فنی منسجم، حالا برای ریز و درشت لیگ خط و نشان می‌کشد و نشان داده به کسی رحم نمی‌کند. اگر این روند ادامه پیدا کند شاید در پایان فصل نه‌تنها از بقای ساده خبری نباشد، بلکه نام فجرسپاسی در میان مدعیان سهمیه آسیایی هم دیده شود؛ اتفاقی که می‌تواند یکی از جذاب‌ترین داستان‌های لیگ برتر ایران در سال‌های اخیر باشد.