بازارهای تعریف شده و راهکار گسترش بازار دارویی

در بازار محصولات ، میزان دسترسی به بازار از جمله عوامل بسیار موثر در امنیت سرمایه گذاری است.

کد خبر: ۱۵۳۱۶۲

در رابطه با دارو نیز نظیر بسیاری از کالاها این موضوع قابل طرح است که بازارهای دنیا در بین تولیدکنندگان تقسیم شده است و در عمل هر کشور یا هر بنگاه تولیدی سهم تعریف شده ای را از این بازار در اختیار دارد و بدیهی است توسعه بازار منوط به رقابتی سخت با بازیگردانان در هر منطقه است . از طرفی با توجه به حساسیت هایی که بازار دارویی برای کشورها به همراه دارد ، همواره این نگرانی وجود داشته است که تقابل با این سهم تقسیم شده بازار چه مسائلی را به دنبال خواهد داشت . نگرانی از بحث امنیت دارویی در برخی از موارد باعث شده تا برنامه ریزان و سرمایه گذاران با احتیاط با این موضوع مواجه شوند. کشور ما نیز از این قاعده جدا نیست و تولید داخلی برای ایجاد بازارهای جدید همواره با مشکل مواجه بوده است ؛ هرچند به یمن بازار نیمه انحصاری که برای محصولات داخلی وجود داشته است ، این نگرانی تا حدودی برای تولیدکنندگان کمرنگ بوده است ؛ اما با ورود گسترده محصولات دارویی جدید، مبتنی بر فناوری های نوین و مکانیزم های جدید دارورسانی ، این چالش بیشتر خودنمایی می کند.حال با توجه به سهم محدود کشور از بازار دارویی (1200 میلیارد تومان) ، با وجود این که با احتساب 1 درصد از جمعیت دنیا انتظار بازار 1 درصدی از تجارت دارویی دنیا را می توان داشت (7000 میلیارد تومان) ، سوالی که مطرح می شود این است که چه باید کرد؛
ازجمله مواردی که ابتدا به ذهن می رسد ، دسترسی به بازارهای منطقه و حضور در این بازارهاست که همان طور که گفته شد، اقلیم هایی تقسیم شده در بازار دارویی دنیا وجود دارند. به نظر می رسد شرکتهای دارویی ناگزیرند تا پایگاه تولید خود را فراتر از مرزها برده و مرز جغرافیایی تولید را به آن سوی مرزها بکشانند و تا زمانی که شرکتهای دارویی درصدد فروش محصولات خود در بازارهای منطقه باشند با چالش جدی رقبا، سهم اندک و تهدید مواجه هستند ، اتفاقی که در افغانستان و عراق افتاده و انتظار می رود بازار دارویی کشور ما را هم دربربگیرد اما اگر با گزینه ایجاد یک واحد تولیدی متناسب با واقعیت های هر کدام از این کشورها، کار دنبال شود، امید می رود بتوان از امتیاز تولیدات داخلی محصولات سود جست و به بازار مزبور تکیه کرد ولی نباید از نظر دور داشت که این مزیت نیز درازمدت نیست و شرط تولید رقابتی ، راهکار اصلی حضور در بازار است. ارتقای توانمندی مورد نیاز و توسعه آن از دیگر شاخصهایی است که رقابت پذیری را تضمین می کند.