گوش مرا ببرید‌!

به گزارش خبرنگار جام‌جم،‌ رسیدگی به این پرونده از مرداد سال گذشته و با گزارش درگیری در خیابان مرتضوی تهران آغاز شد.

در این درگیری مردی افغان به نام نعمت زخمی شده بود. او به بیمارستان منتقل شد و بعد از بهبود حالش با طرح شکایتی گفت: دو برادر به نام‌های حفیظ و عزیز و پدرشان که از قبل با من و پدر و برادرهایم درگیر بودند،‌ به سمتم حمله کرده و بی‌رحمانه کتکم زده و گوش راستم را بریدند و با خود بردند.

با این شکایت، حفیظ و عزیز در خیابان رودکی دستگیر شدند و در تحقیقات به درگیری با نعمت و گوش‌بری اعتراف کردند. با تکمیل تحقیقات و درخواست قصاص از سوی شاکی،‌ پرونده برای رسیدگی به شعبه دوم دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. در ابتدای جلسه،‌ شاکی برای دو برادر درخواست قصاص کرد و گفت: دو برادر مرا با بی‌رحمی کتک زده و گوشم را بریدند. من حاضر به بخشش آنها نیستم و قصاص می‌خواهم.

سپس متهم ردیف اول در جایگاه ایستاد و در دفاع از خود گفت: چهار سال قبل در افغانستان اختلاف خانواده ما و شاکی آغاز شد. علت این درگیری استفاده از آب یک چشمه بود. آخرین بار نعمت و برادرهایش به پدرمان حمله کردند. زن برادرم که چهار ماهه باردار بود،‌ برای کمک به پدرمان وارد دعوا شد که نعمت با لگد ضربه‌ای به شکم او زد و باعث سقط جنین‌اش شد. آنها سپس در بین طایفه، ما را آدم‌هایی ترسو معرفی کردند که نتوانستیم از پدر و عروس‌مان دفاع کنیم. این ادعا باعث شد از آنها کینه به دل بگیریم و دنبال انتقام باشیم. برای کار به تهران آمدیم که روز حادثه، نعمت را در خیابان دیدیم‌. من و برادرم به سمت او حمله کردیم و کتکش زدیم. بعد گوشش‌ را بریدیم تا به افغانستان ببریم و به بقیه نشان دهیم بی‌غیرت نیستیم. من خودم حاضر به قصاص گوش هستم. گوش مرا هم ببرید تا از کشتار در افغانستان جلوگیری شود.

سپس برادرش در جایگاه قرار گرفت و با تایید حرف‌های برادرش گفت: برادرم گوش شاکی را برید تا به حرف و حدیث‌ها در افغانستان پایان دهد و اگر او را قصاص نکنید،‌ درگیری باعث قتل می‌شود. ما پولی برای دیه نداریم و حکم قصاص صادر کنید.

پس از دفاعیات دو برادر،‌ قضات وارد شور شدند.